জয় সোমনাথ !
জয় সোমনাথ !
হৰ হৰ মহাদেৱ !
গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্রী ভূপেন্দ্রভাই পেটেল, উপ-মুখ্যমন্ত্রী, হর্ষ সংঘবী জী, গুজৰাট চৰকাৰৰ মন্ত্রীবৰ্গ, সাংসদ আৰু বিধায়কসকলৰ লগতে সভাত উপস্থিত আন বিশিষ্ট ব্যক্তি, ভদ্ৰ পুৰুষ-মহিলাসকল৷
আজি প্ৰভাস পাটনৰ পবিত্ৰ অঞ্চলটো এক আচৰিত উজ্জ্বলতাৰে ভৰি পৰিছে। মহাদেৱৰ এই দৰ্শন, এই সৌন্দৰ্য্য, পৃথিৱী আৰু আকাশৰ পৰা পুষ্পবৃষ্টি, গেৰুৱা পতাকাৰ আভা, শিল্প, সংগীত, নৃত্যৰ আচৰিত প্ৰদৰ্শন, বৈদিক মন্ত্ৰৰ জপ, অভয়াৰণ্যত শিৱ পঞ্চক্ষৰীৰ অবিৰত আবৃত্তি আৰু গুঞ্জৰিত সাগৰীয় ঢৌ, যেন সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডই সমস্বৰে কৈছে: জয় সোমনাথ! জয়-জয় সোমনাথ!
বন্ধুসকল,
আজি আমি ভগৱান মহাদেৱৰ বিগ্ৰহ প্ৰতিষ্ঠাৰ ৭৫ বছৰীয়া জয়ন্তী উদযাপন কৰিছো, যি স্বইচ্ছাই প্ৰকট হয়, যি নিজেই কালজয়ী, যি নিজেই সময়ৰ ৰূপ। এই সৃষ্টিবোৰ যাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হয়, যাৰ মাজত ছন্দ সংঘটিত হয়, যাৰ পৰা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ জন্ম আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ হয়, মই ভগৱানক পূজা কৰো য'ত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড একত্ৰিত হয়! আজি আমি তেওঁৰ মন্দিৰৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ উদযাপন কৰিছো। হলাহল প্ৰাণ কৰি নীলকণ্ঠ হৈ পৰা সকলৰ সুৰক্ষাত আজি ইয়াত অনুষ্ঠিত হৈছে সোমনাথ অমৃত মহোৎসৱ। এই সকলোবোৰ ভগৱান সদাশিৱৰ লীলা।
বন্ধুসকল,
দাদা সোমনাথৰ একান্ত ভক্ত হিচাপে মই ইয়ালৈ যিমানবাৰ আহো তেওঁৰ সন্মুখত শিৰণত কৰো। কিন্তু, আজি ইয়ালৈ আহি থকাৰ বাবে এই সময় ভ্ৰমণ এটা সুখকৰ অনুভৱ আছিল। মাত্ৰ কেইমাহমান আগতে ইয়ালৈ আহিছিলো। তেতিয়া আমি সোমনাথ স্বাভিমান উৎসৱ পালন কৰি আছিলো। প্ৰথম ধ্বংসৰ ১০০০ বছৰৰ পাছতো সোমনাথৰ অবিনশ্বৰতাক লৈ গৌৰৱান্বিত আৰু আজি এই আধুনিক ৰূপটোৰ পুনৰুজ্জীৱনৰ ৭৫ বছৰ, আমি কেৱল দুটা ঘটনাৰ অংশ নহয়, হাজাৰ বছৰীয়া অমৃত যাত্ৰাৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰাৰ সুযোগ লাভ কৰিছো।
বন্ধুসকল,
৭৫ বছৰ আগতে আজিৰ দিনটোতে সোমনাথ মন্দিৰৰ পুনৰুদ্ধাৰ কোনো সাধাৰণ কাম নাছিল। ১৯৪৭ চনত যদি ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰে, তেন্তে ১৯৫১ চনত সোমনাথৰ পবিত্ৰকৰণে ভাৰতৰ স্বাধীন চেতনা ঘোষণা কৰিছিল। স্বাধীনতাৰ সময়ত চৰ্দাৰ চাহাবে ৫০০ৰো অধিক ৰাজকীয় ৰাজ্যক একত্ৰিত কৰি এক সংযুক্ত ভাৰতৰ আধুনিক ৰূপ গঢ়ি তুলিছিল। তদুপৰি সোমনাথক পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি তেওঁ বিশ্ববাসীক জনাইছিল যে ভাৰতে কেৱল স্বাধীনতা লাভ কৰাই নহয়, ইয়াৰ প্ৰাচীন গৌৰৱ পুনৰ লাভ কৰাৰ পথতো আগবাঢ়িছে।
বন্ধুসকল,
গতিকে এই উপলক্ষে মই কেৱল ৭৫ বছৰৰ আভাস প্ৰত্যক্ষ কৰা নাই। ধ্বংসত সৃষ্টি কৰাৰ সংকল্প, যিটো সোমনাথে মূৰ্ত কৰি তুলিছে, সেই সংকল্প মই ইয়াত প্ৰত্যক্ষ কৰিছো। ইয়াত মই সাক্ষী হৈ আছো মিথ্যাছাৰৰ বিপৰীতে সত্যৰ জয়, যিটো প্ৰভাস-পটনে বাৰে বাৰে জীয়াই আহিছে। মই ইয়াত হাজাৰ হাজাৰ বছৰীয়া আধ্যাত্মিক চেতনাৰ সাক্ষী হৈ আছো, যিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বক সকলো মানৱতাৰ কল্যাণৰ পাঠ শিকাইছে। মই ইয়াত ভাৰতৰ সেই অবিনাশী ৰূপটো দেখিছোঁ, যিটো শতিকাজুৰি চলি থকা অশুভ প্ৰচেষ্টাতো মচি পেলাব পৰা নাছিল বা পৰাস্ত কৰিব পৰা নাছিল। আৰু ইয়াত সোমনাথ অমৃত মহোৎসৱ দেখিছোঁ। এয়া কেৱল অতীতৰ উদযাপন নহয়; আগন্তুক হাজাৰ বছৰৰ বাবে ভাৰতৰ প্ৰেৰণাৰ উদযাপনো। আজিৰ দিনটোতে মোৰ সকলো দেশবাসীলৈ, দাদা সোমনাথৰ লাখ লাখ ভক্তক আন্তৰিক অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিলোঁ।
বন্ধুসকল,
আজিৰ দিনটো আন এটা কাৰণতো বিশেষ। ১৯৯৮ চনৰ ১১ মে', অৰ্থাৎ আজিৰ দিনটোতে পোখৰাণত পাৰমাণৱিক পৰীক্ষণ কৰা হৈছিল। দেশখনে ১১ মে'ত প্ৰথম তিনিটা পৰমাণু পৰীক্ষণ সম্পন্ন কৰে। আমাৰ বিজ্ঞানীসকলে ভাৰতৰ সামৰ্থ্য, ভাৰতৰ সম্ভাৱনীয়তা বিশ্বৰ সন্মুখত দাঙি ধৰিলে। ভাৰত, ইয়াৰ এই স্বৰূপ, কোন হয় ভাৰত, যি পাৰমাণৱিক পৰীক্ষণ কৰে আৰু বিশ্বৰ চকু ৰঙা হৈ পৰে, সমগ্ৰ বিশ্বৰ শক্তিয়ে ভাৰতক দমন কৰাৰ বাবে উঠিপৰি লাগে। বিভিন্ন ধৰণৰ নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হ'ল। অৰ্থনৈতিক সংকটৰ সম্ভাৱনাৰ বাবে সকলো পথ বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল। কোনোবা এজনৰ হ'ব পাৰে। যেতিয়া বিশ্বৰ বৃহৎ শক্তিসমূহে এনেদৰে আক্ৰমণ কৰে, তেতিয়া কোন পথে আগবাঢ়িব সেয়া দেখা নাযায়। কিন্তু আমি আন কোনো মাটিৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা নাই। ১১ মে'ৰ পাছত বিশ্ববাসী আমাৰ পিছত লাগি পৰিল। ১১ মে'ত বিজ্ঞানীসকলে তেওঁলোকৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰিলে। কিন্তু ১৩ মে' তাৰিখে আৰু দুটা পৰমাণু পৰীক্ষণৰ পাছত সমগ্ৰ বিশ্বই ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক ইচ্ছাক স্বীকৃতি দিলে। সেই সময়ত সমগ্ৰ বিশ্বৰ চাপ ভাৰতৰ ওপৰত আছিল, কিন্তু অটলজীৰ নেতৃত্বত বিজেপি চৰকাৰে প্ৰদৰ্শন কৰিছিল যে আমাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰ প্ৰথম। বিশ্বৰ কোনো শক্তিয়ে ভাৰতক নমাব নোৱাৰে, চাপত ৰাখিব নোৱাৰে।
বন্ধুসকল,
দেশখনে পোখৰাণ পাৰমাণৱিক পৰীক্ষাৰ নাম অপাৰেচন শক্তি বুলি ৰাখে। কাৰণ শিৱৰ লগতে শক্তি পূজা কৰাটো আমাৰ পৰম্পৰা হৈ আহিছে। অৰ্ধনাৰীশ্বৰ শিৱ নিজেই কেৱল শক্তিৰে সম্পূৰ্ণ। আপোনালোকৰ হয়তো মনত আছে যে যেতিয়া দেশৰ চন্দ্ৰযান অভিযান সফল হৈছিল তেতিয়া ভাৰতৰ ৰভাৰখন চন্দ্ৰত অৱতৰণ কৰা ঠাইখনৰ নাম আমি "শিৱ শক্তি পইণ্ট" ৰাখিছিলো। কাৰণ, আমাৰ বিশ্বাসত চন্দ্ৰ শিৱৰ লগত জড়িত, আৰু শিৱ শক্তিৰ লগত জড়িত। আৰু ইমানেই উৎসাহজনক যে আমি চন্দ্ৰৰ নামেৰে এই জ্যোতিৰ্লিংগ সোমনাথ বুলি কওঁ।
বন্ধুসকল,
আমাৰ শিৱ আৰু শক্তিৰ পূজাও দেশৰ বৈজ্ঞানিক প্ৰগতিৰ অনুপ্ৰেৰণা যোগাওক; আজি আমি এই সংকল্প বাস্তৱায়িত হোৱা দেখিবলৈ পাইছো। এই উপলক্ষে ভগৱান সোমনাথৰ চৰণৰ পৰা অপাৰেচন শক্তিৰ বৰ্ষপূৰ্তি উপলক্ষে সকলো দেশবাসীকো অভিনন্দন জনাইছো।
বন্ধুসকল,
শেষবাৰৰ বাবে যেতিয়া ইয়ালৈ আহিছিলো তেতিয়া মই কৈছিলো, "যিজনৰ নাম নিজেই সোম অৰ্থাৎ অমৃতৰ লগত জড়িত, কোনে ধ্বংস কৰিব পাৰে?" ইতিহাসৰ বুকুত এই মন্দিৰে অগণন আক্ৰমণ সহ্য কৰি আহিছে। মেহমুদ গজনী আৰু আলাউদ্দিন খিলজীৰ দৰে বহু আগ্ৰাসী আৰু লুণ্ঠনকাৰীয়ে সোমনাথ মন্দিৰৰ শোভাক ধ্বংস কৰাৰ চেষ্টা চলাইছিল। তেওঁলোকে সোমনাথক কেৱল কায়িক নিৰ্মাণ বুলি গণ্য কৰিছিল, ইয়াক আক্ৰমণ কৰিছিল। বাৰে বাৰে এই মন্দিৰ, এই গঠন, ধ্বংস হৈছিল। তথাপিও পুনৰ নিৰ্মাণ হ’ল, বাৰে বাৰে উঠি আহিল, কাৰণ ইয়াক ধ্বংস কৰাসকলে আমাৰ জাতিৰ মতাদৰ্শগত শক্তি বুজি নাপালে। আমি ভৌতিক শৰীৰক মৰ্ত্য বুলি গণ্য কৰা মানুহ, কিন্তু আমি জানো যে ইয়াৰ ভিতৰৰ আত্মাটো অমৰ। তদুপৰি শিৱই পৰমাত্মা। গতিকে বিভিন্ন যুগত শিৱই বিভিন্ন সত্তাৰ ইচ্ছাশক্তিত প্ৰকাশ পাইছে। ৰাজা ভোজ, ৰাজা ভীমদেৱ প্ৰথম, ৰাজা কুমাৰপাল, প্ৰথম ৰাজা মহিপাল, ৰাও খংগাৰকে ধৰি বহু শিৱ ভক্তই বাৰে বাৰে সোমনাথ মন্দিৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি আহিছে। লাকুলিষা আৰু সোম শৰ্মাৰ দৰে জ্ঞানী ব্যক্তিয়ে প্ৰভাস পাটন অঞ্চলৰ ঐতিহ্য সংৰক্ষণ কৰি শৈৱ চৰ্চা আৰু দৰ্শনৰ এক মহান কেন্দ্ৰ কৰি তুলিছে। ভৱ বৃহস্পতি, পশুপাটাচাৰ্য আৰু অসংখ্য পণ্ডিতে এই তীৰ্থস্থানৰ আধ্যাত্মিক পৰম্পৰাক জীয়াই ৰাখিছিল। বিশালদেৱ আৰু ত্ৰিপুৰাণ্টকৰ দৰে ব্যক্তিয়ে ইয়াত বৌদ্ধিক চেতনা সংৰক্ষণৰ পবিত্ৰ কাম কৰিছিল।
বন্ধুসকল,
বীৰ হামিৰজী গোহিল, বীৰ ভেগাদাজী ভীল, পুণ্যশলোক অহিল্যবাই হোলকৰ, বৰোদাৰ গেকৱাদ, জাম চাহেব মহাৰাজা দিগ্বিজয় সিং— ইমানবোৰ মহান ব্যক্তি আছে যিয়ে সোমনাথৰ সেৱাত নিজৰ সকলোখিনি উৎসৰ্গা কৰিছিল। এই উপলক্ষে চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল, ড° ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ, শ্ৰী কে.এম. মুন্সি, আৰু এনে সকলো জ্ঞাত আৰু অজ্ঞাত ঐশ্বৰিক আত্মা। তেওঁলোকৰ স্মৃতিয়ে আমাক কেৱল আমাৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক আগুৱাই নিয়াৰ বাবেই নহয়, এই দায়িত্ব ভৱিষ্যত প্ৰজন্মলৈ আগবঢ়াই নিবলৈও অনুপ্ৰাণিত কৰে।
বন্ধুসকল,
আমাৰ সাংস্কৃতিক স্থানসমূহ হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি ভাৰতৰ চিনাকি হৈ আহিছে। ইমান চহকী ঐতিহ্য আমি উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পাইছো। কিন্তু, বিড়ম্বনাৰ কথাটো হ’ল, আমি দশক দশক ধৰি ইয়াৰ তাৎপৰ্য্য বুজি নাপালোঁ। বিশ্বজুৰি এনে অগণন উদাহৰণ আছে য’ত বিদেশী আক্ৰমণকাৰীয়ে জাতীয় পৰিচয়ৰ সৈতে জড়িত ঠাইবোৰ ধ্বংস কৰিছিল। কিন্তু সেই দেশৰ জনসাধাৰণে সুযোগ পালে সকলোৱে একত্ৰিত হৈ নিজৰ পৰিচয় পুনৰুদ্ধাৰ কৰিলে, পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। কিন্তু আমাৰ দেশত জাতীয় গৌৰৱৰ লগত জড়িত বিষয়বোৰো ৰাজনীতিকৰণ অব্যাহত আছে। সোমনাথ নিজেই ইয়াৰ এক প্ৰধান উদাহৰণ। স্বাধীনতাৰ পিছত প্ৰথম দায়িত্বৰ ভিতৰত এটা আছিল সোমনাথ মন্দিৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা। সেয়ে চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেল আৰু ড° ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে এইখিনি লাভৰ বাবে ইমান প্ৰচেষ্টা চলাইছিল। অৱশ্যে নেহৰুজীৰ পৰা তেওঁলোকে সন্মুখীন হোৱা অপৰিসীম বিৰোধিতা আমি সকলোৱে জানো। আজি বিতংভাৱে নাযাওঁ, কিন্তু চৰ্দাৰ চাহেবৰ ইচ্ছাশক্তিহে নিশ্চিত কৰিলে যে ইমান বিৰোধিতা সত্ত্বেও তেওঁ নিৰুৎসাহিত হৈ থাকিব। সোমনাথ মন্দিৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হ’ল, আৰু দেশখনে শতিকাজুৰি চলি থকা কলংকক উটুৱাই লৈ গ’ল।
বন্ধুসকল,
দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে দেশত এতিয়াও জাতীয় গৌৰৱতকৈ তুষ্টিকৰণক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া শক্তিসমূহে দখল কৰি আছে। আমি দেখিছোঁ যে কেনেকৈ, ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ দৰে অনুষ্ঠানতো ৰাম মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ বিৰোধিতা কৰা হৈছিল। এনে মানসিকতাৰ পৰা আমি সাৱধান হ’ব লাগিব। আমি এই সংকীৰ্ণ ৰাজনীতি এৰিব লাগিব। উন্নয়ন আৰু ঐতিহ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি আমি আগবাঢ়িব লাগিব।
বন্ধুসকল,
বছৰ বছৰ ধৰি সোমনাথ দাদাক সোমনাথ ট্ৰাষ্টৰ সভাপতি হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ সুযোগ পাইছো। এই মন্দিৰ আৰু অঞ্চলটোৰ উন্নয়নৰ বাবে যি ঐতিহাসিক কাম কৰা হৈছে আমি সকলোৱে প্ৰত্যক্ষ কৰি আছো। কিন্তু একে সময়তে এই সেৱাই মোৰ ব্যক্তিগত সুবিধাও কঢ়িয়াই আনিছে। দেশৰ সকলো পবিত্ৰ তীৰ্থস্থানৰ বিকাশৰ বাবে আজি যি সুযোগ পাইছো সেয়া ভগৱান সোমনাথৰ কৃপাৰ ফল।
বন্ধুসকল,
আজি যুগ যুগ ধৰি কাশীৰ বাবা বিশ্বনাথ ধামৰ ইমান ভয়ংকৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছে। আজি উজ্জয়িনত মহাকাল আৰু মহালোকৰ এক ভব্য দৰ্শন হ’ল। কেদাৰনাথ ধামো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। আগতে কোৱাৰ দৰে অযোধ্যাত ৫০০ বছৰীয়া অপেক্ষাৰ অন্ত পৰিল। আজি ৰাম লাল্লা তাত থকা এটা ভব্য মন্দিৰত বহি আছে।
বন্ধুসকল,
ইমানবোৰ এনে পবিত্ৰ তীৰ্থস্থান, পবিত্ৰ মঠ, মন্দিৰ, অঞ্চল, যাৰ মহিমা আমি পুৰাণত শুনিছো। আজি আমি তাত সেই চহকী পৰম্পৰাৰ সাক্ষী হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছো। আৰু এই সকলোবোৰ মাত্ৰ ১০-১২ বছৰৰ ভিতৰতে ঘটিছে।
বন্ধুসকল,
আমাৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰসমূহৰ অৱহেলা দেশৰ উন্নয়নত ডাঙৰ বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে। কাৰণ আমাৰ তীৰ্থস্থানসমূহ ভাৰতৰ আধ্যাত্মিক আৰু সামাজিক ব্যৱস্থাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু নহয়, ই অৰ্থনৈতিক প্ৰগতিৰ উৎসও হৈ আহিছে। আজি চৰ্ধম ঘাইপথ প্ৰকল্প, গোবিন্দঘাটৰ পৰা হেমকুণ্ড চাহাবলৈকে ৰ’পৱে প্ৰকল্প, কৰতাৰপুৰ কৰিডৰ, বুদ্ধ চাৰ্কিটৰ উন্নয়ন আদিয়ে সমগ্ৰ দেশৰ তীৰ্থস্থানত অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপ বৃদ্ধি কৰিছে। সোমনাথ কমপ্লেক্স ইয়াৰ এক শক্তিশালী উদাহৰণ। আজি শ শ পৰিয়াল সোমনাথ মন্দিৰ ন্যাসৰ লগত জড়িত হৈ আছে। হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ জীৱন এই অঞ্চলৰ সৈতে সংযুক্ত। দেশৰ লগতে বিশ্বৰ চুকে-কোণে ইয়ালৈ অহা লোকসকলেও গুজৰাটৰ আন আন ঠাইলৈ যায়। ইয়াৰ দ্বাৰা ৰাজ্য আৰু দেশৰ বাবে প্ৰগতিৰ নতুন দুৱাৰ মুকলি হয়।
বন্ধুসকল,
আমাৰ বিশ্বাসে আমাক কেনেকৈ জীয়াই থাকিব লাগে সেই বিষয়েও শিকাই। কাৰণ আমি বিশ্বাস কৰোঁ, "সৰ্বম খালবিদাম ব্ৰহ্ম!" অৰ্থ, সৃষ্টিৰ প্ৰতিটো উপাদান, এই সমগ্ৰ প্ৰকৃতি, ঈশ্বৰৰ এক ৰূপ। সেয়ে নদী-গছৰ প্ৰতি আমাৰ বিশ্বাস আছে। আমি অৰণ্যক শ্ৰদ্ধাৰে চাওঁ। আমি পবিত্ৰতাত পাহাৰ ধৰি ৰাখোঁ। আৰু আজি যেতিয়া পৃথিৱীখন স্বাভাৱিক জীৱনশৈলীলৈ ঘূৰি আহিছে, আমি আমাৰ এই শক্তিক চিনি পাব লাগিব। আমি আমাৰ তীৰ্থস্থান আৰু মন্দিৰসমূহৰ বিকাশ ঘটাব লাগিব, লগতে ইয়াৰ মৰ্যাদাৰ প্ৰতিও সচেতন হ’ব লাগিব। প্ৰকৃতি আৰু পৰিবেশ ৰক্ষা কৰা জীৱন আমি গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। আমি আমাৰ পবিত্ৰ স্থানসমূহকো সমগ্ৰ বিশ্বৰ বাবে আদৰ্শ হিচাপে গঢ়ি তুলিব লাগিব। আমি এই সংকল্পবোৰক আমাৰ বিশ্বাসৰ সৈতে সংযোগ কৰি জীয়াই থাকিব লাগিব।
বন্ধুসকল,
যেতিয়া নতুন প্ৰজন্মই নিজৰ ইতিহাস, বিশ্বাস, সাংস্কৃতিক মূল্যবোধৰ সৈতে সংযোগ স্থাপন কৰে, তেতিয়া জাতিটোৰ আত্মবিশ্বাস শক্তিশালী হয়। ভাৰত আজি যি আত্মবিশ্বাসেৰে আগবাঢ়িছে তাত এই সাংস্কৃতিক ধাৰাবাহিকতাই উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰে। আধুনিকতা আৰু ঐতিহ্য, আধুনিক হওক বা ঐতিহ্য ভাৰতত পৃথক কৰিব নোৱাৰি। ভাৰতত তেওঁলোক বিপৰীত নহয়; ইহঁত একেলগে আগবাঢ়ি যোৱা শক্তি, ইটোৱে সিটোৰ মাজত জীৱন উশাহ লোৱা শক্তি। সোমনাথে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে এটা জাতি নিজৰ শিপাৰ লগত সংযুক্ত হৈ থাকিলেহে দীৰ্ঘদিন ধৰি শক্তিশালী হৈ থাকিব পাৰে। যেতিয়া আমি একে শ্ৰদ্ধা আৰু বিশ্বাসেৰে আমাৰ ঐতিহ্য ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ হাতত তুলি দিওঁ। ৭৫ বছৰ পূৰ্বে সংস্কাৰ কৰা সোমনাথ মন্দিৰত যেতিয়া অভিষেক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছিল, তেতিয়া ভাৰতে চেতনাৰ নতুন যাত্ৰাত নামিছিল। আজি ৭৫ বছৰৰ পাছতো সেই একে যাত্ৰাই অধিক ব্যাপক ৰূপত আমাৰ সন্মুখত আছে। আমি ইয়াক নতুন উচ্চতালৈ লৈ যাব লাগিব। আমাৰ সংকল্প পূৰণৰ ক্ষেত্ৰত দাদা সোমনাথৰ আশীৰ্বাদ সদায় আমাৰ লগত থাকক, এয়া মোৰ প্ৰাৰ্থনা। আকৌ এবাৰ মোৰ সকলো দেশবাসীলৈ, ঐতিহ্যত বিশ্বাসী প্ৰতিজন নাগৰিকলৈ, আপোনালোক সকলোকে এই উপলক্ষে আন্তৰিক অভিনন্দন জ্ঞাপন কৰিলোঁ। মোৰ লগত সমস্বৰে কওক:
জয় সোমনাথ।
জয় সোমনাথ।
হৰ হৰ মহাদেৱ।
