ವಿವೇಕ್ ಗೋಯೆಂಕಾ ಜಿ, ಸಹೋದರ ಅನಂತ್, ಜಾರ್ಜ್ ವರ್ಗೀಸ್ ಜಿ, ರಾಜ್ಕಮಲ್ ಝಾ, ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಸಮೂಹದ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೆ, ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಗಣ್ಯರೆ, ಮಹಿಳೆಯರೆ ಮತ್ತು ಮಹನೀಯರೆ!
ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚಳುವಳಿಗಳ ಶಕ್ತಿಗೆ ಹೊಸ ಎತ್ತರ ನೀಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಇಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ್ದೇವೆ. ಒಬ್ಬ ದಾರ್ಶನಿಕನಾಗಿ, ಸಂಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ಮಾತೃವಾಗಿ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ ನಾಯಕನಾಗಿ, ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರು ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಸಮೂಹವನ್ನು ಕೇವಲ ಪತ್ರಿಕೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಭಾರತದ ಜನರ ಒಂದು ಧ್ಯೇಯವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ, ಈ ಸಮೂಹವು ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಧ್ವನಿಯಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗುವ ಸಂಕಲ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರ ಬದ್ಧತೆ, ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ನಮಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಸೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಉಪನ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಗ್ರೂಪ್ಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ನಾನು ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಗೀತೆಯ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಪಡೆದರು: ಸುಖ ದುಃಖೇ ಸಮೇ ಕೃತ್ವಾ, ಲಾಭ-ಲಾಭೌ ಜಯಾ-ಜಯೌ. ತತೋ ಯುದ್ಧಾಯ ಯುಜ್ಯಸ್ವ, ನೈವಂ ಪಾಪಂ ಅವಾಪ್ಯಸಿ । ಅಂದರೆ ಸುಖ ದುಃಖ, ಲಾಭ ಮತ್ತು ನಷ್ಟ, ಗೆಲುವು ಮತ್ತು ಸೋಲುಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡಬೇಕು, ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಹೋರಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪಾಪ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು, ನಂತರ ಜನತಾ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಜನಸಂಘದ ಟಿಕೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದರು. ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ ಹೈದರಾಬಾದ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಜಾಕರ(ಖಾಸಗಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಿಲಿಟಿಯಾ) ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ಬಂದಾಗ ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಸರ್ದಾರ್ ವಲ್ಲಭಭಾಯಿ ಪಟೇಲ್ ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. 1970ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಚಳವಳಿಗೆ ನಾಯಕತ್ವದ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ, ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ, ನಾನಾಜಿ ದೇಶಮುಖ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಜೆಪಿ ಅವರನ್ನು ಚಳುವಳಿ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಮನವೊಲಿಸಿದರು. ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಆಪ್ತ ಸಚಿವರೊಬ್ಬರು ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರನ್ನು ಜೈಲಿಗೆ ಹಾಕುವುದಾಗಿ ಕರೆಸಿ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದಾಗ, ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ನೀಡಿದ ಉತ್ತರವು ಈಗ ಇತಿಹಾಸದ ಗುಪ್ತ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾದವು, ಕೆಲವು ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ಕಥೆಗಳ ನಡುವೆ ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿಂತರು, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಗಳು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮೆರೆದರು ಎಂದು ನಮಗೆ ಕಥೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರು ತುಂಬಾ ಅಸಹನೆ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಎಂದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಸಹನೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ. ಬದಲಾವಣೆಗಾಗಿ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದ ಮಿತಿಗೆ ತಳ್ಳುವ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಸಹನೆ, ನಿಂತ ನೀರಿನಲ್ಲೂ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಅಸಹನೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಇಂದಿನ ಭಾರತವೂ ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಅಸಹನೆ ಹೊಂದಿದೆ. ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಲು ಭಾರತ ಅಸಹನೆ ಹೊಂದಿದೆ. 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲ 25 ವರ್ಷಗಳು ಎಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಕಳೆದಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಸವಾಲುಗಳು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದರಂತೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಬಂದವು, ಆದರೆ ಅವು ಭಾರತದ ಆವೇಗವನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಕಳೆದ 4-5 ವರ್ಷಗಳು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸವಾಲಿನದ್ದಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿದ್ದೀರಿ. 2020ರಲ್ಲಿ ಕೊರೊನಾ ವೈರಸ್ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು, ಆಗ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳು ಅನಿಶ್ಚಯದೊಂದಿಗೆ ಸೆಣಸಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು, ಆಗ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಹತಾಶೆಯತ್ತ ಸಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮ ನೆರೆಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕತೆಯು ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದರಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿತು. 2022ರಲ್ಲಿ ಐರೋಪ್ಯ ಒಕ್ಕೂಟದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಇಂಧನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದವು. ಇದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿತು, ಆದರೆ 2022–23 ರಲ್ಲೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕತೆ, ಬೆಳವಣಿಗೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. 2023ರಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹದಗೆಟ್ಟಾಗಲೂ, ನಮ್ಮ ಬೆಳವಣಿಗೆ ದರ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿ ಇತ್ತು. ಈ ವರ್ಷವೂ, ಜಗತ್ತು ಅಸ್ಥಿರತೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ದರ ಇನ್ನೂ 7 ಪ್ರತಿಶತದಷ್ಟಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಇಂದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಭಯದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಭಾರತವು ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿ ಭವಿಷ್ಯದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ನ ಈ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ, ಭಾರತವು ಕೇವಲ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲ, ಭಾರತವು ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. ಇಂದು ಜಗತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಭರವಸೆಯ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ಹಲವು ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಪ್ರಮುಖ ಮಾನದಂಡವೆಂದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆ. ಜನರು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ವಿಶ್ವಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಎಷ್ಟು ಆಶಾವಾದಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಚುನಾವಣೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ನವೆಂಬರ್ 14ರಂದು ಬಂದ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಕೂಡ ಬಿಹಾರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಸಹಜವಾಗಿದೆ. ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಜತೆಗೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಜನರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ, ಬಿಹಾರವು ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮತದಾನವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದೆ. ಯೋಚಿಸಿ, ಪುರುಷರ ಮತದಾನಕ್ಕಿಂತ ಮಹಿಳೆಯರ ಮತದಾನವು ಶೇಕಡ 9ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೂಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿಜಯವೇ ಆಗಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಬಿಹಾರದ ಫಲಿತಾಂಶವು ಭಾರತೀಯರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತೋರಿಸಿದೆ. ಆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಜನರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ನ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ, ದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ, ಅದು ಎಡ, ಬಲ, ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಸರ್ಕಾರಗಳಾಗಿರಲಿ, ಬಿಹಾರದ ಫಲಿತಾಂಶ ನಮಗೆ ಈ ಪಾಠವನ್ನು ನೀಡಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಬಹಳ ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇಂದು ನೀವು ನಡೆಸುವ ಸರ್ಕಾರವು ಮುಂಬರುವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಬಿಹಾರದ ಜನರು ಆರ್ಜೆಡಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ 15 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಲಾಲು ಯಾದವ್ ಜಿ ಬಯಸಿದರೆ ಬಿಹಾರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವರು ಜಂಗಲ್ ರಾಜ್ ಮಾರ್ಗ ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಬಿಹಾರದ ಜನರು ಈ ದ್ರೋಹವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಂದು ಅದು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ವಿವಿಧ ಪಕ್ಷಗಳ ಸರ್ಕಾರಗಳಾಗಲಿ, ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆದ್ಯತೆಯು ಬರೀ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಬರೀ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಹೂಡಿಕೆ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ, ಸುಲಭವಾಗಿ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡುವ ಸುಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾನದಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಮತ್ತು ನಂತರ ಜನರು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಬಿಹಾರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ನಂತರ, ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಮೋದಿ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಮೋದಿ ಯಾವಾಗಲೂ 24×7 ಚುನಾವಣಾ ಮೋಡ್ನಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು, ಚುನಾವಣಾ ಮೋಡ್ನಲ್ಲಿರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ. ಅಗತ್ಯವೆಂದರೆ 24×7 ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮೋಡ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಾಗಿದೆ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಚಡಪಡಿಕೆ ಇದ್ದಾಗ, ಒಂದು ನಿಮಿಷವೂ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬಾರದು. ಬಡವರ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ಬಡವರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಒದಗಿಸಲು, ಬಡವರಿಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ ನೀಡಲು, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಒಬ್ಬರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಒಬ್ಬರು ದಣಿವರಿಯದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಸಿದಾಗ, ಚುನಾವಣೆ ದಿನದಂದು ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ. ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾರೋ ಒಮ್ಮೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರಿಗೆ ವಿದಿಶಾದಿಂದ ಜನಸಂಘದ ಟಿಕೆಟ್ ಸಿಕ್ಕ ಸಮಯ ಅದು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮತ್ತು ನಾನಾಜಿ ದೇಶಮುಖ್ ಅವರು ಸಂಘಟನೆ ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯವೋ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಖವೋ ಎಂದು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನಾಜಿ ದೇಶಮುಖ್ ಅವರು ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಾಮಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಬರಬೇಕು, ನಂತರ ತಮ್ಮ ವಿಜಯ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮತ್ತೆ ಬರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಂತರ ನಾನಾಜಿ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಬಲದಿಂದ ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಪರವಾಗಿ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿ ಅವರ ಗೆಲುವು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ನಾಮಪತ್ರ ಸಲ್ಲಿಕೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಾಜರಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಬಿಜೆಪಿಯ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕರ್ತವ್ಯನಿರತ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸಮರ್ಪಣೆಯತ್ತ ನಿಮ್ಮ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬಿಜೆಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ತಮ್ಮ ಬೆವರಿನಿಂದ ಪಕ್ಷದ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕೇರಳ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ಜಮ್ಮು-ಕಾಶ್ಮೀರದಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನೂರಾರು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ತಮ್ಮ ರಕ್ತದಿಂದ ಬಿಜೆಪಿಯ ಬೇರುಗಳಿಗೆ ನೀರುಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಸಮರ್ಪಿತ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ, ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಒಂದೇ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ಅವರು ಜನರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪ್ರಯೋಜನಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಲುಪುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಸರ್ಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳು ದಲಿತರು, ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾದವರು, ಶೋಷಿತರು ಮತ್ತು ವಂಚಿತರನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು ಕಳೆದ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಇಂದು ಇಡೀ ದೇಶವೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಇದೆ. ನಿಜವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಎಂದರೇನು ಎಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. 12 ಕೋಟಿ ಶೌಚಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಅಭಿಯಾನವು ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಡ ಜನರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಘನತೆ ತಂದಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆ ಹೊಂದಲು ಸಹ ಅರ್ಹರಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸದವರಿಗೆ 57 ಕೋಟಿ ಜನ ಧನ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸೇರ್ಪಡೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿದೆ. ಬಡವರಿಗೆ ನೀಡಲಾದ 4 ಕೋಟಿ ಪಕ್ಕಾ ಮನೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಾಣುವ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಿವೆ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಕಳೆದ 11 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ ಕುರಿತು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ಅಸಾಧಾರಣವಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 94 ಕೋಟಿ ಜನರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. 10 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ಕೇವಲ 25 ಕೋಟಿ ಜನರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇಂದು ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 94 ಕೋಟಿ ಜನರಿಗೆ ಏರಿಕೆ ಕಂಡಿದೆ. ಅಂದರೆ ಮೊದಲು, ಕೇವಲ 25 ಕೋಟಿ ಜನರು ಸರ್ಕಾರಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ಯೋಜನೆಗಳ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಈಗ ಆ ಸಂಖ್ಯೆ 94 ಕೋಟಿ ಜನರನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಎಂದರೆ ಇದೇ. ನಾವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ಜಾಲವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಲ್ಲ, ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶುದ್ಧತ್ವದ ಧ್ಯೇಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಅಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ಅರ್ಹ ಫಲಾನುಭವಿಯನ್ನು ಸಹ ಬಿಡಬಾರದು. ಒಂದು ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಫಲಾನುಭವಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ತಾರತಮ್ಯದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದಾಗಿ, ಕಳೆದ 11 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 25 ಕೋಟಿ ಜನರು ಬಡತನ ಜಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂದು ಜಗತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪುತ್ತದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ನಾನು ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ. ಹಿಂದಿನ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹಿಂದುಳಿದವು ಎಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿ ನಂತರ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟ 100ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿದ್ದವು. ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿತ್ತು, ಅಂತಹ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಒಬ್ಬ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಹುದ್ದೆ ನೀಡಬೇಕಾದಾಗ, ಅವರನ್ನು ಈ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ದೇಶದ 25 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ನಾಗರಿಕರು ಈ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು!
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಈ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಹಿಂದುಳಿದೇ ಇದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ 100 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರವು ಹೊಸ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ನಾವು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಂಡಳಿಗೆ ಕರೆತಂದಿದ್ದೇವೆ, ಯಾವ ಜಿಲ್ಲೆ ಯಾವ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನಿಯತಾಂಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ದೇಶದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಮತ್ತು ನವೀನ ಯುವ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಹಿಂದುಳಿದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಇಂದು, ಈ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ಇತರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗಿಂತ ಅನೇಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನಿಯತಾಂಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಛತ್ತೀಸ್ಗಢದ ಬಸ್ತಾರ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಇದು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ನೆಚ್ಚಿನ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಬೇಕಾದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಆಡಳಿತದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದಲೂ ಅನುಮತಿಗಳು ಬೇಕಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದೇ ಬಸ್ತಾರ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಬಸ್ತಾರ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಕವರೇಜ್ ನೀಡಿದೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ, ಆದರೆ ಇಂದು ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಬಸ್ತಾರ್ನ ಯುವಕರು ಬಸ್ತಾರ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ನಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಬಸ್ತಾರ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ನಾನು ಈ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ನಕ್ಸಲಿಸಂ, ಅಂದರೆ ಮಾವೋವಾದಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಸಹ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತೇನೆ. ದೇಶಾದ್ಯಂತ ನಕ್ಸಲಿಸಂ ಮತ್ತು ಮಾವೋವಾದಿ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ, ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನೊಳಗೆ ಅದು ಸಮಾನವಾಗಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ 5 ದಶಕಗಳಿಂದ, ದೇಶದ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ರಾಜ್ಯವು ಮಾವೋವಾದಿ ಹಿಂಸಾಚಾರದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಮಾವೋವಾದಿ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪೋಷಿಸಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದು ದೇಶದ ದುರದೃಷ್ಟಕರ. ದೂರದ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನಗರಗಳಲ್ಲೂ ನಕ್ಸಲಿಸಂನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪೋಷಿಸಿತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನೇಕ ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನಗರ ನಕ್ಸಲ್ ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನು ಇರಿಸಿತು.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
10–15 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ನುಸುಳಿದ ನಗರ ನಕ್ಸಲರು ಮತ್ತು ಮಾವೋವಾದಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಈಗ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್–ಮಾವೋವಾದಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್(ಎಂಎಂಸಿ) ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿವೆ. ಇಂದು ಈ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್–ಮಾವೋವಾದಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ತನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಇಂದಿನ ಮುಸ್ಲಿಂ ಲೀಗ್–ಮಾವೋವಾದಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ದೇಶದ ಏಕತೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಇಂದು ಭಾರತವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಲು ಹೊಸ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ರಾಮನಾಥ್ ಗೋಯೆಂಕಾ ಜಿ ಅವರ ಪರಂಪರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ದೃಢವಾದ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ತಮ್ಮ ಒಂದು ಸಂಪಾದಕೀಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಬದಲು ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಬಲವಾಗಿ ನಿಂತರು. ಈ ವರ್ಷ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇರಲ್ಪಟ್ಟು 50 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. 50 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಯು ಜನರನ್ನು ಗುಲಾಮರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಬಹುದು ಎಂದು ತೋರಿಸಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಇಂದು ಈ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಾನು ವಿವರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ನಾವು 190 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. 1857ರ ಮೊದಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ. ಅದು 1835ರ ವರ್ಷ. 1835ರಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸದ ಥಾಮಸ್ ಬಾಬಿಂಗ್ಟನ್ ಮೆಕಾಲೆ ಭಾರತವನ್ನು ಅದರ ಸ್ವಂತ ಅಡಿಪಾಯದಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕಲು ಬೃಹತ್ ಅಭಿಯಾನ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ನೋಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರಾಗಿರುವ ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಆಗಿರುವಂತಹ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು, ಮೆಕಾಲೆ ಭಾರತೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಬದಲಾಯಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಬುಡಸಮೇತ ನಾಶಪಡಿಸಿದರು. ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯುಬುಡಸಮೇತ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿ ನಾಶವಾದ ಸುಂದರವಾದ ಮರವಿದ್ದಂತೆ ಎಂದು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಅವರೇ ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿದ್ದರು.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವುದನ್ನು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿತು. ಭಾರತದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅಧ್ಯಯನದ ಜೊತೆಗೆ ಕೌಶಲ್ಯಗಳಿಗೂ ಸಮಾನ ಒತ್ತು ನೀಡಿತು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೆಕಾಲೆ ಭಾರತದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬನ್ನು ಮುರಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಆ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನ್ನಣೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಮೆಕಾಲೆ ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು, ಇದರಿಂದ ಭಾರತವು ಮುಂಬರುವ ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾಯಿತು.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಮೆಕಾಲೆ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿದರು. ಅವರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೀಳರಿಮೆಯ ಭಾವನೆ ತುಂಬಿದರು. ಒಂದೇ ಹೊಡೆತದಿಂದ, ಮೆಕಾಲೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ, ನಮ್ಮ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಗೆ ಎಸೆದರು. ಭಾರತೀಯರು ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅವರು ಏನಾದರೂ ದೊಡ್ಡದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅವರು ವಿದೇಶಿ ವಿಧಾನಗಳ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ವಿಷಬೀಜವನ್ನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಲಾಯಿತು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರವೂ ಈ ಭಾವನೆ ಬಲವಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ, ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕತೆ, ನಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು, ಎಲ್ಲವೂ ವಿದೇಶಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ. ನಮ್ಮದರಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಭಾವನೆ ಕ್ರಮೇಣ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಗಾಂಧೀಜಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಭದ್ರ ಅಡಿಪಾಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಸ್ವದೇಶಿ(ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ) ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾವು ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ನಾವೀನ್ಯತೆಗಾಗಿ ನಾವು ವಿದೇಶಗಳ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಲಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿಯು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ವಿಚಾರಗಳು, ಆಮದು ಮಾಡಿದ ಸರಕುಗಳು ಮತ್ತು ಆಮದು ಮಾಡಿದ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ದೇಶವನ್ನು ಗೌರವಿಸದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಸ್ಥಳೀಯ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಮೇಡ್ ಇನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಉತ್ಪಾದನಾ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತೀರಿ. ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದ ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವು ಪ್ರವರ್ಧಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ, ಆ ದೇಶದ ಜನರು ತಮ್ಮ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನಮ್ಮ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಇದು ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಂತರ, ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದವು. ಒಬ್ಬರ ಪರಂಪರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಅದನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ಅವಶೇಷಗಳಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅದು ಸಹ ನಿಖರವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಒಬ್ಬರ ಪರಂಪರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವುದು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಇದು ನಿಜ. ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತದೆ? ಜಪಾನ್, ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಕೊರಿಯಾದಂತಹ ದೇಶಗಳು ಅನೇಕ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡವು, ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ತಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ನಾವು ಹೊಸ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಒತ್ತು ನೀಡಿದ್ದೇವೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ನಾವು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ವಿರೋಧಿಯಲ್ಲ. ಆದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮೆಕಾಲೆ 1835ರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರು. 2035ರಲ್ಲಿ 10 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಈ ಅಪರಾಧ ನಡೆದು 200 ವರ್ಷಗಳು ತುಂಬುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂದು, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಇಡೀ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಮನವಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಮುಂದಿನ 10 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೆಕಾಲೆಯ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಾವು ಸಂಕಲ್ಪ ತೊಡಬೇಕು. ಈ ಮುಂದಿನ 10 ವರ್ಷಗಳು ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ನನಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಘಟನೆ ನೆನಪಿದೆ. ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಕುಷ್ಠರೋಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಉದ್ಘಾಟನೆ ಆಹ್ವಾನ ಸಮಿತಿಯ ಜನರು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಹೋದರು. ಕುಷ್ಠರೋಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಉದ್ಘಾಟಿಸಲು ತಾನು ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಜಿ ಹೇಳಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ, "ನಾನು ಉದ್ಘಾಟನೆಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಬೇಕಾದಾಗ, ನನಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತೇನೆ" ಎಂದರು. ಗಾಂಧಿ ಜಿ ಅವರ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಗುಜರಾತ್ ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದಾಗ, ನಾನು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕುವ ಅವಕಾಶ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. 1835ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಪ್ರಯಾಣವು 2035ರ ವೇಳೆಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳಬೇಕು, ಗಾಂಧೀಜಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಲು ಬಯಸಿದಂತೆಯೇ, ಈ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚುವುದು ಸಹ ನನ್ನ ಕನಸು ಆಗಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೆ,
ಇಂದು ನಾವು ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ ಗ್ರೂಪ್ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಯಶೋಗಾಥೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಭಾರತವು 'ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ' (ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಭಾರತ) ಆಗುವ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಈ ಪ್ರಯಾಣದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ರಾಮನಾಥ್ ಜಿ ಅವರ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣ ಸಮರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಕೋರುತ್ತೇನೆ. ರಾಮನಾಥ್ ಗೋಯೆಂಕಾ ಜಿ ಅವರಿಗೆ ಗೌರವಯುತ ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ, ನಾನು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತುಂಬು ಧನ್ಯವಾದಗಳು!
