କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀଗଣ , ସାଂସଦଗଣ , ସରକାରଙ୍କ ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ଅତିଥିଗଣ ଏବଂ ମୋର ପ୍ରିୟ ସାଥୀମାନେ !
ଆଜି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକ ନୂତନ ଇତିହାସ ସୃଷ୍ଟି ହେବାର ଦେଖୁଛୁ । ଆଜି ବିକ୍ରମ ସଂବତ୍ ଦୁଇ ହଜାର ବୟାଅଶୀ, ଫାଲଗୁନ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷ ,ବିଜୟା ଏକାଦଶୀ ,ଏହି ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଯାହା ମାଘ ଚବିଶ, ଶାକ ସଂବତ୍ ଉଣେଇଶ ଶହ ସତଚାଳିଶର ପୂଣ୍ୟ ଅବସର, ଏବଂ ଆଜିର ପ୍ରଚଳିତ ଭାଷାରେ ମୁଁ ଯଦି କହିବି ତେବେ, ସାଧାରଣ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରରେ ଫେବୃଆରୀ ୧୩ର ଏହି ଦିନ, ଭାରତର ବିକାଶ ଯାତ୍ରାରେ ଏକ ନୂତନ ଆରମ୍ଭରେ ସାକ୍ଷି ହୋଇ ରହୁଛି । ଆମର ଏଠାରେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିଜୟା ଏକାଦଶୀର ବହୁତ ମହତ୍ତ୍ୱ ରହିଛି, ଏହି ଦିନରେ ଯେଉଁ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢିଥାଉ, ସେଥିରେ ବିଜୟ ଅବଶ୍ୟ ହୋଇଥାଏ । ଆଜି, ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତର ସଂକଳ୍ପ ସହିତ ସେବା ତୀର୍ଥ ଏବଂ କାର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛୁ। ଆମ ମିଶନରେ ବିଜୟର ଦିବ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମ ସହିତ ଅଛି। ସେବା ତୀର୍ଥ ଏବଂ ନୂତନ କୋଠାର ଉଦଘାଟନ ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣସମସ୍ତଙ୍କୁ, ପିଏମଓଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦଳକୁ, କ୍ୟାବିନେଟ ସଚିବାଳୟ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ବିଭାଗର ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ ମୋର ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣାଉଛି। ଏହାର ନିର୍ମାଣରେ ଯୋଗଦାନ ଦେଇଥିବା ଇଞ୍ଜିନିୟର ଏବଂ ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ମୋର କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଉଛି।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ, ସାଉଥ୍ ବ୍ଲକ୍ ଏବଂ ନର୍ଥ ବ୍ଲକ୍ କୋଠାରେ ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ନୀତି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଯେ ଏହି ଢାଞ୍ଚାଗୁଡ଼ିକ ବ୍ରିଟିଶ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଭବନ ନିର୍ମାଣ କରିବାରେ ସେମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା , ଭାରତକୁ ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଦାସତ୍ୱରେ ଶିକୁଳିରେ ବାନ୍ଧିକି ରଖିବା।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆପଣମାନେ ଭଲଭାବରେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଗୋଟିଏ ସମୟ ଥିଲା , ଯେତେବେଳେ କୋଲକାତା ଭାରତର ରାଜଧାନୀ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ୧୯୦୫ରେ ବଙ୍ଗ ବିଭାଜନ ସମୟରେ, କୋଲକାତା ବ୍ରିଟିଶ ବିରୋଧୀ ଆନ୍ଦୋଳନର ଗଡ଼ ପାଲଟିଥିଲା। ତେଣୁ, ୧୯୧୧ ରେ ବ୍ରିଟିଶରମାନେ କୋଲକାତାରୁ ଦିଲ୍ଲୀକୁ ରାଜଧାନୀ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ଉପନିବେଶବାଦୀ ଶାସନର ଆବଶ୍ୟକତା ଏବଂ ମାନସିକତାକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ନର୍ଥ ବ୍ଲକ୍ ଏବଂ ସାଉଥ୍ ବ୍ଲକ୍ର ନିର୍ମାଣ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ରାଇସିନା ହିଲ୍ସରେ ଏହି କୋଠାଗୁଡ଼ିକ ଉଦଘାଟନ କରାଯାଇଥିଲା, ସେହି ସମୟରେ ତତ୍କାଳୀନ ଭାୟସରାୟ କହିଥିଲେ, ଯେଉଁ ନୂତନ ଭବନ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି, ତାହା ବ୍ରିଟିଶ ମହାରାଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେଉଛି, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ସମୟରେ ଏହି ଭବନ ବ୍ରିଟେନ୍ର ମହାରାଜାଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା, ଦାସତ୍ୱାଧୀନ ଭାରତକୁ ତଳକୁ ଆାଣିବାର ଗୋଟିଏ ମାଧ୍ୟମ ଥିଲା। ରାଇସିନା ହିଲ୍ସକୁ ଜାଣିଶୁଣି ବାଛି ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି କୋଠାଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚରେ ରହିବ, କେହି ଯେମିତି ଏହା ସହିତ ସମାନ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ । ସଂଯୋଗବଶତ ସେବା ତୀର୍ଥର ଏହି ପୁରା ପରିସର କୈଣସି ପାହାଡ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇନାହିଁ ବରଂ ଭୂମି ସହିତ ଲାଗି ରହିଛି । ଦକ୍ଷିଣ ବ୍ଲକ ଏବଂ ନର୍ଥ ବ୍ଲକ ଉପନିବେଶବାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆଜି ମୁଁ ଗର୍ବର ସହିତ ଘୋଷଣା କରୁଛି ଯେ ସେବା ତୀର୍ଥ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭବନ ଭାରତୀୟ ଲୋକଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ପୂରଣ କରିବାପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି। ଏଠାରେ ନିଆଯାଇଥିବା ନିଷ୍ପତ୍ତି କୌଣସି ରାଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିବ ନାହିଁ ବରଂ ୧୪୦ କୋଟି ଦେଶବାସିଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାକୁ ଆଗକୁ ବଢାଇବାରେ ଆଧାର ହେବ। ଏହି ସୁନ୍ଦର ଭାବନା ସହିତ ଆଜି ମୁଁ ଏହି ସେବା ତୀର୍ଥ , ଏହି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭବନ ଭାରତର ଜନତାଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ କରୁଛି ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମ ତ୍ରୟମାସିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ଶେଷ ହୋଇଛି। ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତର ଆମର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ କେବଳ ନୀତି ଏବଂ ଯୋଜନାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ, ଆମର କାର୍ଯ୍ୟସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକ, ଆମର ପ୍ରତିଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରୁ ଦେଶ ଶାସିତ ହେଉଛି, ତାହା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ହେବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ । ନୂତନ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଆମର ପରିବେଶକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଛି । କିନ୍ତୁ, ଏହି ସୁବିଧାଗୁଡ଼ିକୁ ବିସ୍ତାର କରିବା ପାଇଁ , ନୂଆ ଟୁଲ୍ସର ଉପଯୋଗ ପାଇଁ ପୁରୁଣା କୋଠାଗୁଡ଼ିକ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ନୁହେଁ। ସାଉଥ୍ ବ୍ଲକ୍ , ନର୍ଥ ବ୍ଲକ୍ ରେ , ପୁରୁଣା ଭବନର ସ୍ଥାନ ସୀମିତ ଥିଲା, ନିଜର ସୁବିଧାଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ସୀମିତ ଥିଲା, ପ୍ରାୟ ଶହେ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ଏହି ଭବନ ଭିତରୁ ଖରାପ ହେଉଥିଲା। ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ ଥିଲା । ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଏହି ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜଗୁଡ଼ିକ ସଂପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଦେଶକୁ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଜଣାଇବା ବହୁତ ଜରୁରୀ ଅଟେ । ଯେମିତି ସ୍ୱାଧୀନତାର ଏତେ ଦଶନ୍ଧି ପରେ ମଧ୍ୟ, ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଦିଲ୍ଲୀର ୫୦ ରୁ ଅଧିକ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ପରିଚାଳିତ ହେଉଥିଲା। ପ୍ରତିବର୍ଷ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର କୋଠାଗୁଡ଼ିକ ଭଡ଼ା ପାଇଁ ଦେଢ ହଜାର କୋଟିରୁ ଅଧିକ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉଥିଲା। ପ୍ରତିଦିନ ୮ରୁ ୧୦ ହଜାର କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଭବନରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭବନକୁ ଯିବାପାଇଁ ଦୈନିକ ଲଜିଷ୍ଟିକ୍ସ ଖର୍ଚ୍ଚ ଅଲଗା ହେଉ ଥିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ସେବା ତୀର୍ଥ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭବନ ନିର୍ମାଣ ସହିତ, ଏହି ଖର୍ଚ୍ଚ ହ୍ରାସ ପାଇବ, କର୍ମଚାରିଙ୍କ ସମୟ ସଞ୍ଚୟ ହେବ ଏବଂ ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ମଧ୍ୟରେ, ପୁରୁଣା କୋଠାଗୁଡ଼ିକର ସ୍ମୃତି ଆମ ସହିତ ରହିବ। ବିଭିନ୍ନ ଆହ୍ବାନର ସମ୍ମୁଖିନ ହେବା ସମୟରେ ସେଠାରେ ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା। ସେହି ପରିସରଗୁଡ଼ିକରୁ ବହୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରାଯାଇଥିଲା । ସେଠାରୁ ଦେଶକୁ ନୂଆ ଦିଗ ମିଳିଲା, ସୁଧାର ପାଇଁ ଅନେକ ଉନ୍ନତିମୂଳକ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଯାଇଥଲା। ଏଗୁଡ଼ିକ ଭାରତର ଇତିହାସର ଏକ ଅମର ଅଂଶ । ସେଥିପାଇଁ, ଆମେ ସେହି ଭବନକୁ ଦେଶ ପାଇଁ ସମର୍ପିତ ସଂଗ୍ରହାଳୟ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଛୁ । ସେହି କୋଠାଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଶ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଛୁ। ଏଗୁଡ଼ିକ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଭାରତ ସଂଗ୍ରହାଳୟର ଅଂଶ ହୋଇ ରହିଯିବ, ସେହି ଭବିଷ୍ୟତ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ପ୍ରେରଣାର କେନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ। ଯେତେବେଳେ ଯୁବପିଢ଼ି ପରିଦର୍ଶନ କରିବେ ସେତେବେଳେ ଐତିହାସିକ ଐତିହ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିବ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ଆଡକୁ ଏହି ଯାତ୍ରାରେ, ଆମକୁ ଦାସତ୍ୱର ମାନସିକତାରୁ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଉପନିବେଶବାଦୀ ଶାସନର ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକ ଆମକୁ ବୋଝ କରି ଚାଲିଥିଲା। ଆପଣ ଦେଖନ୍ତୁ, ପୂର୍ବ ପରିସ୍ଥିତି କ’ଣ ଥିଲା ? ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବାସଭବନ ଯେଉଁଠି ଅଛି , ତାକୁ ରେସକୋର୍ସ କୁହାଯାଉଥିଲା। ଉପରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବାସଭବନ ନ’ଥିଲା। ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭବନକୁ ଯାଉଥିବା ରାସ୍ତାକୁ ଗଣତନ୍ତ୍ରରେ ରାଜପଥ କୁହାଯାଉଥିଲା। ଦେଶର ସ୍ୱାଧୀନତାରେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିବା ସୈନିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିମ୍ବା ନିଜ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା ପୋଲିସ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ସ୍ମାରକୀ ନ’ଥିଲା। ଏହିପରି, ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତର ରାଜଧାନୀ ଉପନିବେଶବାଦୀ ମାନସିକତାରେ ଗଭୀର ଭାବରେ ଜଡିତ ହୋଇରହିଥିଲା। ଦିଲ୍ଲୀର ଭବନ , ସାର୍ବଜନୀନ ସ୍ଥାନ ଏବଂଐତିହାସିକ ସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକରେ ପରାଧୀନତାର ପ୍ରତୀକ ଭରି ହୋଇ ରହିଥିଲା।
କିନ୍ତୁ ବନ୍ଧୁଗଣ,
କୁହାଯାଏ , ସମୟର ଚକ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏକା ଭଳି ରହେ ନାହିଁ । ୨୦୧୪ରେ, ଦେଶ ସଂକଳ୍ପ ନେଇଥିଲା ଯେ ଦାସତ୍ବର ମାନସିକତା ଏବେ ଆଉ ଚଳିବ ନାହିଁ । ଆମେ ଦାସତ୍ବର ଏହି ମାନସିକତାକୁ ବଦଳାଇବାର ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିଛୁ । ଆମେ ଏହାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲୁ। ଆମର ସହିଦମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ଆମେ ଜାତୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ମାରକୀ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲୁ। ଆମେ ଆମର ପୋଲିସଙ୍କର ବୀରତ୍ୱକୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ପୋଲିସ ସ୍ମାରକୀ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲୁ। ରେସକୋର୍ସ ରୋଡ୍, ତାହାର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଲୋକ କଲ୍ୟାଣ ମାର୍ଗ ନାମକରଣ କରାଯାଇଥିଲା। ଆଉ ଏହା କେବଳ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନ’ଥିଲା, ଏହା ଶାସନର ଭାବନାକୁ ସେବାରେ ପରିଣତ କରିବାର ଏକ ପବିତ୍ର ପ୍ରୟାସ ଥିଲା।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆମର ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ପଛରେ ଏକ ଗଭୀର ଭାବନା ରହିଛି, ଏକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ରହିଛି। ଏହା ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନ, ଆମର ଅତୀତ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଭାରତର ଗୌରବ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରିଥାଏ। ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ପୂର୍ବେ ରାଜପଥ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲା , ସେଠାରେ ନାଗରିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସୁବିଧା ନ’ଥିଲା ଏବଂ ଆମ ନାଗରିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମୁଚିତ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମଧ୍ୟ ଅଭାବ ଥିଲା। ଆମେ ଏହାକୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥ ଭାବରେ ପୁନଃ ବିକଶିତ କରିଥିଲୁ,ଆଜି ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପରିବାରଗୁଡ଼ିକ, ପିଲାମାନେ ଏବଂ ସମଗ୍ର ଦେଶରୁ ଆସିବାକୁ ଥିବା ନାଗରିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଜୀବନ୍ତ,ଏକ ସ୍ପନ୍ଦନଶୀଳ ସାର୍ବଜନୀନ ସ୍ଥାନରେ ପରିଣତ ହୋଇପାରିଛି । ଏହି ପରିସରରେ ଆମେ ନେତାଜୀ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷଙ୍କ ଏକ ବିଶାଳ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲୁ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଆମର ରାଜଧାନୀରେ ଆମର ବୀରମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେବାର ସ୍ଥାନ ମିଳି ନ’ଥିଲା। ଆମେ ଏହା ସଂକଳ୍ପ କରିଥିଲୁ ଯେ ଦେଶର ନୂତନ ପିଢ଼ି ରାଜଧାନୀର କେନ୍ଦ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରେରଣା ନେବା ଉଚିତ। ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭବନ ପରିସରରେ ମଧ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଗଲା। ମୋଗଲ ଉଦ୍ୟାନର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ତାହାକୁ ଅମୃତ ଉଦ୍ୟାନ ନାମରେ ନାମକରଣ କରାଗଲା। ଯେତେବେଳେ ପୁରୁଣା ସଂସଦ ନିକଟରେ ନୂତନ ସଂସଦ ଭବନ ନିର୍ମାଣ କରାଗଲା, ସେତେବେଳେ ଆମେ ପୁରୁଣା ଭବନକୁ ଭୁଲି ନ’ଥିଲୁ, ଆମେ ଏହାକୁ ‘ସମ୍ବିଧାନ ସଦନ’ ଭାବରେ ଏକ ନୂତନ ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲୁ। ଯେତେବେଳେ ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟଗୁଡ଼ିକୁ ଗୋଟିଏ ସଂକଳନରେ ଏକାଠି କରାଗଲା, ସେହି ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ‘କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭବନ’ ନାମିତ କରାଗଲା। ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଏହି ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ, କେବଳ ଶବ୍ଦର ପରିବର୍ତ୍ତନ ନ’ଥିଲା, ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ପଛରେ ଏକ ସ୍ଥିର ଆଦର୍ଶଗତ ସୂତ୍ର ରହିଥିଲା - ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଭାରତର ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ, ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ପରିଚୟ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ନୂତନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟର ନାମ - ସେବା ତୀର୍ଥ ରଖାଯାଇଛି। ସେବାର ଭାବନା ହେଉଛି ଭାରତର ଆତ୍ମା, ସେବାର ଭାବନା ହିଁ ଭାରତର ପ୍ରକୃତ ପରିଚୟ। ଶ୍ରୀ ରାମକୃଷ୍ଣ ପରମହଂସ କହୁଥିଲେ - ଶିବ ଜ୍ଞାନ ରୁ ଜୀବ ଜ୍ଞାନ ସେବା , ଏହି ବିଚାର କେବଳ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ନୁହେଁ, ଏହା ରାଷ୍ଟ୍ର ନିର୍ମାଣର ଦର୍ଶନ ଅଟେ। ଏହି ଭବନ ଆମକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମନେ ପକାଇବ ଯେ ଶାସନର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସେବା, ଦାୟିତ୍ୱର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସମର୍ପଣ । ଆମର ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି – ‘ସେବା ପରମୋ ଧର୍ମ:’। ଅର୍ଥାତ୍, ସେବା ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଧର୍ମ। ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିର ଏହି ବିଚାର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ସରକାରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ। ସେଥିପାଇଁ , ସେବାତୀର୍ଥ କେବଳ ଏକ ନାମ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ସଂକଳ୍ପ। ସେବା ତୀର୍ଥ ହେଉଛି - ନାଗରିକଙ୍କ ସେବା ଦ୍ୱାରା ହେଇଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ! ଏହା ଏକ ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ସେବାର ସଂକଳ୍ପ ପୂରଣ ହୋଇଥାଏ । ତୀର୍ଥର ଅର୍ଥ ହେଉଛି – “ତରାତି ଅନେନ ଇତି ତୀର୍ଥ” ଅର୍ଥାତ୍ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତାରିବାକୁ , ପାର କରିବାକୁ କ୍ଷମତା ରଖିଥାଏ , ଯିଏ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହାସଲ କରିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ" ତାହା ତୀର୍ଥ ଅଟେ। ଆଜି, ଭାରତ ଏକ ବିକଶିତ ରାଷ୍ଟ୍ର ହେବା, ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ହେବାର ଲକ୍ଷ୍ୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛି। ଆମକୁ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ପଡିବ, ଦେଶକୁ ଦାସତ୍ୱର ମାନସିକତାରୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ପଡିବ ଏବଂ ଏହା କେବଳ ସେବାର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହାସଲ କରିହେବ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆଜି, ଯେତେବେଳେ ଭାରତ ସଂସ୍କାର ଏକ୍ସପ୍ରେସରେ ଯାତ୍ରା କରୁଛି, ଆଜି ଯେତେବେଳେ ଭାରତ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଲେଖିଛି, ଯେତେବେଳେ ନୂତନ ବାଣିଜ୍ୟ ଚୁକ୍ତିନାମା ସୁଯୋଗର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଛି, ଏବଂ ଦେଶ ତୃପ୍ତିର ଲକ୍ଷ୍ୟନେଇ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି, ସେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ନୂତନ ଗତି ଏବଂ ସେବାତୀର୍ଥ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭବନ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନୂତନ ଗତି ଏବଂ ନୂତନ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ, ଦେଶର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହାସଲ କରିବାରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିବ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆମର ସଂସ୍କୃତି ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ବସ୍ତି ବଚନ ,ମଙ୍ଗଳ କାମନା,ଶୁଭର ସଙ୍କଳ୍ପ , ବୈଦିକ ମନ୍ତ୍ର ଆମକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିଥାଏ , "ଆ ନୋ ଭଦ୍ରାଃ କୃତଭୋ ୟନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱତଃ" । ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁଥିବା କଲ୍ୟାଣକାରୀ ବିଚାର ହିଁ ଆମର ଶକ୍ତି, ଜନତାଙ୍କର ସ୍ବପ୍ନ ହିଁ ଆମର ପୁଞ୍ଜି ,ଜନତାଙ୍କ ଆଶା ହିଁ ଆମର ପ୍ରାଥମିକତା , ଜନତାଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା ହେଉଛି ଆମର ମାର୍ଗଦର୍ଶକ । ଏହି ଭାବନା ଏବଂ ଏହି ଭବନ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ପ୍ରାଚୀର କିମ୍ବା କୌଣସି ଦୂରତା ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନୀତିଗୁଡ଼ିକ ସେତେବେଳେ ଜୀବନ୍ତ ହେବ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ବୁଝିବେ, ନିଷ୍ପତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେବ ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଲୋକଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷାକୁ ଅନୁଭବ କରିବେ। ଗତ 11 ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଶାସନର ଏକ ନୂତନ ମଡେଲ ଦେଖିଛୁ , ଏକ ଏମିତି ମଡ଼େଲ୍, ଯେଉଁଠି ଦେଶର ନାଗରିକ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଷ୍ପତ୍ତିର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଥାଆନ୍ତି। "ନାଗରିକ ଦେବୋ ଭବ:" ଏହା କେବଳ ଏକ ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହା ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ-ସଂସ୍କୃତି ଅଟେ। ଏହି ନୂତନ କୋଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସମୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଏହି ଆତ୍ମାକୁ ଅବତାରଣା କରିବାକୁ ପଡିବ। ସେବା ତୀର୍ଥରେ ନିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଷ୍ପତ୍ତି, ଏଠାରେ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୃତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଫାଇଲ୍, ଏଠାରେ ବିତାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ୧୪୦କୋଟି ଭାରତୀୟଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଉନ୍ନତ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ହେବା ଉଚିତ। ମୁଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଧିକାରୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ମଚାରୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ମଯୋଗୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଏହି ଭବନରେ ପାଦ ଦେବେ, ସେତେବେଳେ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଛିଡ଼ା ହୁଅନ୍ତୁ ଏବଂ ନିଜକୁ ପଚାରନ୍ତୁ - ଆଜି ମୋର କାର୍ଯ୍ୟ କୋଟି-କୋଟି ନାଗରିକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସହଜ କରି ପାରିବ କି ? ଏହି ଆତ୍ମମନ୍ଥନ ଏହି ସ୍ଥାନର ସର୍ବବୃହତ ଶକ୍ତିରେ ପରିଣତ ହୋଇଯିବ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆମେ ଏଠାରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସିନାହୁଁ, ଆମେ ଏଠାରେ ଦାୟିତ୍ୱ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଆସିଛୁ। ଏବଂ ଆମେ ଦେଖିଛୁ ଯେ ଯେତେବେଳେ ଶାସନ ସେବା ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୁଏ, ଫଳାଫଳ ଅସାଧାରଣ ହୋଇଥାଏ, ଏହିପରି ୨୫କୋଟି ଲୋକ ଦାରିଦ୍ର୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସିଛନ୍ତି, ଏହିଦ୍ବାରା ଅର୍ଥନୀତି ନୂତନ ଗତି ଲାଭ କରିଛି।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆଜି 2047 ସୁଦ୍ଧା ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତ ଗଠନ କରିବା କେବଳ ଆମର ଲକ୍ଷ୍ୟ ନୁହେଁ , ଏହା ବିଶ୍ୱ ସମ୍ମୁଖରେ ଭାରତର ପ୍ରତିଜ୍ଞା। ତେଣୁ, ଏଠାରେ ନିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ନୀତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିରନ୍ତର ସେବାର ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହେବା ଉଚିତ। ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଦିନ, ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଅବସର ନେବେ କିମ୍ବା ଏହି ଭବନରୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବେ, ଆପଣ ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକୁ ଗର୍ବର ସହିତ ମନେ ପକାଇବାକୁ ଚାହିଁବେ। ଆପଣ କହିପାରିବେ ହଁ, ସେବା ତୀର୍ଥ ଏବଂ କାର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭବନରେ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ମୁଁ ଦେଶର ନାଗରିକଙ୍କର ସେବା କରିଥିଲି, ମୁଁ ନେଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ରାଷ୍ଟ୍ରହିତରେ ଥିଲା। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ହିଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦେବ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସଫଳତା ହେବ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆପଣଙ୍କର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପତ୍ତି ହେବ, ଏବଂ ସେହି ସମ୍ପତ୍ତି ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସମ୍ମାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବ।
.ବନ୍ଧୁଗଣ,
ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କର ଭାବନା ଥିଲା,କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ମୂଳଦୁଆ ଉପରେ ହିଁ ଅଧିକାରର ଭବ୍ୟ ଭବନ ନିର୍ମାଣ ହୋଇଥାଏ , ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିଥାଉ, ସେତେବେଳେ ଯେତେ ବଡ଼ ଆହ୍ବାନ ହେଉ ନ’ କାହି:କି ତାକୁ ମୁକାବିଲା କରିପାରିବା, ତାହାର ସମାଧାନ ମଧ୍ୟ କରିପାରିବା । ଆମର ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରଣେତାମାନେ ଏହି କାରଣରୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ। ଆମକୁ ମନେ ରଖିବାକୁ ହେବ, କୋଟି-କୋଟି ଦେଶବାସୀଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ସାକାର କରିବା ହିଁ - କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ଆରମ୍ଭ, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ଏହି ଜୀବନ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରାଣବାୟୁ। କରୁଣା ଏବଂ କର୍ମଠତାର ସ୍ନେହ-ସୂତ୍ରରେ ବନ୍ଧା କର୍ମ ହେଉଛି-କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ସଂକଳ୍ପର ଆଶା ହେଉଛି – କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ପରିଶ୍ରମର ଶୀର୍ଷହେଉଛି –କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ହେଉଛି – କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତର ବିଶ୍ୱାସ ହେଉଛି - କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ସମାନତା, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ସ୍ନେହ, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ସାର୍ବଜନୀନ, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ସର୍ବଷ୍ପର୍ଶି । ସବକା ସାଥ୍ - ସବକା ବିକାଶରେ ବୁଣାଯାଇଥିବା ଏକ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି - କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରତି ସମର୍ପଣର ଭାବନା ହେଉଛି - କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବନକୁ ଆଲୋକିତ କରେ ତାହା ହେଉଛି- କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ଆତ୍ମନିର୍ଭର ଭାରତର ଆନନ୍ଦ ହେଉଛି- କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ଆଗାମୀ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବିଷ୍ୟତର ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ହେଉଛି – କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ଭାରତ ମାତାର ଜୀବନଶକ୍ତିର ଧ୍ୱଜାବାହକ ହେଉଛି - କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରତି ଭକ୍ତି-ଭାବର ସହିତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକଟି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି - କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ! ନାଗରିକ ଦେବୋ ଭବ’ ସାଧନାର ଜାଗ୍ରତ ପଥ ହେଉଛି – କର୍ତ୍ତବ୍ୟ !
ବନ୍ଧୁଗଣ,
କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏମିତି ଏକ ଭାବନା ସହିତ, ଏହାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚରେ ରଖି, ଆମକୁ ଦାୟିତ୍ୱର ଭାବନା ସହିତ ସେବା ତୀର୍ଥ ଏବଂ ନବନିର୍ମିତ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ପଡିବ।
ବନ୍ଧୁଗଣ,
ଆଜି, ଭାରତ ନୂତନ ଉଚ୍ଚତା ଆଡକୁ, ଏକ ନୂତନ ଯୁଗ ଆଡକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛି। ଆଗାମୀ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ, ଆମର ପରିଚୟ କେବଳ ଅର୍ଥନୀତି ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବରଂ ଆମର ଶାସନର ଗୁଣବତ୍ତା, ଆମର ନୀତିର ସ୍ପଷ୍ଟତା ଏବଂ ଆମର କର୍ମଯୋଗୀଙ୍କ ସମର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ପରିଭାଷିତ ହେବ। ସେବା ତୀର୍ଥ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭବନରେ ନିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଷ୍ପତ୍ତି କେବଳ ଏକ ଫାଇଲର ସଂକଳ୍ପ ହେବ ନାହିଁ - ଏହା ୨୦୪୭ ରେ ଏକ ବିକଶିତ ଭାରତର ଦିଗକୁ ଆକାର ଦେବ। ମନେରଖନ୍ତୁ, ୨୦୪୭ କେବଳ ଏକ ତାରିଖ ନୁହେଁ; ଏହା ୧୪୦କୋଟି ସ୍ୱପ୍ନର ସମୟ-ସୀମା ଅଟେ । ଏହି ଯାତ୍ରାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଧିକାରୀ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ମଚାରୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କର୍ମଯୋଗୀ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ମୁଁ ଚାହେଁ ଯେ ସେବା ତୀର୍ଥ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଶାସନର ପ୍ରତୀକ ହେଉ, ନାଗରିକ-କୈନ୍ଦ୍ରିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ରୋଲ୍ ମଡ଼େଲ ହେଉ , ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତି ନୁହେଁ, ସେବା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଉ, ଯେଉଁଠାରେ ପଦବୀ ନୁହେଁ, ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଧିକାର ନୁହେଁ , ଉତ୍ତର ଦାୟୀତ୍ବ ଦେଖାଯାଉ। ମୋର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ବାସ ଅଛି ଯେ , ଆମର ସଂକଳ୍ପ ଇତିହାସ ଲେଖିବ, ଆମର ପରିଶ୍ରମ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିକୁ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିବ। ମୁଁ ଲାଲକିଲ୍ଲାରୁ କହିଥିଲି: "ଏହି ସମୟ ହେଉଛି , ସଠିକ୍ ସମୟ।" ଆସନ୍ତୁ ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବେ ଉପଯୋଗ କରିବା। ଆସନ୍ତୁ ଆମେ ରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରଥମ ଆତ୍ମା ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଭବିଷ୍ୟତ ଶତାବ୍ଦୀମାନେ କହିପାରିବେ, ଏହି ସମୟ ଥିଲା ଯେତେବେଳେ ଭାରତ ଏହାର ଭାଗ୍ୟକୁ ପୁନଃ ପରିଭାଷିତ କରିଥିଲା, ଏହି ସମୟ ଥିଲା ଯେତେବେଳେ ଭାରତ ହଜାର ବର୍ଷର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ନୂତନ ଶକ୍ତି ଏବଂ ନୂତନ ଗତି ସହିତ ସାହସିକ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥିଲା। ଏହି ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ, ମୁଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋର ଆନ୍ତରିକ ଶୁଭକାମନା ଜଣାଉଛି। ବହୁତ- ବହୁତ ଧନ୍ୟବାଦ।
ବନ୍ଦେ ମାତରମ୍!
!
