જય સોમનાથ.
જય સોમનાથ.
ગુજરાતના લોકપ્રિય મુખ્યમંત્રી શ્રી ભૂપેન્દ્રભાઈ પટેલ, ઉર્જાવાન યુવા નાયબ મુખ્યમંત્રી હર્ષ સંઘવી જી, ગુજરાત સરકારના મંત્રીઓ જીતુભાઈ વાઘાણી, અર્જુનભાઈ મોઢવાડિયા, ડૉ. પ્રદ્યુમ્ન વાજા, કૌશિકભાઈ વેકરિયા, સાંસદ રાજેશભાઈ અને અન્ય મહાનુભાવો, મહિલાઓ અને સજ્જનો. આજે દેશના ખૂણે ખૂણેથી લાખો લોકો અમારી સાથે જોડાયા. મારા તરફથી પણ તેમને જય સોમનાથ.
મિત્રો,
આ સમય અદ્ભુત છે, આ વાતાવરણ અદ્ભુત છે, આ ઉજવણી અદ્ભુત છે. એક તરફ ભગવાન મહાદેવ છે, બીજી તરફ સમુદ્રના વિશાળ મોજા, સૂર્યના આ કિરણો, મંત્રોનો આ પડઘો, શ્રદ્ધાનો આ ઉછાળો અને આ દિવ્ય વાતાવરણમાં, ભગવાન સોમનાથના આપ સૌ ભક્તોની હાજરી આ પ્રસંગને દિવ્ય અને ભવ્ય બનાવી રહી છે. અને હું તેને એક મહાન સૌભાગ્ય માનું છું કે સોમનાથ મંદિર ટ્રસ્ટના પ્રમુખ તરીકે મને સોમનાથ સ્વાભિમાન પર્વમાં સક્રિય રીતે સેવા કરવાની તક મળી. પાછળથી બીજો કોઈ અવાજ આવી રહ્યો છે, ભાઈ તેને બંધ કરો. 72 કલાક સતત ઓમકાર નાદ, 72 કલાક સતત જાપ અને મેં ગઈકાલે સાંજે 1,000 ડ્રોન દ્વારા વૈદિક ગુરુકુળના 1,000 વિદ્યાર્થીઓની હાજરી, સોમનાથની 1,000 વર્ષની ગાથાનું પ્રદર્શન અને આજે 108 ઘોડાઓ સાથે મંદિરની શૌર્ય યાત્રા, મંત્રો અને સ્તોત્રોની આ અદ્ભુત રજૂઆત, બધું જ મંત્રમુગ્ધ કરી દે તેવું છે. શબ્દો આ લાગણીને વ્યક્ત કરી શકતા નથી; ફક્ત સમય જ તેને સંકલિત કરી શકે છે. આ આયોજનમાં ગર્વ છે, ગરિમા છે, ગૌરવ છે અને ગૌરવનું જ્ઞાન છે. તેમાં વૈભવનો વારસો છે. તેમાં આધ્યાત્મિક અનુભૂતિ છે. તેમાં અનુભવ છે, આનંદ છે, આત્મીયતા છે અને સૌથી ઉપર, દેવાધિદેવ મહાદેવના આશીર્વાદ છે. આવો, મારી સાથે કહો, નમઃ પાર્વતી પતયે...હર હર મહાદેવ.
મિત્રો,
આજે જ્યારે હું તમારી સાથે વાત કરી રહ્યો છું, ત્યારે મારા મનમાં એક પ્રશ્ન વારંવાર ઉદભવે છે કે તમે જ્યાં બેઠા છો, ત્યાં બરાબર એક હજાર વર્ષ પહેલાં વાતાવરણ કેવું હશે? તમારા પૂર્વજો, આપણા પૂર્વજોએ પોતાનો જીવ જોખમમાં મૂક્યો હતો. પોતાની શ્રદ્ધા, પોતાની માન્યતા, પોતાના મહાદેવ માટે તેમણે બધું જ બલિદાન આપ્યું હતું. એક હજાર વર્ષ પહેલાં, તે જુલમીઓએ વિચાર્યું હતું કે તેમણે આપણને જીતી લીધા છે. પરંતુ આજે એક હજાર વર્ષ પછી પણ સોમનાથ મહાદેવ મંદિર પર લહેરાતો ધ્વજ સમગ્ર બ્રહ્માંડને આહ્વાન કરે છે તે ભારતની શક્તિ શું છે, સામર્થ્ય શું છે. પ્રભાસ પાટણ મંદિરની આ માટીનો દરેક કણ શૌર્ય, પરાક્રમ અને વીરતાની સાક્ષી પૂરે છે. સોમનાથના આ સ્વરૂપ માટે અસંખ્ય શિવ ભક્તો, સંસ્કૃતિના ઉપાસકો અને સંસ્કૃતિના ધ્વજધારકોએ પોતાના જીવનનું બલિદાન આપ્યું છે. આજે સોમનાથ સ્વાભિમાન પર્વ પર, હું સૌ પ્રથમ દરેક બહાદુર પુરુષ અને સ્ત્રીને શ્રદ્ધાંજલિ અર્પણ કરું છું જેમણે સોમનાથની રક્ષા અને મંદિરના પુનર્નિર્માણને પોતાનું જીવનનું ધ્યેય બનાવ્યું, સર્વસ્વ પરમ ભગવાન, મહાદેવને સમર્પિત કર્યું.
ભાઈઓ અને બહેનો,
પ્રભાસ પાટણનો આ પ્રદેશ ફક્ત ભગવાન શિવનું અંગત ક્ષેત્ર નથી, પરંતુ તેની પવિત્રતા ભગવાન કૃષ્ણ સાથે પણ સંકળાયેલી છે. મહાભારત કાળ દરમિયાન પાંડવોએ પણ આ તીર્થસ્થળ પર તપસ્યા કરી હતી. તેથી, આ પ્રસંગ ભારતના અસંખ્ય પરિમાણોને માન આપવાનો પણ એક અવસર છે. એ પણ એક સુખદ સંયોગ છે કે આજે સોમનાથ મંદિરની સ્વાભિમાન યાત્રા એક હજાર વર્ષ પૂર્ણ કરી રહી છે અને 1951માં તેના પુનર્નિર્માણને 75 વર્ષ પૂર્ણ થયા છે. હું સોમનાથ સ્વાભિમાન પર્વ પર વિશ્વભરના લાખો ભક્તોને મારી શુભકામનાઓ પાઠવું છું.
મિત્રો,
સોમનાથ સ્વાભિમાન પર્વ ફક્ત 1000 વર્ષ પહેલાં થયેલા વિનાશના સમરણ માટે નથી; તે હજાર વર્ષની યાત્રાનો ઉત્સવ છે. વધુમાં, તે આપણા ભારતના અસ્તિત્વ અને ગૌરવનું પર્વ છે. દરેક પગલે, દરેક બિંદુએ, આપણે સોમનાથ અને ભારત વચ્ચે અનોખી સમાનતાઓ જોઈએ છીએ. જેમ સોમનાથનો નાશ કરવાના અસંખ્ય પ્રયાસો અને દુષ્ટ ઇરાદાઓ થયા હતા, તેવી જ રીતે વિદેશી આક્રમણકારોએ સદીઓથી સતત ભારતનો નાશ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. પરંતુ ન તો સોમનાથનો નાશ થયો કે ન તો ભારતનો! કારણ કે ભારત અને ભારતના આસ્થાના કેન્દ્રો એકબીજામાં સમાયેલા છે.
મિત્રો,
કલ્પના કરો કે ઇતિહાસ. એક હજાર વર્ષ પહેલાં, 1026માં ગઝનીએ સૌપ્રથમ સોમનાથ મંદિરનો નાશ કર્યો હતો. તેણે વિચાર્યું કે તેણે સોમનાથનો નાશ કરી દીધો છે. જોકે, થોડા વર્ષોમાં, સોમનાથનું પુનઃનિર્માણ થયું. બારમી સદીમાં રાજા કુમારપાળે મંદિરનો ભવ્ય જીર્ણોધાર કર્યો. પરંતુ તેરમી સદીના અંતમાં, અલાઉદ્દીન ખિલજીએ ફરીથી સોમનાથ પર હુમલો કરવાનું સાહસ કર્યું. એવું કહેવાય છે કે જાલોરના રાવલે ખિલજી સેનાઓ સામે બહાદુરીથી લડ્યા હતા. આ પછી ચૌદમી સદીની શરૂઆતમાં જૂનાગઢના રાજા દ્વારા સોમનાથને ફરીથી પવિત્ર કરવામાં આવ્યું. ચૌદમી સદીના છેલ્લા વર્ષોમાં મુઝફ્ફર ખાને ફરીથી સોમનાથ પર હુમલો કર્યો, પરંતુ તે હુમલો પણ નિષ્ફળ ગયો. પંદરમી સદીમાં સુલતાન અહમદ શાહે સોમનાથ મંદિરને અપવિત્ર કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, અને તે જ સદીમાં, તેમના પૌત્ર, સુલતાન મહમૂદ બેગડાએ સોમનાથ પર હુમલો કર્યો અને તેને મસ્જિદમાં રૂપાંતરિત કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. જોકે મહાદેવના ભક્તોના પ્રયાસોને કારણે, મંદિર પુનઃજીવિત થયું. સત્તરમી અને અઢારમી સદીમાં ઔરંગઝેબનું શાસન જોવા મળ્યું. તેમણે સોમનાથ મંદિરને અપવિત્ર કર્યું અને તેને મસ્જિદમાં રૂપાંતરિત કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. આ પછી પણ, અહિલ્યાબાઈ હોલકરે એક નવું મંદિર સ્થાપિત કર્યું, સોમનાથને પુનર્જીવિત કર્યું. આમ, સોમનાથનો ઇતિહાસ વિનાશ અને હારનો નથી; તે વિજય અને પુનર્નિર્માણનો છે. તે આપણા પૂર્વજોની વીરતા વિશે, તેમના બલિદાન અને સમર્પણ વિશે છે. આક્રમણકારો આવતા રહ્યા, ધાર્મિક આતંકના નવા હુમલા થતા રહ્યા, પરંતુ દરેક યુગમાં, સોમનાથ પુનઃસ્થાપિત થતો રહ્યો. આટલી સદીઓ સુધી ચાલેલો આ સંઘર્ષ, આટલો લાંબો પ્રતિકાર, આટલી મહાન ધીરજ, નિર્માણ અને પુનર્નિર્માણ કરવાની આટલી હિંમત, આ શક્તિ, આપણી સંસ્કૃતિમાં આટલી વિશ્વાસ અને આસ્થા - વિશ્વના ઇતિહાસમાં આવું ઉદાહરણ મળવું મુશ્કેલ છે. મને જવાબ આપો, ભાઈ, શું આપણે આપણા પૂર્વજોની બહાદુરી યાદ રાખવી જોઈએ કે નહીં? શું આપણે આપણા પૂર્વજો દ્વારા કરવામાં આવેલા પરાક્રમોમાંથી પ્રેરણા લેવી જોઈએ કે નહીં? શું કોઈ એવો પુત્ર છે, શું કોઈ એવું બાળક છે જે પોતાના પૂર્વજોના પરાક્રમોને ભૂલી જવાનો ડોળ કરે છે? (ગુજરાતી)
ભાઈઓ અને બહેનો,
જ્યારે ગઝનીથી લઈને ઔરંગઝેબ સુધીના બધા આક્રમણકારો સોમનાથ પર હુમલો કરી રહ્યા હતા, ત્યારે તેમને લાગ્યું કે તેમની તલવાર સનાતન સોમનાથ પર વિજય મેળવી રહી છે. તે ધાર્મિક કટ્ટરપંથીઓ સમજી શક્યા નહીં કે સોમનાથનું નામ જે તેઓ નાશ કરવા માંગતા હતા તેની સાથે સોમ એટલે કે અમૃત જોડાયેલું છે. હળાહળ પીધા પછી પણ અમર રહેવાનો વિચાર તેની સાથે જોડાયેલો છે. તે ચૈતન્ય શક્તિ તેમની અંદર સદાશિવ મહાદેવના રૂપમાં સ્થાપિત છે, જે કલ્યાણકારી પણ છે અને "પ્રચંડ તાંડવઃ શિવઃ" પણ શક્તિનો સ્ત્રોત છે.
ભાઈઓ બહેનો,
સોમનાથમાં બિરાજમાન મહાદેવ, તેમનું એક નામ મૃત્યુંજય છે. મૃત્યુંજય, જેણે મૃત્યુ પર વિજય મેળવ્યો છે! જે પોતે સમયનું સ્વરૂપ છે. એટલે કે, આ સૃષ્ટિ ફક્ત તેમનામાંથી જ ઉદ્ભવે છે, લય ફક્ત તેમનામાં જ સર્જાય છે. અમે માનીએ છીએ - ત્વમેકો જગત વ્યાપકો વિશ્વ સ્વરૂપ! એટલે કે શિવ સમગ્ર બ્રહ્માંડમાં વ્યાપી ગયા છે. એટલા માટે આપણે દરેક કણમાં, દરેક કાંકરામાં તે શિવ જોઈએ છીએ. તો પછી કોઈ શિવના કેટલા સ્વરૂપોનો નાશ કરી શકે છે? આપણે એવા છીએ જે દરેક જીવમાં શિવને જુએ છે! કોઈ તેમનામાં આપણી શ્રદ્ધાને કેવી રીતે ડગાવી શકે છે?
અને મિત્રો,
આ સમયનું ચક્ર છે કે સોમનાથનો નાશ કરવાના ઇરાદાથી આવેલા ધાર્મિક આતંકવાદીઓ હવે ઇતિહાસના થોડા પાના સુધી સીમિત છે. અને સોમનાથ મંદિર એ જ વિશાળ સમુદ્રના કિનારે ઉભું છે, ધર્મનો આકાશ-ઊંચો ધ્વજ પકડીને. સોમનાથનું આ શિખર ઘોષણા કરી રહ્યું હોય તેવું લાગે છે - चन्द्रशेखरम् आश्रये मम किं करिष्यति वै यमः! એટલે કે, હું ચંદ્રશેખર શિવ પર નિર્ભર છું, સમય પણ મારું શું કરી શકે?
મિત્રો,
સોમનાથ સ્વાભિમાન પર્વ ફક્ત ઐતિહાસિક ગૌરવની ઉજવણી જ નથી, તે ભવિષ્ય માટે એક શાશ્વત યાત્રાને પુનર્જીવિત કરવાનું સાધન પણ છે. આપણે આ તકનો ઉપયોગ આપણા અસ્તિત્વ અને ઓળખને મજબૂત કરવા માટે કરવો જોઈએ. તમે જુઓ, જો કોઈ દેશ પાસે થોડા સો વર્ષ જૂનો વારસો હોય, તો તે તેને પોતાની ઓળખ તરીકે સ્વીકારે છે અને તેને વિશ્વ સમક્ષ રજૂ કરે છે. બીજી બાજુ, ભારતમાં સોમનાથ જેવા હજારો વર્ષ જૂના પવિત્ર સ્થળો છે. આ સ્થળો આપણી શક્તિ, પ્રતિકાર અને પરંપરાના પર્યાય રહ્યા છે. પરંતુ કમનસીબે, આઝાદી પછી ગુલામ માનસિકતા ધરાવતા લોકોએ તેમને નકારવાનો પ્રયાસ કર્યો! તે ઇતિહાસને ભૂલી જવાના દુષ્ટ પ્રયાસો કરવામાં આવ્યા! આપણે સોમનાથના રક્ષણ માટે દેશે આપેલા અસંખ્ય બલિદાન જાણીએ છીએ. રાવલ કાન્હાડદેવ જેવા શાસકોના પ્રયાસો, બહાદુર હમીરજી ગોહિલની બહાદુરી, વેગડા ભીલની બહાદુરી - ઘણા નાયકોનો ઇતિહાસ સોમનાથ મંદિર સાથે જોડાયેલો છે. પરંતુ કમનસીબે આને ક્યારેય યોગ્ય મહત્વ આપવામાં આવ્યું ન હતું. હકીકતમાં, કેટલાક ઇતિહાસકારો અને રાજકારણીઓએ આક્રમણના ઇતિહાસને સફેદ કરવાનો પણ પ્રયાસ કર્યો! ધાર્મિક કટ્ટરતાની માનસિકતાને છુપાવવા માટે પુસ્તકો લખવામાં આવ્યા હતા અને તેને ફક્ત લૂંટ તરીકે દર્શાવવામાં આવ્યા હતા. સોમનાથ મંદિરનો નાશ એક વાર નહીં, પરંતુ વારંવાર કરવામાં આવ્યો હતો. જો સોમનાથ પરના હુમલા ફક્ત આર્થિક લૂંટ માટે હોત, તો હજાર વર્ષ પહેલાં થયેલી પહેલી મોટી લૂંટ પછી તે બંધ થઈ ગયા હોત! પરંતુ એવું નહોતું. સોમનાથની પવિત્ર વિગ્રહનો નાશ કરવામાં આવ્યો હતો. મંદિરનો દેખાવ બદલવાના વારંવાર પ્રયાસો કરવામાં આવ્યા હતા. અને આપણને શીખવવામાં આવ્યું હતું કે સોમનાથનો નાશ લૂંટ માટે કરવામાં આવ્યો હતો. નફરત, જુલમ અને આતંકનો સાચો, ક્રૂર ઇતિહાસ આપણાથી છુપાયેલો છે.
મિત્રો,
પોતાના ધર્મ પ્રત્યે વફાદાર કોઈ પણ વ્યક્તિ આવી કટ્ટરપંથી વિચારસરણીને ટેકો આપશે નહીં. પરંતુ તુષ્ટિકરણ એજન્ટો હંમેશા આ કટ્ટરપંથી વિચારસરણીને વશ થયા. જ્યારે ભારત ગુલામીના બંધનમાંથી મુક્ત થયું, જ્યારે સરદાર પટેલે સોમનાથનું પુનઃનિર્માણ કરવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી, ત્યારે તેમને રોકવાના પ્રયાસો કરવામાં આવ્યા. 1951માં તત્કાલીન રાષ્ટ્રપતિ ડૉ. રાજેન્દ્ર પ્રસાદની મુલાકાત સામે પણ વાંધો ઉઠાવવામાં આવ્યો હતો. તે સમયે સૌરાષ્ટ્રના આપણા સૌથી પ્રખ્યાત જામ સાહેબ, મહારાજા દિગ્વિજય સિંહ આગળ આવ્યા. જમીન સંપાદનથી લઈને સુરક્ષા વ્યવસ્થા સુધી, તેમણે રાષ્ટ્રીય ગૌરવને પ્રાથમિકતા આપી. તે સમયગાળા દરમિયાન, જામ સાહેબે સોમનાથ મંદિર માટે 1 લાખ રૂપિયાનું દાન આપ્યું. તેમણે ટ્રસ્ટના પ્રથમ પ્રમુખ તરીકે પણ એક મહત્વપૂર્ણ જવાબદારી સંભાળી.
ભાઈઓ અને બહેનો,
કમનસીબે સોમનાથના પુનર્નિર્માણનો વિરોધ કરતી શક્તિઓ હજુ પણ આપણા દેશમાં અસ્તિત્વ ધરાવે છે અને સંપૂર્ણ રીતે સક્રિય છે. આજે તલવારોને બદલે અન્ય નાપાક માધ્યમોનો ઉપયોગ કરીને ભારત વિરુદ્ધ કાવતરાં ઘડવામાં આવી રહ્યા છે. અને તેથી જ આપણે વધુ સતર્ક રહેવું જોઈએ, આપણે પોતાને મજબૂત બનાવવાં જોઈએ. આપણે એકતા, એકતા અને આપણને વિભાજીત કરવાનું કાવતરું ઘડતી દરેક શક્તિને હરાવવી જોઈએ.
મિત્રો,
જ્યારે આપણે આપણી શ્રદ્ધા સાથે જોડાયેલા રહીએ છીએ, આપણા મૂળ સાથે જોડાયેલા રહીએ છીએ, આપણા વારસાને સંપૂર્ણ આત્મસન્માન સાથે સાચવીએ છીએ અને આપણા વારસા પ્રત્યે સભાન રહીએ છીએ ત્યારે આપણી સભ્યતાના મૂળ પણ મજબૂત બને છે. અને તેથી જ છેલ્લા હજાર વર્ષની યાત્રા આપણને આગામી હજાર વર્ષ માટે તૈયાર રહેવાની પ્રેરણા આપે છે.
મિત્રો,
રામ મંદિર પ્રાણ પ્રતિષ્ઠાના ઐતિહાસિક પ્રસંગે મેં ભારત માટે એક ભવ્ય હજાર વર્ષનું સ્વપ્ન રજૂ કર્યું. મેં "દેવથી દેશ"ના વિઝન સાથે આગળ વધવાની વાત કરી. આજે દેશનો સાંસ્કૃતિક પુનર્જાગરણ લાખો દેશવાસીઓમાં નવો વિશ્વાસ જગાડી રહ્યો છે. આજે દરેક નાગરિકને વિકસિત ભારતમાં વિશ્વાસ છે. આજે 1.4 અબજ ભારતીયો ભવિષ્યના લક્ષ્યો પ્રાપ્ત કરવા માટે કટિબદ્ધ છે. ભારત તેના ગૌરવને નવી ઊંચાઈઓ પર લઈ જશે; આપણે ગરીબી સામેની લડાઈ જીતીશું અને આપણે વિકાસની નવી ઊંચાઈઓ સુધી પહોંચીશું! પહેલા વિશ્વની ત્રીજી સૌથી મોટી અર્થવ્યવસ્થા બનવાનું લક્ષ્ય અને પછી તેનાથી આગળની સફર - દેશ હવે તેના માટે તૈયાર છે. અને સોમનાથ મંદિરની આ ઉર્જા આ સંકલ્પોને આશીર્વાદ આપી રહી છે.
મિત્રો,
આજનો ભારત વિકાસ માટે વારસાથી પ્રેરિત થઈને આગળ વધી રહ્યો છે. સોમનાથ ખાતે, વિકાસ અને વારસાની આ ભાવના સતત સાકાર થઈ રહી છે. આજે, એક તરફ સોમનાથ મંદિરનો સાંસ્કૃતિક વિસ્તરણ, સોમનાથ સંસ્કૃત યુનિવર્સિટીની સ્થાપના, લોકપ્રિયતા અને રંગબેરંગી માધવપુર મેળો આપણા વારસાને મજબૂત બનાવી રહ્યો છે. ગીર સિંહનું સંરક્ષણ આ પ્રદેશના કુદરતી આકર્ષણોમાં વધારો કરી રહ્યું છે. દરમિયાન, પ્રભાસ પાટણ ક્ષેત્રમાં વિકાસના નવા પરિમાણો બનાવવામાં આવી રહ્યા છે. કેશોદ એરપોર્ટનું વિસ્તરણ કરવામાં આવી રહ્યું છે, જેનાથી ભારત અને વિદેશના યાત્રાળુઓ સીધા સોમનાથ પહોંચી શકશે. અમદાવાદ-વેરાવળ વંદે ભારત ટ્રેન શરૂ થવાથી યાત્રાળુઓ અને પ્રવાસીઓ માટે મુસાફરીનો સમય ઓછો થયો છે. આ પ્રદેશમાં યાત્રાધામ સર્કિટનો પણ વિકાસ થઈ રહ્યો છે. મતલબ કે, આજનું ભારત, શ્રદ્ધાનું સ્મરણ કરતી વખતે માળખાગત સુવિધાઓ, જોડાણ અને ટેકનોલોજી દ્વારા ભવિષ્ય માટે તેને સશક્ત પણ બનાવી રહ્યું છે.
મિત્રો,
આજનો ભારત વિકાસ માટે વારસાથી પ્રેરિત થઈને આગળ વધી રહ્યો છે. સોમનાથ ખાતે, વિકાસ અને વારસાની આ ભાવના સતત સાકાર થઈ રહી છે. આજે, એક તરફ સોમનાથ મંદિરનો સાંસ્કૃતિક વિસ્તરણ, સોમનાથ સંસ્કૃત યુનિવર્સિટીની સ્થાપના, લોકપ્રિયતા અને રંગબેરંગી માધવપુર મેળો આપણા વારસાને મજબૂત બનાવી રહ્યો છે. ગીર સિંહનું સંરક્ષણ આ પ્રદેશના કુદરતી આકર્ષણોમાં વધારો કરી રહ્યું છે. દરમિયાન, પ્રભાસ પાટણ ક્ષેત્રમાં વિકાસના નવા પરિમાણો બનાવવામાં આવી રહ્યા છે. કેશોદ એરપોર્ટનું વિસ્તરણ કરવામાં આવી રહ્યું છે, જેનાથી ભારત અને વિદેશના યાત્રાળુઓ સીધા સોમનાથ પહોંચી શકશે. અમદાવાદ-વેરાવળ વંદે ભારત ટ્રેન શરૂ થવાથી યાત્રાળુઓ અને પ્રવાસીઓ માટે મુસાફરીનો સમય ઓછો થયો છે. આ પ્રદેશમાં યાત્રાધામ સર્કિટનો પણ વિકાસ થઈ રહ્યો છે. મતલબ કે, આજનું ભારત, શ્રદ્ધાનું સ્મરણ કરતી વખતે માળખાગત સુવિધાઓ, જોડાણ અને ટેકનોલોજી દ્વારા ભવિષ્ય માટે તેને સશક્ત પણ બનાવી રહ્યું છે.
મિત્રો,
આપણી સભ્યતાનો સંદેશ ક્યારેય કોઈને હરાવવાનો નથી, પરંતુ જીવનમાં સંતુલન જાળવવાનો છે. અહીં શ્રદ્ધાનો માર્ગ આપણને નફરત તરફ દોરી જતો નથી. અહીં શક્તિ આપણને નાશ કરવાનો અહંકાર આપતી નથી. સોમનાથ જેવા મંદિરોએ આપણને શીખવ્યું છે કે સર્જનનો માર્ગ લાંબો છે, પરંતુ તે કાયમી અને શાશ્વત છે. તલવારની અણીએ ક્યારેય હૃદય જીતી શકાતા નથી; જે સંસ્કૃતિઓ બીજાનો નાશ કરીને આગળ વધવા માંગે છે તે પોતે જ સમય જતાં હારી જાય છે. તેથી, ભારતે દુનિયાને બીજાને હરાવીને કેવી રીતે જીતવું તે શીખવ્યું નહીં, પરંતુ હૃદય જીતીને કેવી રીતે જીવવું તે શીખવ્યું. આ વિચારો આજે જરૂરી છે. સોમનાથની હજાર વર્ષ જૂની ગાથા સમગ્ર માનવતાને આ પાઠ શીખવે છે. તેથી, ચાલો આપણે વિકાસ તરફ આગળ વધવાનો સંકલ્પ કરીએ, પગલું દ્વારા પગલું ચાલીએ, ખભાથી ખભા મિલાવીએ, હૃદયને હૃદય સાથે જોડીએ, ધ્યેય ગુમાવ્યા વિના, અને તે જ સમયે, આપણે આપણા ભૂતકાળ અને આપણા વારસા સાથે જોડાયેલા રહીએ. ચાલો આપણે આધુનિકતાને સ્વીકારતી વખતે આપણી ચેતના જાળવીએ. ચાલો, સોમનાથ સ્વાભિમાન પર્વ જેવી ઘટનાઓમાંથી પ્રેરણા લઈને, વિકાસના માર્ગ પર ઝડપથી આગળ વધીએ. દરેક પડકારને પાર કરીને, આપણે આપણા લક્ષ્ય સુધી પહોંચીએ. આ કાર્યક્રમ આજથી શરૂ થઈ રહ્યો છે. આપણે દેશના દરેક ખૂણામાં આ હજાર વર્ષનું સ્મરણ કરવાનું છે, દુનિયાને આપણા વારસાનો પરિચય કરાવવાનો છે. આપણે 75 વર્ષના આ નવા પર્વની ઉજવણી પણ કરવાની છે. અને આપણે મે 2027 સુધી તેની ઉજવણી ચાલુ રાખવી જોઈએ, દરેક વ્યક્તિને જાગૃત કરતા રહેવું જોઈએ અને જાગૃત દેશને તેના સપનાઓને સાકાર કરવા માટે આગળ વધવા દેવો જોઈએ. આ જ પ્રાર્થના સાથે, ફરી એકવાર હું બધા દેશવાસીઓને મારી શુભકામનાઓ પાઠવું છું.
હર હર મહાદેવ.
જય સોમનાથ.
જય સોમનાથ.
જય સોમનાથ.
