মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়,
ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ভাষণৰ ওপৰত ধন্যবাদৰ প্ৰস্তাৱৰ ওপৰত আলোচনা চলি আছে। সেই আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰি মই সন্মানীয় ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীক শ্ৰদ্ধাৰে ধন্যবাদ জনাইছো। সন্মানীয় ৰাষ্ট্ৰপতিলৈ অভিনন্দন জনাইছো। সন্মানীয় অধ্যক্ষ, দুয়োখন সদনক সম্বোধন কৰাৰ সময়ত তেওঁ উন্নত ভাৰতৰ ব্লুপ্ৰিণ্ট আৰু উন্নত ভাৰতৰ সংকল্পৰ বাবে ৰোড মেপ দাঙি ধৰিছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়,
লগতে এই আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰা সকলো সদস্যলৈ কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰিছো। মোৰ কল্পনা অনুযায়ী আলোচনা সম্প্ৰসাৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ আৰু সেয়েহে সদনত অংশগ্ৰহণ কৰি আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে সকলো সন্মানীয় সদস্যক ধন্যবাদ জনাইছো।
সন্মানীয় অধ্যক্ষ, এই সদন ৰাজ্যৰ সদন। বিগত দশকবোৰত বহু বুদ্ধিজীৱীয়ে এই সদনৰ পৰাই দেশক দিশ দি আহিছে, দেশক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছে। এই সদনত বহু বন্ধু-বান্ধৱীয়ে নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱনতো বহু কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছে, ব্যক্তিগত জীৱনত ডাঙৰ ডাঙৰ কাম কৰিছে, আৰু সেইবাবে এই সদনত যিয়েই নহওক কিয়, দেশখনে সেইটো লৈ অতিশয় চিন্তিত। তেওঁলোকে গুৰুত্বসহকাৰে শুনে আৰু দেশখনে তেওঁলোকক অতি গুৰুত্বসহকাৰে লয়।
সন্মানীয় সদস্যসকলক ক’ম, বোকা তেওঁলোকৰ হাতত আছিল আৰু আবিৰ মোৰ হাতত আছিল। হাতত যি আছিল তেওঁলোকে ছটিয়াই দিলে। ভাল কথা, যিমানেই বোকা ছটিয়াই দিব সিমানেই পদুম ফুলিব। আৰু সেইবাবেই পদুম ফুলিবলৈ প্ৰত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষ অৱদান আগবঢ়োৱাৰ বাবে তেওঁলোকক ধন্যবাদ জনাইছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
কালি আমাৰ বিৰোধী দলৰ জ্যেষ্ঠ সদস্য মাননীয় খাৰ্গেজিয়ে কৈছিয় যে আমি ৬০ বছৰ ধৰি ভেটি স্থাপন কৰিছো আৰু ইয়াৰ কৃতিত্ব মোদীয়ে লৈছে। কিন্তু, মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়, ২০১৪ চনত যেতিয়া মই দায়িত্ব লৈছিলো আৰু সকলো কথা অতি সযতনে আৰু গভীৰভাৱে চাবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো, ব্যক্তিগত তথ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো, তেতিয়া মই দেখিছিলো যে কংগ্ৰেছ পৰিয়ালে হয়তো যোৱা ৬০ বছৰ ধৰি এটা শক্তিশালী ভেটি স্থাপন কৰিব বিচাৰিছিল। কিন্তু, তেওঁলোকে কিমান শক্তিশালী ভেটি স্থাপন কৰিছিল সেই বিষয়ে কোনেও মন্তব্য কৰিবলৈ ইচ্ছুক নাছিল। কিন্তু, ২০১৪ চনত দায়িত্ব লোৱাৰ পিছত দেখিলোঁ যে তেওঁলোকে সকলোতে ফুটা কৰি থৈ গৈছে। তেওঁলোকে এটা মজবুত ভেটি গঢ়িব বিচাৰিছিল যদিও তেওঁলোকে দ গাঁত খান্দিছিল। সন্মানীয় অধ্যক্ষ, যেতিয়া তেওঁলোকে এই গাঁতবোৰ খান্দি ছটা দশক নষ্ট কৰিছিল, তেতিয়া বিশ্বৰ বহু সৰু সৰু দেশেও সফলতাৰ শিখৰ স্পৰ্শ কৰিছিল, দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়িছিল।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
সেই সময়ত তেওঁলোকৰ বাবে ইমানেই ভাল পৰিবেশ আছিল যে পঞ্চায়তৰ পৰা সংসদলৈকে তেওঁলোকে সকলোতে শাসন কৰিছিল। দেশবাসীয়েও তেওঁলোকৰ আশাৰ ওপৰত চকু মুদি সমৰ্থন কৰিছিল। কিন্তু তেওঁলোকে এনে এক কৰ্মশৈলী গঢ়ি তুলিছিল, এনে এক কৰ্ম সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছিল যে তেওঁলোকে কোনো সমস্যাৰ স্থায়ী সমাধানৰ কথা চিন্তা কৰা নাছিল। সেইবাবেই তেওঁলোকৰ মনলৈ কোনো চিন্তা নাহিল, চেষ্টাও কৰা নাছিল। কিবা এটা কথাত চিঞৰ-বাখৰ বেছি হ’লে কেনেবাকৈ ঢাকিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁলোক আগবাঢ়িব। কিন্তু দেশৰ জনসাধাৰণে বহু সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিল, সেইবোৰ সমাধানৰ দায়িত্ব চৰকাৰৰ ওপৰত আছিল। এই সমস্যাসমূহ সমাধান কৰি দেশ কিমান লাভৱান হ’ব পাৰে সেয়া মানুহে চাব পাৰিছিল। কিন্তু, শাসকীয় দলৰ অগ্ৰাধিকাৰ বেলেগ আছিল, তেওঁলোকৰ ইচ্ছাশক্তিও বেলেগ আছিল। সেইবাবেই তেওঁলোকে কোনো সমস্যা স্থায়ীভাৱে সমাধান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা নাছিল।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়,
আমাৰ চৰকাৰে কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ জৰিয়তে নিজৰ নতুন পৰিচয় গঢ়ি তোলে। ইটোৰ পিছত সিটো খোজ আজি আমি বহু সমস্যাৰ স্থায়ী সমাধানৰ দিশত আগবাঢ়িছো। আমি কোনো এটা বিষয় স্পৰ্শ নকৰো আৰু কোনো ধৰণে আৱৰণত পলাই যাওঁ। দেশৰ মৌলিক প্ৰয়োজনীয়তাসমূহৰ বিষয়ে চিন্তা কৰি স্থায়ী সমাধানৰ দিশত আগবাঢ়ি যাওঁ আহক।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়,
এটা সময়ত চৰকাৰে এখন গাঁৱত এটা হেণ্ড পাম্প স্থাপন কৰিছিল, এসপ্তাহৰ বাবে এটা উৎসৱ পালন কৰা হৈছিল। এনেধৰণৰ সিঁচৰতি হৈ থকা সমাজসেৱাৰ যোগেদি তেওঁলোকে নিজৰ বিজয়ৰ ৰথ আগুৱাই লৈ গৈছিল। কালি ইয়াত গুজৰাটৰ বিষয়টো আহিল। আপুনি শুনি আচৰিত হ’ব যে সৰ্বাধিক আসন লাভ কৰি গৌৰৱ কৰা এনে এজন মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে এখন চহৰত পানীৰ টেংকি উদ্বোধন কৰিবলৈ গৈছিল। আৰু বাতৰি কাকতখনৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত শিৰোনাম দিয়া হৈছিল। অৰ্থাৎ সমস্যা সমাধানত কি টোকেনিজম বুলি কোৱা হয়, সমস্যাৰ পৰা কেনেকৈ হাত সাৰিব পাৰি, সেই কথা দেশবাসীয়ে দেখিছে৷ আমিও পানীৰ সমস্যা সমাধানৰ বিভিন্ন উপায় বিচাৰি পাইছো। পানী সংৰক্ষণ, পানী জলসিঞ্চনৰ প্ৰতিটো সম্ভাৱ্য দিশৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিছো। আমি বৰষুণৰ পানী সংৰক্ষণ অভিযানৰ সৈতে জনতাক জড়িত কৰিছো। কেৱল সেয়াই নহয়, স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে আমাৰ চৰকাৰ ক্ষমতালৈ অহালৈকে সমগ্ৰ দেশতে মাত্ৰ ৩০ কোটি ঘৰত পাইপযোগে পানী যোগান ধৰা হৈছিল৷
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
বিগত ৩-৪ বছৰৰ প্ৰচেষ্টাত দেশৰ ১১ কোটি ঘৰলৈ পাইপযোগে পানী যোগান ধৰা হৈছে। আমি সমাধান বিচাৰো যাতে পানী প্ৰতিটো পৰিয়ালৰ বাবে সমস্যা হৈ নপৰে আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ কোনো ক্ষতি নকৰে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আন এটা কথা মই ক’ব বিচাৰিছো সাধাৰণ মানুহৰ সৱলীকৰণ। এই উদ্দেশ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিয়েই বেংকসমূহ ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰা হৈছিল। কিন্তু, দশক দশকৰ পিছত এই দেশৰ অধিকাংশ লোকে বেংকৰ দুৱাৰত উপনীত হ’ব নোৱাৰিছিল। আমি এই সমস্যাৰ স্থায়ী সমাধান বিচাৰি দেশজুৰি জন ধন একাউণ্ট খুলিবলৈ আৰম্ভ কৰোঁ। ফলত কেৱল দেশৰ গ্ৰাম্য আৰু সমৃদ্ধিশালী চহৰত ৩২ কোটি নতুন বেংক একাউণ্ট খোলা হ’ল। অৰ্থাৎ উন্নয়নৰ সুবিধা দেশৰ গাঁৱলৈ লৈ যোৱাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে। কালি খৰ্গেজীয়ে অভিযোগ কৰি আছিল যে মোদী জীয়ে বাৰে বাৰে মোৰ সংসদীয় সমষ্টি কালবুৰ্গীলৈ আহিছিল। খৰ্গেজীক ক’ব বিচাৰো যে আপোনাৰ সংসদীয় সমষ্টিলৈ যোৱাৰ আগতে চাওক কৰ্ণাটকত ১ কোটি ৭০ লাখ জন ধন বেংকৰ একাউণ্ট খোলা হৈছে। আৰু ইয়াৰ ভিতৰত ৮ লাখতকৈ অধিক জন ধন বেংক একাউণ্ট আপোনাৰ সংসদীয় সমষ্টি কালবুৰ্গীত আছে।
এতিয়া অধ্যক্ষ মহোদয় কওকচোন, যাৰ সংসদীয় সমষ্টিত ইমানবোৰ বেংক একাউণ্ট খোলা হৈছে, ইমানবোৰ মানুহ সৱল হৈছে, ইমানবোৰ মানুহ সচেতন হৈ পৰিছে, তেওঁ কিয় কষ্ট পাইছে? কিয় বুজি পাইছো। ইয়াৰ ফলত বহু বছৰ ধৰি তেওঁলোকৰ জনপ্ৰিয়তাৰ হিচাপ বন্ধ হৈ পৰিছে। তেওঁলোকৰ কথাত ইমান দুখ-কষ্ট, ভাবিছোঁ কেতিয়া কেতিয়াবা কয় যে তেওঁ এজন দলিতক হৰুৱালে। আৰে ভাই, সেই অঞ্চলৰ মানুহে আন এজন দলিতৰ সলনি এজন দলিতক জয়ী হ’লে আমি কি কৰিম? এতিয়া আপোনাৰ মানুহে আপোনাক ধ্বংস কৰি আছে। আপোনাৰ জনপ্ৰিয়তা একাউণ্ট বন্ধ হৈ গৈ আছে আৰু আপুনি ইয়ালৈ কান্দি কান্দি আহিছে!
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
জন ধন, আধাৰ, মোবাইলৰ ত্ৰিশক্তিৰ লাভ উঠাই – আমি যোৱা কেইবছৰমানৰ পৰা দেশৰ সাধাৰণ নাগৰিকৰ বেংক একাউণ্টত প্ৰত্যক্ষ সুবিধা হস্তান্তৰ আঁচনিৰ জৰিয়তে ২৭ লাখ কোটি টকা জমা কৰিছো। মই অতি সুখী যে আধুনিক প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰি এই প্ৰত্যক্ষ সুবিধা হস্তান্তৰৰ জৰিয়তে এই ধন জমা কৰি দুৰ্নীতিগ্ৰস্ত চক্ৰৰ হাতত পৰাৰ পৰা ২ লাখ কোটি টকাৰো অধিক টকা ৰাহি হৈছে। যিদৰে দেশৰ জনসাধাৰণ এনেদৰে উপকৃত হৈছে, যিসকলে ২ লাখ টকা পাব নোৱাৰিলে তেওঁলোকে চিঞৰিব-এয়া অতি স্বাভাৱিক।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
দেশৰ বাবে কিবা এটা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি সকলোৱে ক্ষমতালৈ আহে। কিন্তু, কেৱল ইচ্ছাই কাম নকৰে। আপুনি যিমানেই নকওক, এই কামটো কৰিব বিচাৰে, সেইটো কৰিব বিচাৰে-চাৰি দশক ধৰি তেওঁ দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূল কৰাৰ কথা কৈছিল, কিন্তু একো নহ’ল। গতিকে উন্নয়নৰ গতি কি, উন্নয়নৰ আঁৰত কেনেধৰণৰ ইচ্ছাশক্তিয়ে কাম কৰি আছে, উন্নয়নৰ লক্ষ্য কি, পৰিণতি কি–এই সকলোবোৰ অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কেৱল আপোনাৰ কথাৰে আমি মানি নলওঁ যে আপুনি দেশৰ বাবে কিবা এটা কৰিলে!
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
অৱশ্যে যেতিয়া আমি ৰাইজৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰি তেওঁলোকৰ অগ্ৰাধিকাৰৰ কথা চিন্তা কৰো, তেতিয়া আমি আৰু অধিক কষ্ট কৰিব লাগিব, কিন্তু সফলতাও আহে। মহাত্মা গান্ধীয়ে কোৱাৰ দৰে শ্ৰেষ্ঠ আৰু প্ৰিয়জন। আমি উৎকৃষ্টতাৰ পথ বাছি লৈছো। প্ৰিয়জনৰ পথ যিমানেই আৰামদায়ক নহওক কিয়-আমি সেই পথটো বাছি লোৱা নাছিলো। তাৰ বাবে যদি আমি কঠোৰ পৰিশ্ৰমো কৰিবলগীয়া হয় তেন্তে আমি কৰিম। দিন ৰাতি কাম কৰিম। কিন্তু মই কেতিয়াও মানুহৰ আশা আৰু আকাংক্ষাক আঘাত নিদিওঁ। তেওঁলোকৰ আশা উপলব্ধি কৰিহে দেশৰ উন্নয়নৰ কথা ভাবিম। আৰু তাৰ বাবে আমি যি কৰিব লাগিব তাকেই কৰিম। আমি আমাৰ কামৰ জৰিয়তে দেখুৱাইছো যে আমি এনে সপোনক সাধন কৰি ভাল পাওঁ।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
এতিয়া দেখিছে, ২০১৪ চনলৈকে দেশ স্বাধীন হোৱাৰ পিছৰে পৰা দেশত ১৪ কোটি এলপিজি সংযোগ আছিল আৰু জনসাধাৰণৰ চাহিদা আছিল। আগতে মানুহে সাংসদৰ ওচৰলৈ গৈছিল এলপিজি কানেকচন ল’বলৈ, তাৰ পিছত ১৪ কোটি পৰিয়ালত ৰন্ধন গেছ আছিল, চাহিদা কম আছিল, চাপ কম আছিল, গেছ ল’বলৈ ধন দিব নালাগিছিল, গেছ ডেলিভাৰী হৈছিল। আপোনাৰ গাড়ীখন ধেমালিতে চলিছিল, ইমান কাম কৰিব নালাগিছিল। কিন্তু মানুহে ৰৈ থাকিব। কিন্তু আমি আগবাঢ়ি আহি সিদ্ধান্ত লৈছো যে আমি দেশৰ প্ৰতিটো ঘৰতে এলপিজি সংযোগ প্ৰদান কৰিম। আমি জানিছিলোঁ যে আমি কৰি আছো, গতিকে আমি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া হ’ল। আমি জানিছিলোঁ যে আমি টকা খৰচ কৰিব লাগিব। আমি জানিছিলোঁ যে আমি সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰা গেছৰ উৎস ল’ব লাগিব। এই বহুমুখী চাপৰ সম্ভাৱনা জানিও আমাৰ অগ্ৰাধিকাৰ আছিল আমাৰ দেশৰ নাগৰিকৰ প্ৰয়োজনীয়তা। আমাৰ অগ্ৰাধিকাৰ আছিল আমাৰ দেশৰ সাধাৰণ জনতাক আৰু সেইবাবেই আমি ৩২ কোটিতকৈও অধিক পৰিয়ালক গেছ সংযোগ প্ৰদান কৰিছো। নতুন আন্তঃগাঁথনি সৃষ্টি কৰিব লাগিছিল, ধন খৰচ কৰিব লাগিছিল।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
এই এটা উদাহৰণৰ পৰা আপুনি বুজিব পাৰিব যে আমি কিমান কষ্ট কৰিলোঁ। কিন্তু আমি এই কামটো আনন্দৰে, সন্তুষ্টিৰে, গৌৰৱেৰে কৰিছো আৰু ইয়াৰ পৰা সাধাৰণ মানুহে সন্তুষ্টি লাভ কৰাত আমি সুখী। এখন চৰকাৰৰ বাবে ইয়াতকৈ ডাঙৰ সন্তুষ্টি কি হ’ব পাৰে!
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
দেশৰ স্বাধীনতাৰ দশক দশক পিছতো এই দেশৰ ১৮ হাজাৰতকৈও অধিক গাঁও আছিল য’ত বিদ্যুৎ যোগান ধৰা নাছিল আৰু এই গাঁওবোৰ বেছিভাগেই আছিল আমাৰ জনজাতীয় গাঁও, আমাৰ দেশৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত বসবাস কৰা লোকৰ গাঁও, বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ গাঁও৷ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যত অৱস্থিত বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয় জনগোষ্ঠীৰ গাঁওবোৰ নিৰ্বাচনী হিচাপ নিকাচৰ লগত খাপ নাখালে অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া হোৱা নাছিল। আমি জানিছিলোঁ যে তেওঁলোকে এই কঠিন কামটো এৰি দিছে। আমি কৈছিলো আমি মাখনত দাগ নিদিওঁ, আমি শিলত দাগ দিম। আমি এই কঠিন দায়িত্ব পালনৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰিম। আমিও এই প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰি দেশৰ প্ৰতিখন গাঁৱলৈ বিদ্যুৎ যোগান ধৰাৰ দৃঢ়তাৰে আগবাঢ়ি যাওঁ। নিৰ্দিষ্ট সময়সীমাৰ ভিতৰত এই ১৮,০০০ খন গাঁৱলৈ বিদ্যুৎ যোগান যোগান ধৰা আৰু এই প্ৰত্যাহ্বানমূলক কামৰ আঁৰত প্ৰতিখন গাঁৱত নতুন জীৱনৰ সজীৱতা অনুভৱ কৰা। তেওঁলোকৰ বিকাশ হৈছে যদিও আটাইতকৈ ডাঙৰ কথাটো হ’ল দেশৰ ব্যৱস্থাটোৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ বিশ্বাস বাঢ়িছে। আৰু এই বিশ্বাস এক বৃহৎ শক্তি। দেশৰ নাগৰিকৰ মনত যেতিয়া বিশ্বাস গঢ় লৈ উঠে তেতিয়া ই কোটি কোটি গুণ শক্তিশালী হৈ উঠে। আমি সেই আস্থা জিকিছিলো আৰু আমি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিলো, কৰিবলগীয়া হৈছিল, কিন্তু মই সুখী যে স্বাধীনতাৰ ইমান বছৰৰ পাছত সেই দুৰ্গম গাঁওবোৰত আশাৰ নতুন কিৰণ ওলাইছে, সন্তুষ্টিৰ ভাৱ এটা ওলাইছে আৰু আমি আজি সেই আশীৰ্বাদ উপভোগ কৰি আছো৷
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
পূৰ্বৰ চৰকাৰসমূহৰ শাসনকালত দেশৰ বৃহৎ অঞ্চলত দিনটোত কেইঘণ্টামান বিদ্যুৎ বিজুলী আছিল। অৰ্থাৎ বিদ্যুৎ; গাঁওখনৰ মাজমজিয়াত এটা খুঁটা স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু প্ৰতি বছৰে ইয়াৰ স্থাপনৰ বাৰ্ষিকী পালন কৰা হৈছিল। অমুক তাৰিখত স্তম্ভটো স্থাপন কৰা হৈছিল। কিন্তু দিনটোত কেইঘণ্টামানতকৈ বেছি সময় বিদ্যুৎ নাছিল। আজি কেৱল বিদ্যুতেই দেশৰ সকলো গাঁৱতে পোৱা নাই, আমি সকলোতে গড়ে ২২ ঘণ্টা বিদ্যুৎ যোগান ধৰাৰ প্ৰচেষ্টাত সফল হৈছো। এই কামৰ বাবে আমি নতুন ট্ৰেন্সমিছন লাইন স্থাপন কৰিব লাগিব। শক্তি উৎপাদনৰ নতুন উৎস সৃষ্টিৰ বাবে কাম কৰিব লাগিব। আমি সৌৰশক্তিৰ উৎপাদন বৃদ্ধিৰ দিশত আগবাঢ়িব লাগিব। আমি নবীকৰণযোগ্য শক্তিৰ বহু ক্ষেত্ৰ অন্বেষণ কৰিব লাগিব। আমি মানুহক নিজৰ ভাগ্যৰ ওপৰত এৰি দিয়া নাছিলো। ৰাজনৈতিক লাভ-লোকচানৰ কথা ভবা নাছিলো। দেশৰ ভৱিষ্যত উজ্জ্বল কৰাৰ পথ বাছি লৈছো। আমি নিজৰ ওপৰত হেঁচা বৃদ্ধি কৰিছো। মানুহৰ চাহিদা বৃদ্ধি হোৱাৰ লগে লগে হেঁচাও বৃদ্ধি পায়। সেই হেঁচা ল’বলৈ আমি কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ পথ বাছি লওঁ আৰু আজি দেশে ইয়াৰ ফল দেখিবলৈ পাইছে। শক্তি খণ্ডত উন্নয়নৰ নতুন উচ্চতা স্পৰ্শ কৰিছে দেশে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
স্বাধীনতাৰ মৃত্যুমুখী দিনত আমি ইমান সাহসী পদক্ষেপ লৈছিলো। মই জানো ই সহজ নহয়, আমি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিব লাগিব। কিন্তু আমি সেই চেচুৰেচনত উপনীত হ’বলৈ বাছি লৈছিলো। প্ৰতিটো প্ৰকল্পৰ হিতাধিকাৰীয়ে কেনেকৈ ১০০ শতাংশ সেৱা পায়, ১০০ শতাংশ হিতাধিকাৰীয়ে যাতে সেৱা পায়, কোনো বাধা নোহোৱাকৈ যাতে সেৱাই সকলোৰে ওচৰ পায়গৈ আৰু মই কওঁ, যদি প্ৰকৃত ধৰ্মনিৰপেক্ষতা আছে তেন্তে এইটোৱেই পথ। আমাৰ চৰকাৰে প্ৰকৃত ধৰ্মনিৰপেক্ষতাৰ পথ বাছি লৈছে। আৰু আমি সেই পথত অতি সততাৰে আগবাঢ়িছো। আমি অমৃত কালত ১০০ উন্নয়নৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ, সেয়া হৈছে বিজেপি এনডিএ চৰকাৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতি যে ১০০ শতাংশ হিতাধিকাৰীক মৌলিক সেৱা আগবঢ়াব।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
এশ শতাংশ উন্নয়নৰ এই ধাৰণা, সংপৃক্ততাৰ এই নিৰ্ণয় দেশৰ বহু সমস্যাৰ সমাধানত নিহিত হৈ আছে। কেৱল সংশ্লিষ্ট নাগৰিকৰ সমস্যা সমাধানৰ বাবেই নহয়, দেশৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ সমাধান। আমি লৈ আহিছো এক নতুন কৰ্ম সংস্কৃতি, যিটো দেশৰ এই সকলোবোৰ পাৰ্থক্যৰ অন্ত পেলোৱাৰ উপায়, পৰিপূৰকতাৰ দৃঢ়তা।
চেচুৰেচনত উপনীত হোৱাৰ অৰ্থ হ’ল বৈষম্যৰ সকলো পথ বন্ধ কৰা। বৈষম্য হ’লে দুৰ্নীতিও সংঘটিত হয়। কোনোবাই ক’ব, মোক সোনকালে দিয়া! উত্তৰ আহে, দিলে মই সোনকালে ইমানখিনি দিম! কিন্তু ১০০ শতাংশ পোৱাৰ চেষ্টা কৰোতে সকলোৱে বিশ্বাস কৰে যে এই মাহত এই সেৱা মোৰ ওচৰ নাপালেও তিনিমাহৰ পিছত মোৰ ওচৰ পাব, কিন্তু পোৱা যাব, বিশ্বাস বাঢ়ি যায়। এই পদ্ধতিৰ দ্বাৰা তুষ্টিকৰণৰ আশংকা নাইকিয়া হয়। এনে জাতি পাব, এনে পৰিয়াল পাব, এনে গাঁও পাব, এনে সম্প্ৰদায় পাব, এনে ধৰ্মৰ মানুহে পাব; এই সকলোবোৰে তুষ্টিকৰণৰ আশংকাৰ অন্ত পেলালে। এই পথটোৱে স্বাৰ্থৰ ভিত্তিত লাভৰ প্ৰৱণতা সম্পূৰ্ণৰূপে ধ্বংস কৰি সমাজৰ শেষ স্তৰত থকা ব্যক্তিৰ অধিকাৰৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰে। মহাত্মা গান্ধীয়ে সমাজৰ অতি প্ৰান্তীয় লোকসকলৰ উন্নয়নত সদায় সহায় কৰিছিল, তেওঁলোকৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত হোৱাটো নিশ্চিত কৰিছিল। আমি সেইটো নিশ্চিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছো। আমাৰ সংকল্প হৈছে সকলোৰে সৈতে একেলগে বিকশিত হোৱা, অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ অধিকাৰ ১০০ শতাংশ নিশ্চিত কৰা।
যেতিয়া চৰকাৰী ব্যৱস্থাই প্ৰতিজন যোগ্য ব্যক্তিৰ ওচৰলৈ সেৱা আগবঢ়োৱাৰ লক্ষ্য ৰাখে, তেতিয়া বৈষম্য আৰু পক্ষপাতিত্ব জীয়াই থাকিব নোৱাৰে। গতিকে আমাৰ ১০০ শতাংশ সেৱা প্ৰদানৰ পদক্ষেপ সামাজিক ন্যায়ৰ বাবে এক অতি শক্তিশালী আহিলা। এইটোৱেই হৈছে সামাজিক ন্যায়ৰ প্ৰকৃত নিশ্চয়তা। এয়া প্ৰকৃত ধৰ্মনিৰপেক্ষতা। এয়া প্ৰকৃত ধৰ্মনিৰপেক্ষতা।
আমি এই উন্নয়নৰ আৰ্হি দেশক দিছো, যাতে দেশৰ সকলো প্ৰান্তৰ নাগৰিকে নিজৰ অধিকাৰ লাভ কৰে। দেশ আমাৰ লগত আছে, দেশে বাৰে বাৰে কংগ্ৰেছক প্ৰত্যাখ্যান কৰি আছে, কিন্তু কংগ্ৰেছ আৰু ইয়াৰ সহযোগী দলটোৱে তেওঁলোকৰ ষড়যন্ত্ৰৰ পৰা বিৰত নাথাকে, ৰাইজে চকু ৰাখিছে আৰু সুযোগ পালেই শাস্তি দিছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
১৮৫৭ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আমাৰ দেশৰ স্বাধীনতা পৰ্যন্ত স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ যিকোনো দশক লওক, ভাৰতৰ যিকোনো অঞ্চল লওক, আমাৰ দেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত জাতিৰ ভাই-ভনীৰ অৱদান অবিস্মৰণীয়। আমাৰ জাতিৰ ভাই-ভনীসকলে যথা সময়ত স্বাধীনতাৰ গুৰুত্ব বুজি পোৱাত দেশ গৌৰৱান্বিত। কিন্তু দশক দশক ধৰি আমাৰ জাতিৰ ভাই-ভনীসকল উন্নয়নৰ পৰা বঞ্চিত হৈ তেওঁলোকৰ মনত কেতিয়াও আস্থাৰ সেতু নিৰ্মাণ নহ’ল, ভয়-আশংকাৰে ভৰা ব্যৱস্থা এটাৰ সৃষ্টি হ’ল। ফলস্বৰূপে সেই যুৱক-যুৱতীসকলৰ মনত চৰকাৰ সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্ন আহি থাকে। কিন্তু চৰকাৰে যদি সঠিক ইচ্ছাশক্তিৰে কাম কৰিলেহেঁতেন, যদি সদিচ্ছাৰে কাম কৰিলেহেঁতেন, যদি বিভিন্ন জাতিৰ মানুহৰ কল্যাণৰ বাবে ভক্তিৰে কাম কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে আজি একবিংশ শতিকাৰ তৃতীয় দশকত আমি ইমান কষ্ট কৰিব নালাগিব, কিন্তু তেওঁলোকে সেইটো কৰা নাছিল। একমাত্ৰ ব্যতিক্ৰম আছিল অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ নেতৃত্বত চৰকাৰ। সেই সময়ছোৱাতে এই দেশত প্ৰথমবাৰৰ বাবে জনসাধাৰণৰ উন্নয়নৰ বাবে সুকীয়া মন্ত্ৰালয় গঠন কৰা হৈছিল, প্ৰথমবাৰৰ বাবে জনসাধাৰণৰ কল্যাণ আৰু তেওঁলোকৰ উন্নয়নৰ বাবে সুকীয়া বাজেটৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আমি দেশৰ ১১০খন জিলাক আকাংক্ষিত জিলা হিচাপে চিনাক্ত কৰিছো, যিবোৰ উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত পিছ পৰি আছিল, সেইবোৰৰ উন্নয়নত চৰকাৰে দায়িত্ব ল’লে। ভৌগোলিকভাৱে পিছপৰাসকলৰ বাবে সামাজিক ন্যায় আৰু সমতাৰ দৃষ্টিভংগীৰে আমি এই ১১০খন আকাংক্ষিত জিলা গঢ় দিছো, ইয়াৰে অধিকাংশই বিভিন্ন ধৰণৰ জনসংখ্যা আছে। তিনি কোটিতকৈও অধিক জনজাতি ভাই-ভনী ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে লাভৱান হৈছে। আজি তেওঁলোকৰ জীৱন সলনি হৈছে। শিক্ষা, স্বাস্থ্য, আন্তঃগাঁথনি-এই ক্ষেত্ৰসমূহত অসাধাৰণ অগ্ৰগতি হৈছে; কাৰণ, আমি এই ১১০খন জিলাক গুৰুত্ব দি নিয়মিতভাৱে কাৰ্যকৰীকৰণৰ ওপৰত নজৰ ৰাখিছো।
ইয়াত আমাৰ কিছুমান সন্মানীয় সদস্যই জনসংখ্যাৰ সৈতে জড়িত উপ-পৰিকল্পনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছিল। এই বন্ধুসকলক অনুৰোধ কৰিছোঁ, কিছু সময় উলিয়াই বাজেট অধ্যয়ন কৰি অলপ বুজাব পৰা এজন শিক্ষিত ব্যক্তিৰ সহায় লওক। তেতিয়া আপুনি দেখিব যে এই বছৰৰ বাজেটত অনুসূচিত জনজাতি উপাদান পুঁজি বা অনুসূচিত জনজাতি উপাদান পুঁজিৰ আবণ্টন পূৰ্বৰ বছৰৰ ২০১৪ৰ তুলনাত পাঁচগুণ বৃদ্ধি পাইছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
২০১৪ চনৰ আগতে যেতিয়া তেওঁলোকৰ চৰকাৰ আছিল তেতিয়া আবণ্টন আছিল প্ৰায় ২০-২৫ হাজাৰ কোটি টকা, ই বৰ পুৰণি নহয়, মাত্ৰ ২০-২৫ হাজাৰ কোটি টকা। আজি ইয়াত গান গাইছে। আমি এই বছৰ ১ লাখ ২০ হাজাৰ কোটি টকা আবণ্টন দিছো। আমাৰ জনসাধাৰণৰ উজ্জ্বল ভৱিষ্যতৰ বাবে, আমাৰ জনসাধাৰণৰ ভাই-ভনীসকলৰ উজ্জ্বল ভৱিষ্যতৰ বাবে আমি যোৱা ৯ বছৰত ৫০০খন নতুন একলব্য আদৰ্শ বিদ্যালয় অনুমোদন জনাইছো, সেই শিশুসকলৰ উজ্জ্বল ভৱিষ্যতৰ বাবে, যিটো পূৰ্বতকৈ চাৰিগুণ অধিক। কেৱল ইমানেই নহয়, এইবাৰৰ বাজেটত বিদ্যালয়, শিক্ষক-কৰ্মচাৰীকে ধৰি ৩৮ হাজাৰ নতুন লোকক নিযুক্তি দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। আমাৰ চৰকাৰ ৰাইজৰ কল্যাণৰ বাবে নিয়োজিত, বন অধিকাৰ আইনৰ বিষয়ে কিছু কথা কব বিচাৰিছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
দেশৰ স্বাধীনতাৰ পিছৰে পৰা আৰু আমি দায়িত্ব লোৱাৰ আগতে ২০১৪ চনৰ আগতে জনজাতি পৰিয়ালক ১.৪ লাখ ভূমিৰ পট্টা দিয়া হৈছিল। আৰু আমি যোৱা ৭-৮ বছৰত ৬০ লাখ লোকক নতুন ভূমি পট্টা দিছো। এয়া এক অভূতপূৰ্ব কাম। আমাৰ আগমনৰ আগতে ২৩ হাজাৰ সামূহিক পট্টা দিয়া হৈছিল, আমাৰ আগমনৰ পিছত ৮০ হাজাৰৰো অধিক সামূহিক পট্টা দিয়া হয়৷ যদি আপুনি গভীৰ সহানুভূতিৰ কথা কৈ মানুহৰ অনুভৱৰ লগত খেলা-ধূলা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে বাস্তৱিক কিবা এটা কৰিলেহেঁতেন তেন্তে আজি আমি ইমান কষ্ট কৰিব নালাগিলহেঁতেন আৰু এই কামটো বহু আগতেই কৰিব লাগিছিল৷ কিন্তু এই বিষয়টো তেওঁলোকৰ অগ্ৰাধিকাৰ তালিকাত নাছিল।
ৰাস্তাৰ দুয়োকাষৰ দোকানী, বেপাৰী, ৰে’লপথৰ দুয়োকাষে বহি থকা ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী, তেওঁলোকৰ অৰ্থনৈতিক নীতি, তেওঁলোকৰ সামাজিক নীতি, তেওঁলোকৰ ৰাজনীতি ভোট বেংকৰ ভিত্তিত চলি আছে। আৰু সেইবাবেই তেওঁলোকে সমাজৰ মৌলিক শক্তি, স্বনিয়োজনৰ বাবে দেশৰ অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপ বৃদ্ধি কৰাৰ ক্ষমতাক সদায় আওকাণ কৰি আহিছে। ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ কামত নিয়োজিত জনগোষ্ঠীৰ পুৰুষসকলক তেওঁলোকৰ বাবে ইমানেই সৰু, ইমানেই সিঁচৰতি যেন লাগিছিল যে জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল তেওঁলোকৰ বাবে কোনো মূল্য নাছিল। তেওঁলোকে পাহৰি গ’ল যে সৰু সৰু কামত নিয়োজিত এই কোটি কোটি লোকে স্বনিয়োজনৰ জৰিয়তে সমাজৰ বাবে বোজা নহৈ সমাজত কিছু মূল্য সংযোজন কৰে। মই গৌৰৱান্বিত যে আমাৰ চৰকাৰে ৰাস্তাৰ দুয়োকাষে বহি থকা, ৰাস্তাৰ দুয়োকাষে ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ী, ৰে’লপথৰ দুয়োকাষে বজাৰ দিয়া কৰা লোকসকলৰ কল্যাণৰ কথা চিন্তা কৰিছে। পূৰ্বৰ চৰকাৰৰ স্বাৰ্থৰ তাড়নাত যিসকলৰ জীৱন ধ্বংস হৈছিল, যিসকল দৰিদ্ৰ লোকে সময়মতে ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰে তেন্তে গোটেই দিনটো ঘাম বাহিৰ কৰিছিল, সেই দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ যত্ন লৈছো, সেই দুখীয়া মানুহখিনিৰ যত্ন লৈছো, ফুটপাথৰ দোকানীসকলৰ যত্ন লৈছো, ৰে’লপথৰ দুয়োকাষে বহি থকা লোকসকলৰ যত্ন লৈছো৷ মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়, কেৱল ইমানেই নহয়, আমাৰ বিশ্বকৰ্মা সম্প্ৰদায়; যিসকলে সমাজৰ যিকোনো নিৰ্মাণত ভূমিকা পালন কৰে, যিসকলে নিজৰ হাতৰ সঁজুলিৰ সহায়ত অহৰহ কিবা নহয় কিবা এটা সৃষ্টি কৰি থাকে, সমাজৰ প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ বৃহৎ ৰূপত পূৰণ কৰে। আমাৰ বঞ্জাৰা সম্প্ৰদায়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি আমাৰ বিভিন্ন 'শোৱা জাতি' মানুহলৈকে আমি তেওঁলোকৰ যত্ন ল'বলৈ কাম কৰিছো। পিএম স্বনিধি আঁচনিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰধানমন্ত্ৰী বিশ্বকৰ্মা আঁচনিলৈকে, এইবোৰৰ জৰিয়তে আমি এই লোকসকলক সমাজত সবলীকৰণৰ বাবে, তেওঁলোকৰ সামৰ্থ্য বৃদ্ধিৰ বাবে কাম কৰিছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আপুনি নিজেই এজন খেতিয়কৰ ল’ৰা, এই দেশৰ খেতিয়কৰ কি অৱস্থা হৈছিল? কিছুমান অভিজাত কৃষকক অনুকূল কৰি তেওঁলোকৰ সৈতে নিজৰ ৰাজনীতি চলোৱাৰ এই প্ৰক্ৰিয়া চলি আছে। কিন্তু এই দেশৰ কৃষিৰ প্ৰকৃত শক্তি নিহিত হৈ আছে ক্ষুদ্ৰ কৃষকৰ উৎপাদনত। দেশৰ প্ৰায় ৮০-৮৫ শতাংশ লোক এই শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত, যিসকলে এক বিঘা বা দুবিঘা মাটিত শস্য উৎপাদন কৰে। এই ক্ষুদ্ৰ কৃষকসকল অৱহেলিত, কোনেও তেওঁলোকৰ কথা নুশুনে। আমাৰ চৰকাৰে ক্ষুদ্ৰ কৃষকৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। আনুষ্ঠানিক বেংকিঙৰ সৈতে ক্ষুদ্ৰ কৃষকক সংযোগ কৰা। আজি প্ৰধানমন্ত্ৰী কিষাণ সন্মান নিধিৰ ধন বছৰত ৩ বাৰকৈ পোনপটীয়াকৈ ক্ষুদ্ৰ কৃষকৰ একাউণ্টত জমা হয়। কেৱল সেয়াই নহয়, আমি পশুপালকক বেংকৰ সৈতে সংযোগ কৰিছো আৰু মাছমৰীয়াসকলক বেংকৰ সৈতে সংযোগ কৰিছো আৰু তেওঁলোকৰ ঋণৰ সুত ৰেহাই দি তেওঁলোকৰ আৰ্থিক ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিছো, যাতে তেওঁলোকে নিজৰ ব্যৱসায় উন্নত কৰিব পাৰে, শস্যৰ ধৰণ সলনি কৰিব পাৰে, যাতে তেওঁলোকে উৎপাদন কৰিব পাৰে-আমি সেই লক্ষ্যক মনত ৰাখিয়েই কাম কৰিছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আমি জানো আমাৰ দেশত বৰষুণৰ পানীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলগীয়া বহু কৃষক আছে। পূৰ্বৰ চৰকাৰসমূহে উপযুক্ত জলসিঞ্চনৰ ব্যৱস্থা কৰা নাছিল। আমি এইটোও দেখিছো যে বৰষুণৰ পানীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল এই ক্ষুদ্ৰ কৃষকসকলে মোটা শস্যৰ খেতি কৰে, পানীৰ যোগান পৰ্যাপ্ত নহয়। এই মোটা শস্যৰ খেতি কৰা সকলক আমি বিশেষ গুৰুত্ব দিছো। আমি ৰাষ্ট্ৰসংঘলৈ পত্ৰ লিখি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ‘বাজৰা বছৰ’ উদযাপন কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছো। এতিয়া ভাৰতৰ মোটা শস্যৰ ব্ৰেণ্ডিং কৰি বিশ্বত কেনেকৈ বজাৰ কৰা হ’ব, সেই বিষয়ে আমি চিন্তা কৰা উচিত। এতিয়া মোটা শস্যক শ্ৰীফলৰ ৰূপ দিব লাগে, যাতে ইয়াক উৎপাদন কৰা ক্ষুদ্ৰ কৃষকসকলে গুৰুত্ব লাভ কৰাৰ লগতে উচিত মূল্য লাভ কৰে, বিশ্বৰ বজাৰত বিপণনৰ সুযোগ লাভ কৰে, শস্যৰ ধৰণ বা শস্য উৎপাদনৰ ধৰণত পৰিৱৰ্তন আহে৷ কেৱল ইমানেই নহয়, মনত ৰখা উচিত যে গোটা শস্য আচলতে ছুপাৰফুড, ই পুষ্টিৰ বাবে অত্যন্ত সহায়ক শক্তি প্ৰদান কৰে। এইবোৰে আমাৰ ক্ষুদ্ৰ কৃষকসকলক আৰ্থিকভাৱে সবল কৰাৰ উপৰি আমাৰ দেশৰ নতুন প্ৰজন্মৰ পুষ্টিৰ সমস্যা সমাধানতো সহায় কৰিব। আমি সাৰৰ বহু নতুন বিকল্পও উদ্ভাৱন কৰিছো আৰু ইয়াৰ প্ৰয়োগৰ দ্বাৰা উপকৃত হৈছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস যে যেতিয়া সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াত মাতৃ-ভগ্নীসকলৰ অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি পায়, তেতিয়া ফলাফল ভাল হয়, নিৰ্ধাৰিত লক্ষ্যসমূহ দ্ৰুতভাৱে উপনীত হ’ব পাৰি৷ আৰু সেয়ে সকলো ক্ষেত্ৰতে মাতৃ আৰু ভগ্নীসকলৰ অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি কৰিব লাগে, সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াত তেওঁলোকৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিত কৰিব লাগে। আমাৰ চৰকাৰে মহিলা সৱলীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত মহিলা নেতৃত্ব বিকাশক অগ্ৰাধিকাৰ দিছে। আমাৰ সংসদৰ এজন সন্মানীয় সদস্যই ক’লে, মহিলাৰ বাবে শৌচাগাৰ বনালে মহিলাৰ কি উন্নয়ন হ’ব? হয়তো তেওঁৰ মনোযোগ কেৱল শৌচাগাৰতহে, সেয়াই তেওঁৰ সমস্যা, কিন্তু মই গৌৰৱ অনুভৱ কৰো, কাৰণ মই ৰাজ্যত কাম কৰি, গাঁৱত কাম কৰি ইয়ালৈ আহিছো। মই গৌৰৱান্বিত যে আমি দেশত ১১ কোটি শৌচাগাৰ নিৰ্মাণ কৰি আমাৰ মাতৃ আৰু ভগ্নী সকলক সন্মান জনাইছো। মই গৌৰৱান্বিত। আমাৰ মাতৃ, ভগ্নী আৰু আমাৰ কন্যাৰ জীৱনচক্ৰটো চাওকচোন, মই সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব বিচাৰো যে মাতৃ-ভগ্নীক সৱলীকৰণৰ ক্ষেত্ৰত আমাৰ চৰকাৰ কিমান সংবেদনশীল। আৰু যিসকলে শৌচাগাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াত আপত্তি কৰিছিল তেওঁলোকৰ বাবে শুনক, গৰ্ভাৱস্থাত শিশুটিয়ে যাতে পুষ্টিকৰ খাদ্য লাভ কৰে আৰু সেই ধন পোনে পোনে গৰ্ভৱতী মহিলাগৰাকীৰ বেংক একাউণ্টত গৈ তেওঁৰ পুষ্টিৰ বাবে খৰচ কৰিবলৈ মাত্ৰুবন্দন যোজনা আৰম্ভ কৰিছো৷ আমাৰ দেশত মাতৃৰ মৃত্যু আৰু শিশুৰ মৃত্যুৰ এই গুৰুতৰ সমস্যা দূৰ কৰাৰ এটা উপায় হৈছে প্ৰতিষ্ঠানিক প্ৰসৱ বা চিকিৎসালয়ত প্ৰসৱ। আমি দৰিদ্ৰ মাতৃৰ চিকিৎসালয়ৰ প্ৰসৱৰ বাবে ধন খৰচ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছো। চিকিৎসালয় আৰু স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰসমূহে চিকিৎসালয়ত কেঁচুৱা জন্ম হোৱাটো নিশ্চিত কৰাৰ বাবে অভিযান চলাইছে আৰু ইয়াৰ সুফল আমি দেখিবলৈ পাইছো। আমি জানো যে সমাজত বিভিন্ন মানসিক বিকাৰৰ বাবে মাতৃৰ গৰ্ভত নাৰী সন্তানক হত্যা কৰাৰ প্ৰৱণতা বৃদ্ধি পালে। সমাজৰ বাবে ই আছিল এক অপমানজনক। আমি আৰম্ভ কৰিলোঁ ‘বেটি বচাও অভিযান’ আৰু আজি মই সুখী যে ল’ৰাৰ তুলনাত দেশত জন্ম হোৱা ছোৱালীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পাইছে। আমাৰ বাবে সন্তুষ্টিৰ বিষয়। এইদৰে আমি কন্যা সন্তানক সুৰক্ষাৰ কাম কৰিছো। আমি দেখিছোঁ ছোৱালীবোৰ ডাঙৰ হৈ স্কুললৈ গৈ কিন্তু শৌচাগাৰৰ অভাৱত পঞ্চম, ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা বাদ দিছে! আমি সেই উদ্বেগক সমাধান কৰি দেশৰ সকলো বিদ্যালয়তে ছোৱালীৰ বাবে সুকীয়াকৈ শৌচাগাৰ নিৰ্মাণ কৰিছো, যাতে আমাৰ ছোৱালীবোৰে স্কুল এৰিব নালাগে! ছোৱালীৰ শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিবলৈ আমি সুকন্যা সমৃদ্ধি যোজনাৰ জৰিয়তে ছোৱালীক অধিক সুত দি নিৰাপদ শিক্ষা প্ৰদান কৰিছো, যাতে পৰিয়ালসমূহেও তেওঁলোকক উৎসাহিত কৰে। ছোৱালীজনী কাম কৰিবলৈ বয়স হ’লে আমি এনে ব্যৱস্থা কৰি দিছো যাতে তাই কোনো জামিন নোহোৱাকৈ মুদ্ৰা যোজনাৰ পৰা ঋণ লৈ নিজৰ ভৰিৰ ওপৰত থিয় দিব পাৰে। মই সুখী যে মুদ্ৰা যোজনাৰ ৭০ শতাংশ হিতাধিকাৰী আমাৰ মাতৃ-কন্যা। আমি এই কাম কৰিছো।
প্ৰিয় অধ্যক্ষ,
আপুনি নিজেই সৈনিক স্কুলৰ ছাত্ৰ আছিল। আপুনি জানে যে আগতে ছোৱালীক সামৰিক বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা হোৱা নাছিল। কেৱল সেয়াই নহয়, তেওঁলোকৰো সেনাবাহিনীত যোগদান কৰাৰ কোনো সুযোগ নাছিল। কিন্তু, আজি আমাৰ ছোৱালীবোৰ আৰু অবলা নহয়, তেওঁলোক সবলা হৈ পৰিছে। তেওঁলোকেও সেনাবাহিনীত যোগদান কৰিব বিচাৰে, সেনা বিষয়া হ’ব বিচাৰে। আমাৰ চৰকাৰে ছোৱালীৰ বাবে সেনাৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিছে। আজি ছিয়াচেন ফ্ৰন্টিয়াৰতো মোৰ দেশৰ যিকোনো কন্যাক বীৰাংগনাৰ দৰে মোতায়েন কৰি ভাৰতমাতৃক ৰক্ষা কৰা হৈছে৷
আমি গাঁৱৰ ভিতৰতে ছোৱালীৰ কৰ্মসংস্থাপনৰ সুবিধা সুনিশ্চিত কৰিবলৈ মূল্য সংযোজনৰ জৰিয়তে মহিলা আত্মসহায়ক গোটসমূহক সবলীকৰণ কৰিছো। বেংকৰ পৰা তেওঁলোকে পোৱা ঋণৰ ওপৰত আমি বহুত সুতৰ ৰেহাইৰ ব্যৱস্থা কৰিছো। আমি উজ্জ্বলা যোজনাৰ জৰিয়তে ৰন্ধন গেছ যোগানৰ ব্যৱস্থা কৰিছো যাতে দেশৰ মাতৃ-ভগ্নীসকলক পাকঘৰৰ ধোঁৱাৰ পৰা মুক্ত কৰিব পাৰি। আমাৰ মাতৃ ভগ্নীসকলে যাতে আগৰ দৰে খোৱাপানী সংগ্ৰহ কৰিবলৈ ২-৪ কিলোমিটাৰ খোজ কাঢ়িব নালাগে তাৰ বাবে আমি দুৱাৰমুখতে পাইপেৰে পানী যোগান ধৰিছো। মাতৃ-ভগ্নীসকলে যাতে ৰাতি ঘৰত আন্ধাৰত কাম কৰিব নালাগে আৰু শিশুসকলে যাতে ভালদৰে পঢ়া-শুনা কৰিব পাৰে তাৰ বাবে আমি সৌভাগ্য যোজনাৰ জৰিয়তে প্ৰতিটো দৰিদ্ৰ পৰিয়াললৈ বিদ্যুৎ যোগান ধৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিছো। আমাৰ মা আৰু ভগ্নীসকলে সাধাৰণতে নিজৰ বেমাৰবোৰ লুকুৱাই ৰাখে যাতে টকা খৰচ নহয় আৰু পৰিয়ালটো ঋণত নপৰে। আমি আয়ুষ্মান কাৰ্ড প্ৰদান কৰি প্ৰতিটো দৰিদ্ৰ পৰিয়ালক বছৰি ৫ লাখ টকা পৰ্যন্ত চিকিৎসা বীমা প্ৰদান কৰিছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
মহিলাৰ সম্পত্তিৰ অধিকাৰ সুনিশ্চিত কৰিবলৈ আমি মহিলাৰ নামত প্ৰধানমন্ত্ৰী আৱাস যোজনাৰ ঘৰৰ মালিকীস্বত্ব প্ৰদানৰ সিদ্ধান্ত লৈছো। মহিলা সবলীকৰণ সুনিশ্চিত কৰিবলৈ আমি সকলোৰে বাবে বেংকত জন ধন একাউণ্টৰ ব্যৱস্থা কৰিছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আজি আমি গৌৰৱেৰে ক’ব পাৰো যে এইবাৰৰ বাজেট অধিবেশন উদ্বোধন কৰে এগৰাকী মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে আৰু দেশৰ সাধাৰণ বাজেটতো দাখিল কৰে এগৰাকী মহিলা বিত্তমন্ত্ৰীয়ে। এনে সুখদায়ক সংযোগ দেশত আগতে কেতিয়াও অহা নাছিল। ভৱিষ্যতে এই শুভ সংযোগ আৰু অধিক দেখিবলৈ আমি কামনা কৰিছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
দেশক আধুনিকীকৰণৰ বাবে আমি আমাৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সামৰ্থ্য ধ্বংস কৰা উচিত নহয়। আমাৰ চৰকাৰে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ সম্ভাৱনীয়তাক খুব ভালদৰে বুজি পায়। কিন্তু, আমি পৃথকভাৱে চিন্তা নকৰো। আমি প্ৰতিটো উদ্যোগ সামগ্ৰিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা লওঁ। আমি বিদ্যালয় পৰ্যায়ত অটল টিংকাৰিং লেব প্ৰৱৰ্তন কৰিছো যাতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মনত কম বয়সতে বৈজ্ঞানিক মনোভাৱৰ বীজ সিঁচি দিয়া হয়। আৰু আমি শিশুৰ উদ্ভাৱনক উৎসাহিত কৰিবলৈ অটল ইনকিউবেচন চেণ্টাৰ আৰম্ভ কৰিছো; যাতে তেওঁলোকে স্কুলৰ পৰা এনে এক পৰিবেশ লাভ কৰে যে এই প্ৰযুক্তিৰ চিন্তাধাৰাই তেওঁলোকক উদ্ভাৱক হ’বলৈ সহায় কৰে। সেইবাবেই আমি নীতি সলনি কৰিছো। মহাকাশৰ ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগত অংশীদাৰিত্বৰ সপোন বাস্তৱায়িত কৰিলে। মই অতি সুখী যে আজি দেশৰ যুৱ প্ৰজন্মই ব্যক্তিগত মহাকাশ যান মহাকাশলৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ ক্ষমতা লাভ কৰিছে। আজি আমি ষ্টাৰ্টআপ জগতত মূলতঃ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ সৈতে জড়িত ইউনিকৰ্ণৰ সংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত বিশ্বৰ তৃতীয় স্থানত উপনীত হ’লোঁ।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আজি আমি বিশ্বৰ বজাৰত সৰ্বাধিক পেটেণ্টযুক্ত উদ্ভাৱন পঞ্জীয়ন আৰু সৰ্বাধিক পেটেণ্ট বজাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত আগশাৰীৰ। সেইবাবেই দেশ গৌৰৱান্বিত।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আমাৰ চৰকাৰে আধাৰৰ শক্তি দেখুৱাইছে। প্ৰযুক্তিৰ গুৰুত্বও ২০১৪ চনৰ পিছত দেশবাসীয়ে ভালদৰে বুজি পাইছে। ক’ৰোনাৰ কঠিন দিনত আমি দেখিছিলো যে কো-উইন প্লেটফৰ্মৰ জৰিয়তে প্ৰতিজন গ্ৰাহকৰ মোবাইল ফোনলৈ ২০০ কোটি টিকাকৰণৰ প্ৰমাণ পত্ৰ কেইছেকেণ্ডমানৰ ভিতৰতে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। বহু উন্নত দেশে ইমান সোনকালে এই কাম কৰিব নোৱাৰিলে। ইয়াৰ বাবে তেওঁলোকৰ চৰকাৰসমূহে বহু আলোচনা চক্ৰ, টিভিৰ সাক্ষাৎকাৰ আৰু বাতৰি কাকতত সমালোচনাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। সেই সময়ত আমাৰ বিজ্ঞানীসকলক বদনাম কৰাৰ বহু চেষ্টা কৰা হৈছিল। কিন্তু, আমাৰ দেশৰ বিজ্ঞানীসকলে সেইটোত গুৰুত্ব নিদিয়াকৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছে আৰু আমাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ভেকচিন আৰু ঔষধে কেৱল দেশবাসীৰেই নহয়, বিশ্বৰ বহু দেশৰ জনসাধাৰণৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
এই বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিৰোধী লোকসকলে আমাৰ বিজ্ঞানীসকলক যিমানেই অপমান কৰিবলৈ চেষ্টা নকৰক কিয়, আজি আমাৰ দেশখন ঔষধ নিৰ্মাণৰ এক প্ৰধান শক্তি কেন্দ্ৰত পৰিণত হৈছে। ভাৰত ক্ৰমান্বয়ে বিশ্বৰ ফাৰ্মাচীৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। আমাৰ নতুন প্ৰজন্মৰ বিজ্ঞানীসকলে নতুন নতুন উদ্ভাৱন কৰিছে। আপোনালোকে তেওঁলোকক উৎসাহ নিদি ৰাজনীতি কৰি আছে!
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আজি বালিত অনুষ্ঠিত জি-২০ সন্মিলনত ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ প্ৰতি বহুত আগ্ৰহ দেখা পালোঁ। ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ সফলতাই আজি সমগ্ৰ বিশ্বক প্ৰভাৱিত কৰিছে। ডিজিটেল লেনদেনৰ ক্ষেত্ৰত ভাৰত এতিয়া বিশ্বৰ আগশাৰীৰ।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
মই অতি সুখী যে আজি মোৰ দেশবাসীৰ হাতত ১০০ কোটিৰো অধিক মোবাইল ফোন আছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
এটা সময়ত আমি মোবাইল আমদানি কৰিছিলোঁ। আৰু আজি আমি ইয়াক ৰপ্তানি কৰিছো। সেইটো লৈ মই অতি গৌৰৱান্বিত। ৫-জিৰ পৰা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা বা ‘IoT’ প্ৰযুক্তিলৈ আজি দেশখন অতি দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়িছে।
সাধাৰণ মানুহে যাতে নিজৰ জীৱনত ড্ৰ’ন ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে তাৰ বাবে আমি ড্ৰ’ন নীতি সলনি কৰিছো। ফলত এতিয়া ড্ৰ’নৰ জৰিয়তে দুৰ্গম অঞ্চললৈ জীৱন ৰক্ষাকাৰী ঔষধ আৰু চিকিৎসা সঁজুলি ক্ষীপ্ৰতাৰে প্ৰেৰণ কৰা সম্ভৱ হৈছে। দেশৰ কৃষকসকলে ড্ৰ’নৰ জৰিয়তে নিজৰ কৃষিক্ষেত্ৰত বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ সুফল প্ৰয়োগ কৰিব পাৰে। আমি জিঅ’ স্পেচিয়েল ছেক্টৰ খুলিছো। এইদৰে ড্ৰ’নৰ বাবে এক সম্পূৰ্ণ নতুন উন্নয়ন আৰু সম্প্ৰসাৰণৰ সুযোগ সৃষ্টি কৰা হৈছে। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চলৈকে মানুহৰ ঘৰৰ মালিকীস্বত্বৰ অধিকাৰক লৈ উদ্বেগ শুনিবলৈ যায়। ভাৰতে আজি স্বামীত্ব যোজনাৰ জৰিয়তে ড্ৰোনেৰে গাঁৱে গাঁৱে ভূমিৰ মেপিং কৰি জনসাধাৰণক মালিকীস্বত্বৰ অধিকাৰ প্ৰদানৰ বাবে কাম কৰি আছে। ফলত বহু সম্পত্তিৰ বিবাদ আৰু মামলাৰ হেঁচাত মানুহ মুক্ত হ’ব। আমি প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে সাধাৰণ মানুহৰ জীৱন সহজ কৰি তোলাত সফল হৈছো।
আধুনিক উন্নত ভাৰত গঢ়াত প্ৰযুক্তিৰ গুৰুত্ব আজি দেশে উপলব্ধি কৰিছে। আৰু সেইবাবেই মানৱ সম্পদ বিকাশ আৰু উদ্ভাৱনৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিবলৈ বিশ্বৰ একমাত্ৰ ফৰেনছিক বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়খন আৰম্ভ কৰা হৈছে। আন্তঃগাঁথনিৰ ক্ষেত্ৰত নতুন সজীৱতা প্ৰদানৰ বাবে আমি গতি শক্তি বিশ্ববিদ্যালয় নিৰ্মাণৰ উদ্যোগ লৈছো। ভাৰতে যাতে নবীকৰণযোগ্য শক্তিৰ ক্ষেত্রত এক নতুন জাঁপ মাৰে তাৰ বাবে আমাৰ নৱ প্রজন্মক প্রশিক্ষণৰ বাবে শক্তি বিশ্ববিদ্যালয় আৰম্ভ কৰাৰ উদ্যোগ লৈছো৷ কংগ্ৰেছৰ শাসনকালত দেশৰ প্ৰযুক্তিবিদ, অভিযন্তা আৰু বিজ্ঞানীসকলক হেয় দৃষ্টিৰে চোৱা হৈছিল, আমি সেই পৰিৱেশ সলনি কৰিবলৈ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিক সন্মান জনোৱাৰ সকলো উদ্যোগ লৈছো।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
ইয়াত নিয়োগৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। মই আচৰিত হৈছো! আপুনি নিজৰ দেশৰ ভিতৰতে আটাইতকৈ দীৰ্ঘদিনীয়া জনজীৱন বুলি দাবী কৰে, কিন্তু চাকৰি আৰু উপাৰ্জনৰ পাৰ্থক্য নাজানে? চাকৰি আৰু উপাৰ্জনৰ পাৰ্থক্য বুজি নোপোৱা সকলেই আজি আমাক পৰামৰ্শ দি আছে!
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
অসম্পূৰ্ণ বিষয়ত বিভিন্ন উৰাবাতৰি প্ৰচাৰ কৰি নতুন আখ্যান সৃষ্টিৰ চেষ্টা চলোৱা হৈছে। বিগত ৯ বছৰত ভাৰতৰ বিত্তীয় ব্যৱস্থাৰ অভূতপূৰ্ব পৰিসৰত সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছে। নতুন ক্ষেত্ৰত কৰ্মসংস্থাপনৰ সুযোগ বাঢ়িছে, যিদৰে দেশে পৰিৱেশ অনুকূল অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনত আগবাঢ়িছে, তাৰ ফলত দেশত পৰিৱেশ অনুকূল কৰ্মসংস্থাপনৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পাইছে। ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ সম্প্ৰসাৰণে ডিজিটেল অৰ্থনীতিৰ নতুন নতুন ক্ষেত্ৰৰ জন্ম দিছে। সেৱা খণ্ডতো ডিজিটেল ইণ্ডিয়াই নতুন শিখৰত উপনীত হৈছে। সমগ্ৰ দেশতে ৫ লাখ কমন ছাৰ্ভিচ চেণ্টাৰ আৰু সেই গাঁৱৰ কমন চাৰ্ভিচ চেণ্টাৰৰ জৰিয়তে ২-৫ জন ব্যক্তিৰ কৰ্মসংস্থাপন নিশ্চিত কৰা হৈছে। দুৰ্গম অঞ্চলৰ সৰু সৰু গাঁৱতো এই কমন ছাৰ্ভিচ চেণ্টাৰসমূহে দেশৰ সাধাৰণ জনতাক বুটাম টিপিলেই দেশৰ সকলো অত্যাৱশ্যকীয় সেৱা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম কৰি তুলিছে। এইদৰে ডিজিটেল অৰ্থনীতিয়ে বহুতো নতুন উপাৰ্জনৰ সম্ভাৱনাৰ সৃষ্টি কৰিছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আজি ৯০ হাজাৰ পঞ্জীয়নভুক্ত ষ্টাৰ্টআপেও দেশত নিয়োগৰ নতুন দুৱাৰ মুকলি কৰিছে। ২০২২ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা নৱেম্বৰৰ ভিতৰত ইপিএফঅ’ৰ পে-ৰোলত ১ কোটিতকৈ অধিক লোকৰ নাম তালিকাভুক্ত হৈছিল।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আত্মনিৰ্ভৰ ভাৰত ৰোজগাৰ যোজনাৰ জৰিয়তে দেশৰ ৬০ লাখৰো অধিক কৰ্মচাৰী উপকৃত হৈছে। এই অভিযানৰ জৰিয়তে আমি আমাৰ উদ্যোগপতিসকলৰ বাবে বহু ক্ষেত্ৰ যেনে মহাকাশ, প্ৰতিৰক্ষা, ড্ৰোন, খনন, কয়লা ইত্যাদি মুকলি কৰিছো। ফলত নিয়োগৰ সম্ভাৱনাই নতুন গতি লাভ কৰিছে। আৰু মন কৰক, সমগ্ৰ দেশৰ আমাৰ যুৱ প্ৰজন্মই আগবাঢ়ি আহি এই সুযোগসমূহ ব্যৱহাৰ কৰিছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
প্ৰতিৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত দেশক স্বাৱলম্বী কৰি তুলিবলৈ আমি আত্মনিৰ্ভৰ ভাৰত অভিযানৰ জৰিয়তে প্ৰতিৰক্ষা সঁজুলি নিৰ্মাণৰ বাবে ৩৫০টাতকৈও অধিক ব্যক্তিগত কোম্পানীক অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদান কৰিছো। এতিয়া আমাৰ ঘৰুৱা কোম্পানীসমূহে প্ৰায় এক লাখ কোটি টকাৰ প্ৰতিৰক্ষা সঁজুলি ৰপ্তানি কৰিছে। আৰু অভূতপূৰ্ব কৰ্মসংস্থাপনৰ সুযোগো সৃষ্টি হৈছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
আজি পাইকাৰী বাণিজ্যৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰ্যটনলৈকে প্ৰতিটো খণ্ডই দেশত সম্প্ৰসাৰিত হৈছে। মহাত্মা গান্ধীৰ সপোন বাস্তৱায়িত কৰিবলৈ দেশত খাদী আৰু গ্ৰামোদ্যোগৰ বিকাশ ঘটিছিল। কিন্তু, স্বাধীনতাৰ পিছৰ বছৰবোৰত এই খাদী আৰু গ্ৰামদোগ ক্ৰমান্বয়ে হতাশা আৰু অন্ধকাৰত পৰিল। আমি সেই পৰিস্থিতি সলনি কৰিছো। আমাৰ স্বাধীনোত্তৰ কালত সৰ্বাধিক অগ্ৰগতি লাভ কৰি খাদী আৰু গ্ৰামোদ্যোগে পূৰ্বৰ সকলো অভিলেখ ভংগ কৰিছে। পথ, নতুন ৰে’লপথ, নতুন সাগৰীয় বন্দৰ আৰু নতুন বিমানবন্দৰ আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰী গ্ৰাম পথ আঁচনিত আমি গুৰুত্বসহকাৰে নিৰ্মাণ কৰি থকা আন্তঃগাঁথনিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এই আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় কেঁচামাল যোগান ধৰিবলৈ বিকশিত হোৱা নতুন উদ্যোগসমূহে বৰ্ষত কৰ্মসংস্থাপনৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰিব দেশ।বৰ্ধিত শ্ৰমিকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি যান্ত্ৰিকতাৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰলৈকে আৰু অভিযন্তাৰ পৰা বিষয়ালৈকে-এই সকলোবোৰ পদত নতুনকৈ কৰ্মসংস্থাপন পোৱা গৈছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
ইয়াত বিভিন্ন চৰকাৰী প্ৰকল্পৰ নামকৰণ সন্দৰ্ভতো আপত্তি উত্থাপন হৈছে। নামবোৰত সংস্কৃতৰ স্পৰ্শ কিয় আছে বুলিও বহুতে এটা সমস্যা প্ৰকাশ কৰিছে। এতিয়া কওকচোন, এনে সমস্যা কেনেকৈ সমাধান কৰিব পাৰি!
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
বাতৰি কাকত এখনত পঢ়িলোঁ, তথ্যবোৰ পৰীক্ষা কৰিব নোৱাৰিলোঁ। কিন্তু, সেই প্ৰতিবেদন অনুসৰি দেশৰ ৬০০টা চৰকাৰী প্ৰকল্প কেৱল গান্ধী-নেহৰু পৰিয়ালৰ নামত।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
কোনো অনুষ্ঠানত ভাষণ দিওঁতে নেহৰুজীৰ নাম নোলোৱা হ’লে বহুতৰে তেজ গৰম হৈ পৰে। এনে আপত্তি আহিলে মই আচৰিত হৈ পৰো। বাৰু, নেহৰুজী আছিল আমাৰ দেশৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী। কিন্তু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ কোনোবাই নেহৰু উপাধিটো ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কিয় ভয় কৰে মই বুজি নাপাওঁ। নেহৰু নামত কিবা লাজ লুকাই আছে নেকি? লাজ কিহৰ? ইমান মহান চিন্তাবিদ আপোনাৰ পূৰ্বপুৰুষ, আৰু তেওঁৰ উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আপুনি নিবিচাৰে? আৰু এতিয়া আমাৰ পৰা হিচাপ বিচাৰিছে?
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
তেওঁলোকে বুজিব লাগে যে এই শতিকা পুৰণি দেশখন বহু সাধাৰণ মানুহৰ প্ৰচেষ্টাত গঢ় লৈ উঠিছে। নিজৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ এই পৰম্পৰাক প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ কঢ়িয়াই লৈ ৰাইজে দেশ গঢ়ি তুলিছে। এই দেশ কোনো বিশেষ পৰিয়ালৰ সম্পত্তি নহয়। খেলৰত্ন বঁটাৰ নাম আমি মেজৰ ধ্যান চান্দজীৰ নামেৰে ৰাখিছো। আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত আমি নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ নামেৰে, স্বৰাজৰ নামেৰে, দেশৰ পৰমবীৰ চক্ৰৰে সন্মানিত সেনা বীৰৰ নামেৰে দ্বীপসমূহৰ নাম ৰাখিলোঁ। তাৰ বাবে আমি গৌৰৱান্বিত। নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ অৱদানক লৈ দেশ গৌৰৱান্বিত। বিগত দিনত আপুনি আমাৰ সেনাৰ বীৰত্বক তুচ্ছজ্ঞান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আহিছে। কিন্তু, আমি জানো যে এনেদৰেই আমাৰ দেশবাসীৰ কৃতিত্ব বহু যুগ ধৰি অৱহেলিত হৈ আহিছে। এভাৰেষ্ট নামৰ এজন বিষয়াৰ নামেৰে মাউণ্ট এভাৰেষ্টৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। আমি তেওঁৰ বিপৰীতে খোজ কাঢ়ি পৰমবীৰ চক্ৰ বিজয়ীসকলৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জনাই দ্বীপসমূহৰ নাম ৰাখিলোঁ। এই ক্ষেত্ৰত আপোনাৰ যদি কিবা সমস্যা হ’ব পাৰে, সেইবাবে আপুনি এই সমস্যাটো প্ৰকাশ কৰিছে। সকলোৰে সমস্যাৰ খবৰ দিয়াৰ ধৰণ বেলেগ বেলেগ। কিন্তু, আমাৰ পথটো অতি ইতিবাচক। এই বৈঠকত ৰাজ্যসমূহৰ অপৰিসীম গুৰুত্ব আমি জানো। ৰাজ্যসমূহে আমাক অৱহেলা কৰাৰ অভিযোগ।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
দীৰ্ঘদিন ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ইয়ালৈ আহিছিলো। ব্ৰিটেইনৰ গাঁথনিৰ গুৰুত্ব মই ভালদৰে বুজি পাওঁ। সেইবাবেই আমি প্ৰতিযোগিতামূলক আৰু সহযোগিতামূলক ব্ৰিটেইনৰ ব্যৱস্থাক মূল্য দিওঁ। আৰু আহক আমি ইজনে সিজনৰ লগত প্ৰতিযোগিতা আৰু সহযোগিতাৰ জৰিয়তে আগবাঢ়ি যাওঁ। আমি আমাৰ নীতিত ৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়নক গুৰুত্ব দিছো। আৰু ইয়াৰ উপৰিও মই ক্ষেত্ৰৰ উচ্চাকাংক্ষাক গুৰুত্ব দিছো। আমাৰ নীতিসমূহে ৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়ন আৰু খণ্ডগত আশাৰ সঠিক সংমিশ্ৰণ প্ৰতিফলিত কৰে। কাৰণ, ২০৪৭ চনৰ ভিতৰত এখন উন্নত ভাৰত গঢ়াৰ সপোন বাস্তৱায়িত কৰিবলৈ আমি সকলোৱে মিলি কাম কৰি আছো।
কিন্তু, আজি যিসকলে বিৰোধী পক্ষত বহি আছে, তেওঁলোকে বিভিন্ন সময়ত ৰাজ্যৰ অধিকাৰ ভেঙুচালি কৰিলে। প্ৰমাণ কৰিবলৈ মই কিবা এটা ক’ব বিচাৰিছো। ইতিহাসলৈ চাওকচোন। কোন দলে ক্ষমতাত থকা সময়ত সংবিধানৰ ৩৫৬ অনুচ্ছেদৰ অপব্যৱহাৰ প্ৰথমে কৰিছিল? বিভিন্ন ৰাজ্যৰ নিৰ্বাচিত চৰকাৰক কোনে ৯০ বাৰ পৰাজিত কৰিছে? তেওঁলোক কোন? তেওঁলোক কোন? তেওঁলোক কোন?
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
মাত্ৰ এগৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰীয়েহে ৫০বাৰ অনুচ্ছেদ ৩৫৬ আৰোপ কৰিছিল। তেওঁৰ নাম শ্ৰীমতী ইন্দিৰা গান্ধী। ৩৫৬নং অনুচ্ছেদ প্ৰয়োগ কৰি তেওঁ অৰ্ধশতক অৰ্জন কৰিছে। আজি তেওঁলোকৰ সৈতে সহযোগীৰ ভূমিকা পালন কৰা কেৰালাৰ বন্ধুসকলক আপোনাৰ মনত আছেনে? মাইকটো সেই দিশত ৰাখক। কেৰালাত যেতিয়া প্ৰথম বাওঁ চৰকাৰ নিৰ্বাচিত হৈছিল তেতিয়া পণ্ডিত নেহৰুৱে একেবাৰে ভাল নাপালে। কিছুদিনৰ পাছত তেওঁ নিৰ্বাচিত চৰকাৰখনক অপসাৰণ কৰিলে। আৰু আজি আপোনালোকে তেওঁলোক কাষত থিয় হৈ আছে। আপোনাৰ কি হ’ল ভাবি চাওকচোন।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
এতিয়া ডি এম কেৰ বন্ধু-বান্ধৱীক ক’ব বিচাৰিছোঁ যে এম জি আৰ, কৰুণানিধিৰ দৰে বিখ্যাত মুখ্যমন্ত্রীৰ নেতৃত্বত তামিলনাডুৰ চৰকাৰখন বাহিৰ কৰি দিয়া এই কংগ্ৰেছীসকলেই৷ আজি এমজিআৰৰ আত্মাই চাই আছে, আপোনালোক ক'ত আছে। আজি এই সদনৰ আটাইতকৈ জ্যেষ্ঠ সদস্য শ্ৰী শাৰদ পাৱৰজী পিছফালে বহি আছে। মই তেওঁক সদায় সন্মান কৰো। ১৯৮০ চনত যেতিয়া তেওঁৰ বয়স ৩৫-৪০ বছৰ আছিল, এজন মেধাৱী যুৱ মুখ্যমন্ত্ৰী, মাত্ৰ ৰাজ্যৰ সেৱা আৰম্ভ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁৰ চৰকাৰখন দলিয়াই দিয়া হৈছিল। আৰু আজি তেওঁ তাতেই বহি আছে।
এনেদৰে প্ৰতিজন আঞ্চলিক নেতাক অশান্তি দিছে। এন কে আৰৰ কি হ’ল? ইয়াৰ কিছু লোকে আজি কাপোৰ সলাইছে, নাম সলনি কৰিছে, হয়তো জ্যোতিষীৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি নাম সলনি কৰিছে। কিন্তু কেতিয়াবা তেওঁলোকৰ লগতে আছিল। তাৰ পিছত এন টি ৰামা ৰাওজীয়ে চিকিৎসাৰ বাবে আমেৰিকালৈ গ’ল। সেই উপলক্ষে তেওঁৰ চৰকাৰ উৎখাত কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছিল। এনেকুৱাই আছিল কংগ্ৰেছৰ ৰাজনীতিৰ স্তৰ।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
সেই সময়ৰ বাতৰি কাকতখন উলিয়াই এবাৰ চাব পাৰে। প্ৰতিখন বাতৰি কাকতত লিখা আছিল যে তেতিয়া প্ৰতিটো ৰাজভৱনক কংগ্ৰেছৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কৰা হৈছিল। ২০০৫ চনত ঝাৰখণ্ডত এনডিএৰ আসন অধিক আছিল যদিও ৰাজ্যপালে শপত গ্ৰহণৰ বাবে ইউপিএক মাতিছিল। ১৯৮২ চনত হাৰিয়ানাত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি আৰু দেৱীলালৰ মাজত নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে চুক্তিবদ্ধ হোৱাৰ পিছতো ৰাজ্যপালগৰাকীয়ে কংগ্ৰেছক চৰকাৰ গঠনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনায়। এয়া কংগ্ৰেছৰ অতীত। আৰু আজি তেওঁলোকে দেশখনক এনেদৰে বিভ্ৰান্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
এতিয়া এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়লৈ আপোনালোকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিব বিচাৰিছো। যিসকলে অৰ্থনীতি বুজি নাপায়, যিসকলে ২৪ ঘন্টা ৰাজনীতিৰ কথা নাভাবে, যাৰ একমাত্ৰ চিন্তা ক্ষমতা দখল কৰা, তেওঁলোকে আজি দেশৰ অৰ্থনীতি অ-অৰ্থনীতিলৈ সলনি কৰি দিছে। মই তেওঁলোকক সকীয়াই দিব বিচাৰো যে আপোনালোকে কিছুমান বিশেষ ৰাজ্যক বুজাইছে, যাতে তেওঁলোক বিপথে পৰিচালিত নহয়। আপোনালোকে আমাৰ চুবুৰীয়া দেশবোৰৰ অৱস্থা দেখিছে, কেনেকৈ বেয়া ঋণেৰে দেশখন দেউলীয়া কৰি আছে। আজি আমাৰ দেশেও যদি তাৎক্ষণিক লাভৰ বাবে এই পথ অনুসৰণ কৰে, তেন্তে আমি ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে বহুত ক্ষতি কৰিম। কিছুমান ৰাজ্যই এই পথ অনুসৰণ কৰা দেখিছোঁ। যিদৰে তেওঁলোকে নিজৰ ক্ষতি কৰিব, তেনেদৰে দেশৰ ক্ষতিও কৰিব। এতিয়া দেশ ঋণী। গতিকে, আমি পৃথিৱীৰ কোনো দেশৰ পৰা ঋণ ল’বলৈ সাজু নহয়। দলীয় সংলগ্নতা নিৰ্বিশেষে সকলো ৰাজনীতিবিদলৈ আহ্বান জনাইছো যে আমাৰ ইজনে সিজনৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ থাকিব পাৰে, কিন্তু ভুল নকৰিব আৰু দেশৰ অৰ্থনৈতিক স্বাস্থ্যৰ লগত খেলা কৰক, নহ'লে আমি নিজৰ স্বাৰ্থৰ সেৱা কৰিবলৈ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ ধ্বংস ক্ষীপ্ৰতাৰে আনিম৷ এজন মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে ভাষণত কোৱা শুনিছোঁ যে আজি মই যি সিদ্ধান্ত লৈছো তাত সমস্যা হ’ব কিন্তু ২০৩০-৩২ চনৰ পিছত আহিব। তেতিয়া যি ক্ষমতাত থাকিব তেওঁ কষ্ট পাব। আপুনি ৰাজনৈতিক ক্ষমতাত থকাৰ বাবেই তেনেকৈ ভাবিব নোৱাৰে। তেওঁৰ এই যুক্তিয়ে মোক চিন্তিত কৰি তোলে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
দেশৰ আৰ্থিক স্বাস্থ্য সুৰক্ষিত কৰিবলৈ হ’লে ৰাজ্যসমূহেও অৰ্থনৈতিক স্বাস্থ্য বজাই ৰাখিব লাগিব, কিছুমান নীতি-নিয়ম মানি চলিব লাগিব। তেতিয়াহে ৰাজ্যসমূহে দেশৰ উন্নয়ন যাত্ৰাৰ সুফল ভোগ কৰিব পাৰিব। তেতিয়াহে আমি সেই ৰাজ্যসমূহৰ নাগৰিকসকলৰ উন্নয়নৰ বাবে সঠিকভাৱে কাম কৰিব পাৰিম।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
২০৪৭ চনৰ ভিতৰত এই দেশখনক উন্নত ভাৰতলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ এই সংকল্প এতিয়া ১.৪ বিলিয়ন দেশবাসীৰ সংকল্পত পৰিণত হৈছে। এতিয়া এই দেশখন পিছলৈ ঘূৰি চাবলৈ ইচ্ছুক নহয়। এই দেশখন এতিয়া দীঘলীয়া জাঁপ এটাৰ বাবে সাজু হৈছে। আপোনাৰ শাসন কালত আপুনি দেশৰ জনসাধাৰণৰ দুখন ৰুটি খোৱাৰ সপোন পূৰণ কৰাত সফল নহ’ল, কিন্তু আমি সফল হ’লোঁ৷ সাধাৰণ মানুহে আশা কৰা সামাজিক ন্যায় আপুনি দিব নোৱাৰিলে, আমি সেইটো কৰিলোঁ। সাধাৰণ ৰাইজে আকাংক্ষিত হৈ থকা সুযোগবোৰ বাস্তৱায়িত কৰাৰ বাবেও আমি বহু পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছো। স্বাধীন ভাৰতৰ সপোন বাস্তৱত পৰিণত কৰিবলৈ আমি দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়,
আজি দেশত দেখিবলৈ পোৱা গৈছে অকল এজন ব্যক্তিয়ে কিমান মানুহৰ মুখামুখি হৈছে। এতিয়া তেওঁলোকে শ্লোগান দিবলৈ শব্দ বাছিবলৈ বহুত চিন্তা কৰিব লগা হৈছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
মোৰ দৃঢ় বিশ্বাসৰ বাবেই মই আগবাঢ়ি যাওঁ। দেশৰ বাবে জীয়াই থাকিম। মই দেশৰ বাবে কিবা এটা কৰিব বিচাৰো। কেৱল ৰাজনীতি কৰিবলৈ অহা সকলৰ সেই সাহস নাই, সেইবাবেই তেওঁলোকে জীয়াই থকাৰ উপায় বিচাৰিছে।
মাননীয় অধ্যক্ষ মহোদয়
মাননীয় ৰাষ্ট্ৰপতি জীৰ এই সুন্দৰ ভাষণৰ বাবে, মাননীয় ৰাষ্ট্ৰপতি জীৰ এই পোহৰ দেশবাসীক দেখুৱাবলৈ দিয়া এক আচৰিত প্ৰেৰণাদায়ক ভাষণৰ বাবে এই সভাত আপোনালোকক অভিনন্দন, ধন্যবাদ আৰু ধন্যবাদ জনাই মোৰ ভাষণৰ সামৰণি মাৰিছো।
