ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଅସାଧାରଣ ଯାତ୍ରା କରି ଫେରି ଆସିଛନ୍ତି।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ହଁ, ସାର୍।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ କିଛି ଭିନ୍ନ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। ମୁଁ କହିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଆପଣ କ 'ଣ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା- ସାର୍, ଆମେ ଯେତେବେଳେ ସେଠାକୁ ଯାଉ, ସେତେବେଳେ ବାତାବରଣ, ପରିବେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ। ସେଠାରେ କୌଣସି ମାଧ୍ୟାକର୍ଷଣ ଶକ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ତେବେ, ଯେଉଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଥା, ତାହା ପୂର୍ବଭଳି ରହିଛି କି?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ହଁ, ସାର୍, ଏବେ ବି ସେମିତି ରହିଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଏବଂ ଆପଣଙ୍କୁ ସେହି ମହକାଶ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ୨୩-୨୪ ଘଣ୍ଟା ବିତାଇବାକୁ ପଡିଛି?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ହଁ, ସାର୍। କିନ୍ତୁ ଥରେ ଆପଣ ଶୂନ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ଆପଣ ନିଜ ଆସନକୁ ଖୋଲି ପାରିବେ, ନିଜ ହାର୍ନେସକୁ ଖୋଲି ପାରିବେ, ଏବଂ ତା 'ପରେ ଆପଣ କ୍ୟାପସୁଲ ଭିତରେ ବୁଲିପାରିବେଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଭିତରେ ଏତେ ଜାଗା ଅଛି କି?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ସାର୍, ବେଶୀ କିଛି ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ କିଛି ଅଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହା ଆପଣଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ବିମାନର କକପିଟ୍ ଠାରୁ ଭଲ?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ତା 'ଠାରୁ ଭଲ ସାର୍। କିନ୍ତୁ ଥରେ ଆମେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଥାଏ। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ମନ୍ଥର ହୋଇଯାଏ। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକ ଘଟିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଚାରି ପାଞ୍ଚ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଶରୀର ଏଥିରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ଆପଣ ସେଠାରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ହୋଇଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆପଣ ଫେରିବେ, ପୁଣି ସେହି ସମାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଥାଏ। ଆପଣ ଯେତେ ସୁସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତୁ ନା କାହିଁକି, ଫେରିବା ପରେ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିପାରିବେ ନାହିଁ। ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ, ମୁଁ ଅସୁସ୍ଥ ଅନୁଭବ କରୁନଥିଲି, ମୁଁ ଭଲ ଥିଲି, କିନ୍ତୁ ତଥାପି, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମୋର ପ୍ରଥମ ପାଦ ପକାଇଲି, ମୁଁ ପଡ଼ିବାକୁ ଯାଉଥିଲି, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ମୋତେ ଧରି ନେଇଥିଲେ। ତା 'ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ପାଦ ପକାଇଲି, ଯଦିଓ ମନ ଜାଣେ ଯେ ଜଣକୁ ଚାଲିବାକୁ ପଡିବ, ମସ୍ତିଷ୍କ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସମୟ ନେଇଥାଏ ଯେ ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନ ଏକ ନୂତନ ପରିବେଶ ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ତେବେ ଏହା କେବଳ ଶରୀରର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନୁହେଁ, ବରଂ ମନର ଅଧିକ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ହଁ, ସାର୍, ଏହା ହେଉଛି ମନର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ। ଶରୀରରେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ମାଂସପେଶୀରେ ଶକ୍ତି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ମସ୍ତିଷ୍କକୁ ପୁନଃ ସଂଯୋଗ କରିବାକୁ ପଡିବ, ଏହାକୁ ପୁନର୍ବାର ବୁଝିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ଏହା ଏକ ନୂତନ ପରିବେଶ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଚାଲିବା ପାଇଁ କେତେ ପରିଶ୍ରମ କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ଆବଶ୍ୟକ ହେବ। ତାହା ପୁନର୍ବାର ଶିଖିବା ଆବଶ୍ୟକ, ସାର୍।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-କିଏ ସେଠାରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ ରହିଥିଲେ, ଏବଂ କେତେ ସମୟ ରହିଥିଲେ?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ସାର୍, ବର୍ତ୍ତମାନ କିଛି ଲୋକ ପାଖାପାଖି ଆଠ ମାସ ଧରି ସେଠାରେ ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ମିଶନ ସହିତ ଏଭଳି ଆଠ ମାସର ଅବଧି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଏବଂ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଆପଣ ସେଠାରେ ଭେଟିଥିଲେ।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ହଁ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଡିସେମ୍ବରରେ ଫେରିବେ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଏବଂ ମୁଗ ଏବଂ ମେଥିର ମହତ୍ତ୍ୱ କ’ଣ?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ବହୁତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ସାର୍। ମୁଁ ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲି ଯେ ଲୋକମାନେ ଏହି ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ନଥିଲେ। ମହାକାଶ ଷ୍ଟେସନରେ ଖାଦ୍ୟ ଏକ ବହୁତ ବଡ଼ ଆହ୍ୱାନ। ସ୍ଥାନ ସୀମିତ, ସାମଗ୍ରୀ ମହଙ୍ଗା, ଏବଂ ସର୍ବନିମ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ସର୍ବାଧିକ କ୍ୟାଲୋରୀ ଏବଂ ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟ ପ୍ୟାକ୍ କରିବାକୁ ସର୍ବଦା ପ୍ରୟାସ କରାଯାଏ । ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପରୀକ୍ଷଣ ଚାଲିଛି, ସାର୍। ଏଗୁଡ଼ିକୁ ବିକଶିତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସହଜ; ଏଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଏକ ମହାକାଶ ଷ୍ଟେସନରେ ଅଧିକ ସମ୍ବଳର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। କେବଳ ଏକ ଛୋଟ ଥାଳିରେ ଅଳ୍ପ ପାଣି ରଖନ୍ତୁ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆଠ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଗଜା ବହୁତ ଭଲ ଦେଖାଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ସାର୍। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଷ୍ଟେସନରେ ହିଁ ବଢ଼ୁଥିବା ଦେଖିଲି। ଏଗୁଡ଼ିକ ଆମ ଦେଶର ରହସ୍ୟ, ମୁଁ କହିବି, ସାର୍। ମାଇକ୍ରୋ-ଗ୍ରାଭିଟି ରିସର୍ଚ୍ଚ କରିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିବା ମାତ୍ରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। କିଏ ଜାଣେ, ଏହା ଆମର ଖାଦ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିପାରେ। ମହାକାଶଚାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଏହା ଷ୍ଟେସନରେ ଉପଯୋଗୀ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେଠାରେ ସମାଧାନ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଆମକୁ ଏଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ଖାଦ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା ଆହ୍ୱାନର ସମାଧାନ କରିବାରେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବ, ସାର୍ ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଏଥର ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଜଣେ ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ଦେଖି କ’ଣ ଅନୁଭବ କଲେ? ସେମାନେ କ’ଣ ପଚାରିଥିଲେ ଏବଂ କେଉଁ କେଉଁ ବିଷୟରେ କଥା ହୋଇଥିଲେ?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ହଁ, ସାର୍। ଗତ ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଅଭିଜ୍ଞତା ହେଉଛି ଯେ ମୁଁ ଯେଉଁଠିକି ଯାଇଥିଲି ଏବଂ ଯାହାକୁ ବି ଭେଟିଥିଲି, ସେମାନେ ମୋତେ ଭେଟି ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇଥିଲେ, କଥା ହେବାକୁ ବହୁତ ଉତ୍ସାହିତ ଥିଲେ, ଆମେ କ 'ଣ କରୁଛୁ ଏବଂ ଆମେ ଏହା କିପରି କରୁଛୁ ବୋଲି ପଚାରିଥିଲେ। ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି, ସମସ୍ତେ ମହାକାଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ପ୍ରଗତି ବିଷୟରେ ଜାଣିଥିଲେ। ଅନେକ ଲୋକ ମୋ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଗଗନଯାନକୁ ନେଇ ଉତ୍ସାହିତ ଥିଲେ, ସାର୍। ସେମାନେ ମୋତେ ପଚାରିଲେ ଯେ ଆମର ମିଶନ କେବେ ଆରମ୍ଭ ହେବ। ବାସ୍ତବରେ, ମୋ ଦଳର ସଦସ୍ୟମାନେ ଗୋଟିଏ ଖାତାରେ ମୋର ଦସ୍ତଖତ ମଧ୍ୟ ନେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଲେଖାଥିଲା ଯେ ଯେତେବେଳେ ‘‘ଗଗନଯାନ" ଆରମ୍ଭ ହେବ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବି, ଏବଂ ଏହା ପରେ ସେମାନେ ଆମ ଯାନରେ ବସିବାକୁ ଚାହିଁବେ। ମୁଁ ଅନୁଭବ କରୁଛି, ସାର୍, ବହୁତ ଉତ୍ସାହ ଅଛି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣେ ବୈଷୟିକ ପ୍ରତିଭା ବୋଲି କହୁଥିଲେ। କ’ଣ ଥିଲା କାରଣ?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ନା, ସାର୍। ମୁଁ ଭାବୁଛି ସେମାନେ ଏପରି କହିବାରେ ବହୁତ ଉଦାର ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ, ସାର, ବାୟୁସେନାରେ ମୋର ତାଲିମ ଏବଂ ପରେ ଟେଷ୍ଟ ପାଇଲଟ୍ ଭାବେ ତାଲିମ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠୋର ଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ବାୟୁସେନାରେ ଯୋଗ ଦେଲି, ମୁଁ ଭାବିଲି ମୋତେ ଅଧିକ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ପଡିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପରେ ମୋତେ ବହୁତ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବାକୁ ପଡିଲା। ଏବଂ ଟେଷ୍ଟ ପାଇଲଟ୍ ହେବା ପରେ, ଏହା ବାସ୍ତବରେ ଏକ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଶୃଙ୍ଖଳା ଭଳି ଥିଲା। ଆମକୁ ଆହୁରି ଅଧିକ ତାଲିମ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଆମର ବୈଜ୍ଞାନିକମାନେ ଆମକୁ ଦୁଇ, ତିନି, ଏପରିକି ଚାରି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଲିମ ଦେଇଥିଲେ। ତେଣୁ, ସାର୍, ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯେ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏହି ମିଶନ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲୁ ସେତେବେଳେ ଆମେ ବହୁତ ଭଲ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲୁ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଇଥିଲି, ସେଥିରେ ଆପଣ କେତେ ଅଗ୍ରଗତି କରିଛନ୍ତି?
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ବହୁତ ଭଲ ଅଗ୍ରଗତି ହୋଇଛି, ସାର୍। ଏହା ପରେ ଲୋକମାନେ ମୋ ସହିତ ବହୁତ ହସିଥିଲେ। ସେହି ସାକ୍ଷାତ ପରେ, ସେମାନେ ଏପରିକି ମୋତେ ପରିହାସ କରି କହିଲେ, "ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ହୋମ୍ଓ୍ବାର୍କ ଦେଇଥିଲେ।" ମୁଁ ହଁ କହିଲି, ବାସ୍ତବରେ। ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଏହା ହୃଦୟଙ୍ଗମ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା-ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଯାଇଥିଲି। ମିଶନ ସଫଳ ହେଲା, ସାର୍, ଏବଂ ଆମେ ଫେରିଛୁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ମିଶନ ଶେଷ ନୁହେଁ, ଏହା ଆରମ୍ଭ ମାତ୍ର ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ତାହା ହିଁ ମୁଁ ସେଦିନ ମଧ୍ୟ କହିଥିଲି।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ହଁ, ସାର୍, ଆପଣ ସେଦିନ କହିଥିଲେ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଏହା ଆମର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ବାସ୍ତବରେ, ସାର୍, ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ। ଏବଂ ଏହି ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଯେ ଆମେ ଏଥିରୁ କେତେ କିଛି ଶିଖିପାରିବା ଏବଂ ଆମ ସହିତ ଫେରାଇ ଆଣିପାରିବା।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଦେଖନ୍ତୁ, ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ମହାକାଶଚାରୀଙ୍କ ଏକ ବଡ଼ ଦଳ। ଆମ ପାଖରେ ୪୦-୫୦ ଲୋକ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବା ଉଚିତ। ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବୋଧହୁଏ ବହୁତ କମ୍ ପିଲା ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ଏହା କିଛି ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷ। କିନ୍ତୁ ତୁମର ଯାତ୍ରା ପରେ, ବୋଧହୁଏ ବିଶ୍ୱାସ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ ଏବଂ ଏହା ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣର ଭାବନା ମଧ୍ୟ ବହୁତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ ।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ସାର୍, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଛୋଟ ଥିଲି, ରାକେଶ ଶର୍ମା ସାର୍ ୧୯୮୪ରେ ମହାକାଶ ଯାଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ମହାକାଶଚାରୀ ହେବାର ଚିନ୍ତା ମୋ ମନକୁ କେବେ ବି ଆସି ନଥିଲା, କାରଣ ଆମର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ନଥିଲା, କିଛି ନଥିଲା, ସାର୍। କିନ୍ତୁ ଏଥର, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମହାକାଶ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଥିଲି, ମୁଁ ପିଲାମାନଙ୍କ ସହ ତିନିଥର କଥାବାର୍ତ୍ତା କଲି-ଥରେ ଲାଇଭ୍ ଇଭେଣ୍ଟରେ, ଏବଂ ଦୁଇଥର ରେଡିଓ ମାଧ୍ୟମରେ। ଏବଂ ଏହି ତିନୋଟି ଘଟଣା ଭିତରେ, ସାର୍, ସବୁବେଳେ ଗୋଟିଏ ପିଲା ପଚାରିଲା, "ସାର୍, ମୁଁ କିପରି ମହାକାଶଚାରୀ ହୋଇପାରିବି?" ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏହା ଆମ ଦେଶ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ସଫଳତା, ସାର୍- ଆଜିର ଭାରତରେ, ପିଲାଟି କେବଳ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ ନାହିଁ, ସେ ଜାଣେ ଯେ ଏହା ସମ୍ଭବ, ଏକ ବିକଳ୍ପ ଅଛି, ଏବଂ ସେ ବାସ୍ତବରେ ମହାକାଶଚାରୀ ହୋଇପାରିବ। ଏବଂ ଯେପରି ଆପଣ କହିଲେ, ସାର୍, ଏବେ ଏହା ମୋର ଦାୟିତ୍ୱ। ମୁଁ ଅନୁଭବ କରୁଛି ଯେ ମୋ ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ମୋତେ ମିଳିଛି, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଯଥାସମ୍ଭବ ଅଧିକ ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଏବେ, ମହାକାଶ କେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଗଗନଯାନ।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ସାର୍!
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଏଗୁଡ଼ିକ ଆମର ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ମିଶନ।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ସାର୍!
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଆପଣଙ୍କର ଅଭିଜ୍ଞତା ଏଥିରେ ବହୁତ ମୂଲ୍ୟବାନ ହେବ।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ସାର୍। ବିଶେଷ କରି ଆପଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆମ ସରକାର ମହାକାଶ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ପ୍ରକାରର ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଦେଖାଇଛନ୍ତି-ବିଫଳତା ସତ୍ତ୍ୱେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ନିରନ୍ତର ବଜେଟ୍ ପ୍ରଦାନ କରୁଛନ୍ତି। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ସାର୍, ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ-୨ ସଫଳ ହୋଇନଥିଲା, ତଥାପି ଆମେ କହିଥିଲୁ ଯେ ଆମେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବୁ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ-୩ ସଫଳ ହେଲା। ବିଫଳତା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଏଭଳି ସମର୍ଥନ ଆସୁଛି, ଏବଂ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଦେଖୁଛି, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ସାର୍, ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ନେତୃତ୍ୱ ନେବା ପାଇଁ ଆମ ପାଖରେ କ୍ଷମତା ଏବଂ ସ୍ଥିତି ଉଭୟ ରହିଛି। ଏହା ଏକ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉପକରଣ ହୋଇପାରେ-ଯଦି ଭାରତର ନେତୃତ୍ୱରେ ଏକ ମହାକାଶ କେନ୍ଦ୍ର ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶଗୁଡ଼ିକର ଅଂଶଗ୍ରହଣ ସହିତ ମଧ୍ୟ । ସାର୍, ମହାକାଶ କେନ୍ଦ୍ର ନିର୍ମାଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଛି। ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ପରସ୍ପର ସହ ଜଡ଼ିତ। ଆପଣ ଆମକୁ ଯେଉଁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଛନ୍ତି-ଗଗନଯାନ, ବିଏଏସ୍ ଏବଂ ତା 'ପରେ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଅବତରଣ-ବାସ୍ତବରେ ଏକ ବହୁତ ବଡ଼ ସ୍ୱପ୍ନ, ସାର୍।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ-ଯଦି ଆମେ ଏହାକୁ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତାର ସହ ହାସଲ କରିବା, ତେବେ ବହୁତ ଭଲ ହେବ।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ନିଶ୍ଚିତ, ସାର୍।
ଶୁଭାଂଶୁ ଶୁକ୍ଳା-ସାର୍, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମହାକାଶରୁ ଭାରତର ଅନେକ ଫଟୋ ଉଠାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲି। ଏହିଠାରୁ ହିଁ ଭାରତର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ। ଏହି ତ୍ରିଭୁଜଟି ହେଉଛି ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ, ସାର୍। ଏହା ହେଉଛି ହାଇଦ୍ରାବାଦ। ଏବଂ ଆପଣ ଦେଖୁଥିବା ଏହି ଆଲୋକ ହେଉଛି ବଜ୍ରପାତ, ସାର୍। ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ପାହାଡ଼ରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏବଂ ଏହି ଅନ୍ଧାର ଅଞ୍ଚଳ ଯାହାକୁ ଆମେ ଅତିକ୍ରମ କରିଛୁ ତାହା ହେଉଛି ହିମାଳୟ। ଏବଂ ଉପରେ, ସାର୍, ସେଗୁଡ଼ିକ ସବୁ ତାରା, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଅତିକ୍ରମ କଲୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଛରୁ ଉଦୟ ହେଉଥିଲେ, ସାର୍।
