মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী,
নমস্কাৰ। আজি সমগ্ৰ দেশ একত্ৰিত, ক্ষুব্ধ, সন্ত্ৰাসবাদৰ বিৰুদ্ধে দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ। আজি প্ৰতিজন ভাৰতীয়ৰ একেই সংকল্প-আমি সন্ত্ৰাসবাদৰ অন্ত পেলাব লাগিব। বন্ধুসকল, অপাৰেচন সিন্দুৰৰ সময়ত আমাৰ সৈন্যই যি বীৰত্ব দেখুৱাইছে, সেই শৌৰ্যই প্ৰতিজন হিন্দুস্তানীৰ শিৰ উচ্চ কৰি তুলিছে। আমাৰ সৈন্যই যি দক্ষতা আৰু নিখুঁততাৰে সীমান্ত অতিক্ৰম কৰি সন্ত্ৰাসবাদী ঘাটি ধ্বংস কৰিছিল, সেয়া অভূতপূৰ্ব। অপাৰেচন সিন্দুৰে সমগ্ৰ বিশ্বতে সন্ত্ৰাসবাদৰ বিৰুদ্ধে যুঁজখনক নতুন বিশ্বাস আৰু উৎসাহ প্ৰদান কৰিছে। বন্ধুসকল, অপাৰেচন সিন্দুৰ কেৱল সেনা অভিযান নহয়, ই আমাৰ সংকল্প, সাহস আৰু পৰিৱৰ্তিত ভাৰতৰ ছবি আৰু এই ছবিখনে সমগ্ৰ দেশক দেশপ্ৰেমমূলক আৱেগেৰে ভৰাই তুলিছে, ত্ৰিৰংগ পতাকাখনক ৰঙেৰে ভৰাই তুলিছে। আপুনি হয়তো দেখিছে যে দেশৰ বহু চহৰ, গাঁও, সৰু সৰু চহৰত ত্ৰিৰংগ যাত্ৰা বাহিৰ কৰা হৈছে। হাতত ত্ৰিৰংগ পতাকা লৈ হাজাৰ হাজাৰ লোকে দেশৰ জোৱানক চেলুট আৰু অভিনন্দন জনাবলৈ ওলাই আহিছে। বহু চহৰত যুৱক-যুৱতীসকলে বৃহৎ সংখ্যক একত্ৰিত হৈ অসামৰিক প্ৰতিৰক্ষাৰ স্বেচ্ছাসেৱক হৈ পৰিছে আৰু আমি দেখিছো যে চণ্ডীগড়ৰ ভিডিঅ’টো যথেষ্ট ভাইৰেল হৈছে। ছচিয়েল মিডিয়াত কবিতা লিখা, সংকল্প আৰু গীত গোৱা হৈছে। সৰু ল’ৰা-ছোৱালীয়ে ছবি আঁকিছে, তাৰ অন্তৰালত লুকাই আছে গুৰুত্বপূৰ্ণ বাৰ্তা। তিনিদিন আগতে বিকানেৰলৈ গৈছিলো। তাত থকা ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে মোক তেনেকুৱা এখন ছবি দিলে। অপাৰেচন সিন্দুৰে দেশৰ জনসাধাৰণক ইমানেই প্ৰভাৱিত কৰিছে যে বহু পৰিয়ালে ইয়াক নিজৰ জীৱনৰ অংগ কৰি তুলিছে। বিহাৰৰ কাটিহাৰ, উত্তৰপ্ৰদেশৰ কুশীনগৰ আৰু আন বহু চহৰত সেই সময়ত জন্ম হোৱা সন্তানক ‘সিন্দুৰ’ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছিল।
বন্ধুসকল, আমাৰ জোৱানসকলে সন্ত্ৰাসবাদৰ ঘাটি ধ্বংস কৰিছে, এয়া তেওঁলোকৰ অদম্য সাহস আৰু ভাৰতত নিৰ্মিত অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, সঁজুলি আৰু প্ৰযুক্তিৰ শক্তিৰ প্ৰমাণ। ইয়াৰ লগতে আত্মনিৰ্ভৰশীল ভাৰতৰ সংকল্পও অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। এই জয়ত আমাৰ অভিযন্তা, আমাৰ টেকনিচিয়ান, সকলোৰে ঘাম আৰু তেজ মিহলি হৈছিল। এই অভিযানৰ পাছত সমগ্ৰ দেশতে ‘ভোকেল ফৰ লোকেল’ৰ প্ৰতি এক নতুন উৎসাহ পৰিলক্ষিত হৈছে। বহু কথাই মোৰ মনটো চুই গৈছে। এটা সময়ত অভিভাৱকসকলে কৈছিল, "এতিয়াৰ পৰা আমি কেৱল আমাৰ সন্তানৰ বাবে ভাৰতত নিৰ্মিত খেলনাহে কিনিম।" দেশপ্ৰেম শৈশৱৰ পৰাই আৰম্ভ হয়। কিছুমান পৰিয়ালে প্ৰতিজ্ঞা কৰিছে যে "আমি আমাৰ পৰৱৰ্তী ছুটী দেশৰ কোনোবা ধুনীয়া ঠাইত কটাম।" কেইবাজনো যুৱকে "ৱেড ইন ইণ্ডিয়া"ৰ শপত লৈছে যে তেওঁলোকে দেশৰ ভিতৰতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হ'ব। কোনোবাই আনকি কৈছিল, "এতিয়াৰ পৰা মই দিয়া প্ৰতিটো উপহাৰ এজন ভাৰতীয় শিল্পীয়ে নিৰ্মাণ কৰিব।"
বন্ধুসকল, এইটোৱেই ভাৰতৰ প্ৰকৃত শক্তি-"মানুহৰ মনৰ সংযোগ, জনসাধাৰণৰ অংশগ্ৰহণ"। আপোনালোক সকলোকে আহ্বান জনাইছো, আহক আমি এই উপলক্ষে শপত লওঁ। আমি আমাৰ জীৱনত য’তেই সম্ভৱ স্থানীয়ভাৱে নিৰ্মিত সামগ্ৰীক অগ্ৰাধিকাৰ দিম। কেৱল আৰ্থিক আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ কথা নহয়, দেশ নিৰ্মাণত অংশগ্ৰহণৰ কথা। আমাৰ এটা খোজ ভাৰতৰ প্ৰগতিৰ ক্ষেত্ৰত এক বৃহৎ অৱদান হ’ব পাৰে।
বন্ধুসকল, বাছেৰে ক’ৰবালৈ যাত্ৰা কৰাটো এটা সাধাৰণ কথা, কিন্তু প্ৰথমবাৰৰ বাবে বাছ আহি পোৱা এখন গাঁৱৰ কথা ক’ব বিচাৰিছো। তাত থকা মানুহবোৰে বহু বছৰ ধৰি এই দিনটোৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছিল। আৰু বাছখন প্ৰথম যেতিয়া গাঁৱত আহিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে ঢোল বজাই আদৰি লৈছিল। বাছখন দেখি মানুহৰ আনন্দৰ কোনো সীমা নোহোৱা হৈছিল। গাঁৱৰ পকী ৰাস্তা আছিল, মানুহৰ প্ৰয়োজন আছিল, কিন্তু তাত আগতে কেতিয়াও বাছ চলাব পৰা নাছিল। কিয়? কাৰণ এই গাঁওখন মাওবাদী হিংসাৰ কবলত আছিল। এই ঠাইখন মহাৰাষ্ট্ৰৰ গাডচিৰোলি জিলাত আৰু এই গাঁওখনৰ নাম কাতেঝাৰি। এই পৰিৱৰ্তন সমগ্ৰ অঞ্চলত অনুভৱ কৰা হৈছে। এতিয়া তাৰ পৰিস্থিতি দ্ৰুতগতিত স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰি আহিছে। মাওবাদৰ বিৰুদ্ধে সামগ্ৰিক যুঁজত মৌলিক সা-সুবিধা এতিয়া এনে অঞ্চললৈ গৈ আছে। গাঁওবাসীৰ মতে, বাছ সেৱা আৰম্ভ হ’লে তেওঁলোকৰ জীৱন সহজ হৈ পৰিব।
বন্ধুসকল, মন কী বাতত আমি চত্তীশগড়ত অনুষ্ঠিত হৈ থকা বাষ্টাৰ অলিম্পিক আৰু মাওবাদী প্ৰভাৱিত অঞ্চলৰ বিজ্ঞান পৰীক্ষাগাৰৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিলোঁ। ইয়াৰ ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ বিজ্ঞানৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ। ক্ৰীড়াতো অসাধাৰণ সফলতাৰ অভিলেখ গঢ়িছে। এনে প্ৰচেষ্টাই এই অঞ্চলত বসবাস কৰা জনসাধাৰণ কিমান সাহসী তাক দেখুৱাইছে। এইসকল লোকে সকলো বাধাৰ মাজতো নিজৰ জীৱন উন্নত কৰাৰ পথ বাছি লৈছে। দশম আৰু দ্বাদশ শ্রেণীৰ পৰীক্ষাত দন্তেৱাড়া জিলাৰ ফলাফল অতি আকর্ষণীয় বুলি জানিও অত্যন্ত আনন্দিত হৈছোঁ৷ এই জিলাখন প্ৰায় ৯৫ শতাংশ উত্তীৰ্ণৰ হাৰেৰে দশম শ্ৰেণীৰ ফলাফলৰ শীৰ্ষত আছে। তদুপৰি এই জিলাখনে দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষাত ছত্তীশগড়ৰ ষষ্ঠ স্থান দখল কৰিছে। ভাবি চাওকচোন! এসময়ত মাওবাদৰ প্ৰচলন থকা দন্তেৱাড়া এতিয়া শিক্ষাৰ পোহৰ। এনে পৰিৱৰ্তনে আমাৰ সকলোকে গৌৰৱেৰে ভৰাই তোলে।
মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী, এইবাৰ আপোনালোকক সিংহৰ বিষয়ে কিছু ডাঙৰ ভাল খবৰ দিব বিচাৰিছো। কেৱল যোৱা পাঁচ বছৰত গুজৰাটৰ গিৰত সিংহৰ সংখ্যা ৬৭৪ৰ পৰা ৮৯১টালৈ বৃদ্ধি পাইছে।
৬৭৪ৰ পৰা ৮৯১ চনলৈকে "সিংহৰ লোকপিয়ল"ৰ পিছত যি সিংহৰ সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছে সেয়া অতি উৎসাহজনক। বন্ধুসকল, আপোনালোকৰ বহুতেই এই জীৱ-জন্তুবোৰক প্ৰকৃততে কেনেকৈ গণনা কৰা হয় সেই বিষয়ে জানিবলৈ আগ্ৰহী। এই ব্যায়ামটো অতি প্ৰত্যাহ্বানজনক। আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে ৩৫ হাজাৰ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকাত ১১খন জিলাত সিংহৰ লোকপিয়ল কৰা হৈছিল। লোকপিয়লৰ বাবে বিভিন্ন দলে এই স্থানসমূহ ২৪ ঘণ্টাই নিৰীক্ষণ কৰিছিল। এই অভিযানৰ সমগ্ৰ সময়ছোৱাত ভেৰিফিকেচন আৰু ক্ৰছ ভেৰিফিকেচন দুয়োটা কৰা হৈছিল। ফলত সিংহ সঠিকভাৱে গণনাৰ কাম সম্পূৰ্ণ হৈছে।
বন্ধুসকল, এছিয়াৰ সিংহৰ সংখ্যা বৃদ্ধিয়ে প্ৰমাণ কৰে যেতিয়া সমাজত মালিকীস্বত্বৰ ধাৰণাটো শক্তিশালী হয় তেতিয়া কি আচৰিত ফলাফল পোৱা যাব। কেইটামান দশকৰ আগতেও গিৰৰ পৰিস্থিতি প্ৰত্যাহ্বানমূলক আছিল। কিন্তু তাত থকা ৰাইজে মিলি পৰিৱৰ্তন আনিবলৈ কাম কৰি আছে। তাত শেহতীয়া প্ৰযুক্তিৰ লগতে বিশ্বৰ উত্তম পদ্ধতিও গ্ৰহণ কৰা হয়। এই সময়তেই গুজৰাট প্ৰথম ৰাজ্য হিচাপে পৰিগণিত হয় য’ত বৃহৎ সংখ্যক মহিলা বন বিষয়া নিযুক্তি দিয়া হয়। আজি আমি দেখা ফলাফলত তেওঁলোক সকলোৱে অৰিহণা যোগাইছিল। বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষাৰ বাবে আমি সদায় সজাগ আৰু সচেতন হ’ব লাগিব।
মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী, দুই-তিনি দিন আগতে মই প্ৰথম ৰাইজিং নৰ্থ ইষ্ট ছামিটত অংশ লৈছিলো। ইয়াৰ পূৰ্বে আমি উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ শক্তিক উৎসৰ্গা কৰি ‘অষ্টলক্ষী মহোৎসৱ’ উদযাপন কৰিছিলো। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল বেলেগ, তাত থকা সম্ভাৱনা, তাত থকা প্ৰতিভা সঁচা অৰ্থত অসাধাৰণ। ক্ৰাফ্ট ফাইবাৰৰ বিষয়ে এটা আমোদজনক কাহিনী জানিব পাৰিলোঁ। ক্ৰাফ্টেড ফাইবাৰছ কেৱল এটা ব্ৰেণ্ড নহয়, ছিকিমৰ পৰম্পৰা, বেজীৰ কাম, আৰু সমসাময়িক ফেশ্বনৰ ধাৰণাসমূহৰ সংমিশ্ৰণ। ইয়াৰ আৰম্ভণি কৰিছিল ড° চেৱাং নৰ্বু ভূটিয়াই। পেছাত তেওঁ পশু চিকিৎসক আৰু অন্তৰত ছিকিম সংস্কৃতিৰ প্ৰকৃত ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ। তেওঁ এম্ব্ৰইডাৰীক এক নতুন মাত্ৰা দিয়াৰ কথা ভাবিলে। আৰু এই ধাৰণাটোৰ পৰাই জন্ম হৈছিল ক্ৰাফ্ট কৰা আঁহৰ। তেওঁ পৰম্পৰাগত ফেশ্বনৰ সৈতে আধুনিক ফেশ্বনৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাই এক সামাজিক উদ্যোগৰ সৃষ্টি কৰে। এতিয়া, ইয়াত কেৱল কাপোৰ নবয়, শিপিনীৰো সৃষ্টি হয়। স্থানীয় লোকসকলক দক্ষতা প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে, যাৰ ফলত তেওঁলোক আত্মনিৰ্ভৰশীল হয়। ড° ভূটিয়াই গ্ৰাম্য শিপিনী, পশুপালন শ্ৰমিক, আত্মসহায়ক গোটক একত্ৰিত কৰি উপাৰ্জনৰ এক নতুন পদ্ধতিৰ সৃষ্টি কৰিছে।
আজি স্থানীয় মহিলা আৰু শিপিনীসকলে নিজৰ দক্ষতাৰ পৰা ভাল উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। ক্ৰাফ্টেড ফাইবাৰ চাদৰ, ষ্ট’ল, গ্ল’ভছ, মোজা আদি সকলো স্থানীয় সামগ্ৰীৰে হাতেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। এইবোৰত ব্যৱহৃত ঊল ছিকিমীয়া শহাপহু আৰু ভেড়াৰ পৰা আহে। ৰংবোৰো সম্পূৰ্ণ প্ৰাকৃতিক। কোনো ৰাসায়নিক পদাৰ্থ নাই, কেৱল প্ৰকৃতিৰ ৰং। ড° ভূটিয়াই ছিকিমৰ পৰম্পৰাগত বয়ন কলা আৰু সংস্কৃতিক এক নতুন পৰিচয় দিছে। ড° ভূটীয়াৰ ৰচনাই আমাক শিকাইছে যে পৰম্পৰাই আবেগৰ সৈতে সংযুক্ত হ’লে পৃথিৱীখনক কিমান মোহিত কৰিব পাৰে।
মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী, আজি মই আপোনালোকক ক'ব বিচাৰিছো এজন অসাধাৰণ ব্যক্তিৰ বিষয়ে যি এজন শিল্পী আৰু একে সময়তে এগৰাকী জীয়া প্ৰেৰণা। নাম জিবান যোশী, তেওঁৰ বয়স ৬৫ বছৰ। এতিয়া কল্পনা কৰকচোন, নিজৰ নামত জীৱন থকা এজন ব্যক্তি কিমান সজীৱ হ’ব। জীৱনজীৰ ঘৰ উত্তৰাখণ্ডৰ হালদ্বাণীত। সৰুতে পলিঅ’ই তেওঁৰ ভৰিৰ শক্তি কাঢ়ি লৈ গ’ল যদিও ই তেওঁৰ সাহস কাঢ়ি নিব নোৱাৰিলে। তাৰ খোজৰ গতি অলপ লেহেমীয়া হ’ব পাৰে, কিন্তু মনটো কল্পনাৰে ভৰা। এই উৰণত জিবনজীয়ে জন্ম দিছিল বেগুৱেট নামৰ এক অনন্য কলা, য’ত তেওঁ পাইন গছৰ শুকান বাকলিৰে সুন্দৰ শিল্পকৰ্ম সৃষ্টি কৰে। সাধাৰণতে মানুহে অপ্ৰয়োজনীয় বুলি গণ্য কৰা বাকলি জীৱনজীৰ হাতলৈ অহাৰ লগে লগে এক সম্পদ হৈ পৰে। তেওঁৰ প্ৰতিখন সৃষ্টিতে উত্তৰাখণ্ডৰ মাটিৰ সুগন্ধি আছে। কেতিয়াবা পাহাৰৰ পৰা অহা লোক বাদ্যযন্ত্ৰ, কেতিয়াবা এনে লাগে যেন পাহাৰৰ আত্মা কাঠৰ মাজত মিহলি হৈ গৈছে। জীৱনজীৰ এই কাম কেৱল শিল্পকৰ্ম নহয়, ই এক সাধনাও। এই শিল্পৰ প্ৰতি তেওঁ সমগ্ৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছে। জীৱন যোশীৰ দৰে শিল্পীয়ে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে পৰিস্থিতি যিয়েই নহওক কিয়, সংকল্প শক্তিশালী হ’লে একোৱেই অসম্ভৱ নহয়। তেওঁৰ নাম জীৱন আৰু তেওঁ সঁচাকৈয়ে দেখুৱাইছে যে জীয়াই থকাৰ প্ৰকৃত অৰ্থ কি।
মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী, আজি এনে বহু নাৰী আছে যিয়ে খেতিৰ উপৰিও আকাশৰ উচ্চতাত উপনীত হোৱা কাম কৰি আছে। হয়, আপুনি ঠিকেই শুনিছে, গাঁৱৰ মহিলাসকলে এতিয়া ড্ৰোন দিদি হিচাপে ড্ৰোন উৰুৱাইছে, কৃষিক্ষেত্ৰত এক নতুন বিপ্লৱ কঢ়িয়াই আনিছে।
বন্ধুসকল, তেলেংগানাৰ সাংগাৰেডী জিলাত কিছুদিন আগলৈকে আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল মহিলাসকলে আজি ড্ৰোনৰ সহায়ত ৫০ একৰ মাটিত কীটনাশক ছটিয়াই দিয়াৰ কাম সম্পূৰ্ণ কৰিছে। ৩ ঘণ্টা পুৱা, ২ ঘণ্টা সন্ধিয়া আৰু কাম শেষ। ৰ’দৰ পৰা অহা প্ৰচণ্ড তাপ নাই, বিষাক্ত ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ বিপদ নাই। বন্ধুসকল, গাঁওবাসীয়েও এই পৰিবৰ্তনক অন্তৰেৰে মানি লৈছে। এতিয়া এই মহিলাসকল ড্ৰোন অপাৰেটৰ নহয় বৰঞ্চ স্কাই ৱাৰিয়ৰ্ছ নামেৰে জনাজাত। এই মহিলাসকলে আমাক দেখুৱাইছে যে প্ৰযুক্তি আৰু দৃঢ়তা একত্ৰিত হ’লেহে পৰিৱৰ্তন আহে।
মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী,
‘আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যোগ দিৱস’লৈ এমাহ নাই। এই সুযোগে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে যদি আপুনি এতিয়াও যোগাভ্যাসৰ পৰা আঁতৰত আছে, তেন্তে এতিয়াই যোগদান কৰক। যোগে আপোনাৰ জীৱনৰ গতিপথ সলনি কৰিব।
বন্ধুসকল, ২০১৫ চনৰ ২১ জুনত ‘যোগ দিৱস’ আৰম্ভ হোৱাৰ পিছৰে পৰা ইয়াৰ প্ৰতি মানুহৰ আগ্ৰহ ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পাই আহিছে। এইবাৰো বিশ্বৰ মানুহে ‘যোগ দিৱস’ৰ বাবে উৎসাহ আৰু উত্তেজনা দেখিবলৈ পাইছে। বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠানে নিজৰ প্ৰস্তুতিৰ কাৰ্যসূচী ভাগ-বতৰা কৰি আছে। যোৱা বছৰৰ ফটোবোৰে আমাক বহুত অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
আমি দেখিছোঁ যে বিভিন্ন দেশৰ মানুহে বছৰ বছৰ ধৰি ‘যোগ শৃংখল’ আৰু ‘যোগ ৰিং’ তৈয়াৰ কৰি আহিছে। চাৰিটা প্ৰজন্মই একেলগে যোগাভ্যাস কৰি থকা বহু ছবি আছে। বহুতে যোগাসন কৰিবলৈ নিজৰ চহৰৰ আইকনিক ঠাই বাছি লৈছে। আপোনালোকেও এইবাৰৰ যোগ দিৱস কিছু অভিনৱ পদ্ধতিৰে উদযাপনৰ কথা ভাবিব পাৰে।
বন্ধুসকল, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে আৰম্ভ কৰিছে ‘যোগান্ধ্ৰ’ অভিযান। ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে সমগ্ৰ ৰাজ্যতে যোগৰ সংস্কৃতি বিয়পাই দিয়া। এই অভিযানৰ অধীনত ১০ লাখ যোগাসনকাৰীৰ এটা পুল সৃষ্টি কৰা হৈছে।
এইবাৰ বিশাখাপট্টনমৰ ‘যোগ দিৱস’ কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সুযোগ পাম। মই জানি সুখী যে এইবাৰো আমাৰ যুৱ বন্ধুসকলে দেশৰ ঐতিহ্যৰ সৈতে জড়িত আইকনিক স্থানত যোগাসন কৰিব। বহু যুৱকে অভিলেখ গঢ়ি ‘যোগ শৃংখল’ৰ অংশ হোৱাৰ সংকল্প লৈছে।
আমাৰ কৰ্পৰেট কোম্পানীসমূহ এই ক্ষেত্ৰত বহু পিছ পৰি থকা নাই। কিছুমান সংগঠনে যোগাভ্যাসৰ বাবে কাৰ্যালয়ৰ ভিতৰত সুকীয়া স্থান নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। কিছুমান ষ্টাৰ্ট-আপে নিজৰ কাৰ্যালয়ত ‘যোগাসনৰ সময়’ পৃথকে ৰাখিছে। লগতে গ্ৰামাঞ্চললৈ গৈ যোগাসন শিকোৱাৰ বাবে সাজু হৈছে। স্বাস্থ্য আৰু ফিটনেছৰ বিষয়ে মানুহৰ এই সজাগতাই মোক বহুত সুখী কৰে।
বন্ধুসকল, ‘যোগ দিৱস’ৰ সমান্তৰালকৈ ‘আয়ুৰ্বেদ’ৰ ক্ষেত্ৰখনতো কিবা এটা ঘটিছে, যিটো জানিলে আপোনালোকে অতি আনন্দিত হ’ব। মাত্ৰ কালি অৰ্থাৎ ২৪ মে’ত হু’ৰ সঞ্চালক প্ৰধান আৰু মোৰ বন্ধু তুলসী ভাইৰ উপস্থিতিত এখন বুজাবুজি চুক্তি স্বাক্ষৰিত হয।
এই চুক্তি অনুসৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্বাস্থ্য হস্তক্ষেপৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ অধীনত এটা নিৰ্দিষ্ট পৰম্পৰাগত চিকিৎসা মডিউলৰ কাম আৰম্ভ কৰা হৈছে।
এই পদক্ষেপৰ ফলস্বৰূপে অধিক বিজ্ঞানসন্মতভাৱে বিশ্বৰ অধিক সংখ্যক লোকৰ মাজত আয়ুৰ্বেদ প্ৰচাৰ সম্ভৱ হ’ব।
বন্ধুসকল, আপুনি নিশ্চয় স্কুলত ক'লা বৰ্ড দেখিছে, কিন্তু এতিয়া কিছুমান বিদ্যালয়ত 'ছুগাৰ বৰ্ডো' লগোৱা হৈছে-ক'লা বৰ্ড নহয়, ছুগাৰ বৰ্ড! চিবিএছইৰ এই অনন্য পদক্ষেপৰ লক্ষ্য হৈছে শিশুসকলক তেওঁলোকৰ চেনি গ্ৰহণৰ বিষয়ে সজাগ কৰা। শিশুৱে কিমান চেনি খাব লাগে আৰু কিমান চেনি খাইছে সেই কথা জানি নিজৰ বাবে স্বাস্থ্যসন্মত বিকল্প বাছি ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। এয়া এক অনন্য প্ৰচেষ্টা আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ অতি ইতিবাচক হ’ব। শৈশৱৰ পৰাই সুস্থ জীৱনশৈলীৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলাৰ ক্ষেত্ৰত ই অতি প্ৰয়োজনীয় বুলি প্ৰমাণিত হ’ব পাৰে। বহু অভিভাৱকে এই প্ৰচেষ্টাৰ শলাগ লৈছে আৰু মোৰ বিশ্বাস - কাৰ্যালয়, কেন্টিন আৰু প্ৰতিষ্ঠানতো এনে পদক্ষেপ লোৱা উচিত, আটাইবোৰ কথাৰ পাছতো স্বাস্থ্য ভাল হ’লে সকলো ভাল হ’ব। ফিট ইণ্ডিয়া হৈছে শক্তিশালী ভাৰতৰ ভেটি।
মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী, কেনেকৈ হ’ব যে স্বচ্ছ ভাৰতৰ কথা হ’ব আৰু ‘মন কী বাত’ৰ শ্ৰোতাসকল পিছ পৰি থাকিব? মোৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস যে আপোনালোক সকলোৱে নিজৰ নিজৰ পৰ্যায়ত এই অভিযানক শক্তিশালী কৰি তুলিছে। কিন্তু আজি মই আপোনালোকক এনে এটা ঘটনাৰ কথা ক’ব বিচাৰিছো য’ত স্বচ্ছতাৰ দৃঢ়তাই পাহাৰ সদৃশ প্ৰত্যাহ্বানকো জয় কৰিছিল। কল্পনা কৰক এজন ব্যক্তিয়ে বৰফৰ পাহাৰ বগাইছে, য’ত উশাহ লোৱাত অসুবিধা হয়, প্ৰতিটো খোজতে জীৱন বিপদত পৰে, কিন্তু তথাপিও সেই ব্যক্তিজনে ঠাইখন পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখিবলৈ বদ্ধপৰিকৰ। আমাৰ আই টি বি পি দলৰ সদস্যসকলে এইদৰেই অসম্ভৱ কাম সম্পন্ন কৰি আহিছে। এই গোটটোৱে মাকালু পৰ্বতৰ দৰে বিশ্বৰ আটাইতকৈ কঠিন পৰ্বতৰ চূড়াবোৰ বগাবলৈ গৈছিল। কিন্তু বন্ধুসকল, তেওঁলোকে কেৱল শৃংগ বগাই যোৱাই নহয়, তেওঁলোকে নিজৰ লক্ষ্যত আন এটা মিছন যোগ কৰিলে - সেয়া ‘স্বচ্ছতা’। শিখৰৰ ওচৰত পৰি থকা জাবৰবোৰ চাফা কৰিবলৈ উদ্যোগ লৈছিল। কল্পনা কৰকচোন, তেওঁলোকৰ দলৰ সদস্যসকলে ১৫০ কিলোগ্ৰামতকৈ অধিক অজৈৱ-বিঘ্নিত আৱৰ্জনা তললৈ নমাই আনিছিল। ইমান উচ্চতাত চাফাই কৰাটো কোনো সহজ কাম নহয়। কিন্তু এই কামে প্রমাণ কৰে যে য’ত দৃঢ় দৃঢ়তা থাকে তাত লক্ষ্যৰ পথ নিজেই সৃষ্টি হয়৷
বন্ধুসকল, ইয়াৰ সৈতে জড়িত আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয় হ'ল - কাগজৰ আৱৰ্জনা আৰু পুনঃব্যৱহাৰ। আমাৰ ঘৰ আৰু কাৰ্যালয়ত প্ৰতিদিনে বৃহৎ পৰিমাণৰ কাগজৰ আৱৰ্জনা সৃষ্টি হয়। হয়তো, আমি ইয়াক সহজভাৱে লওঁ, কিন্তু আপুনি জানি আচৰিত হ’ব যে দেশৰ লেণ্ডফিলৰ আৱৰ্জনাসমূহৰ প্ৰায় এক চতুৰ্থাংশ কাগজৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত। আজি প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে এই বিষয়টোৰ ওপৰত চিন্তা কৰাৰ সময়। মই জানি সুখী যে ভাৰতৰ বহু ষ্টাৰ্টআপে এই খণ্ডত ডাঙৰ কাম কৰি আছে। বিশাখাপট্টনম, গুৰুগ্ৰামৰ দৰে চহৰত বহু ষ্টাৰ্ট-আপে কাগজ পুনঃব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত অভিনৱ পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰিছে। কোনোৱে পুনঃব্যৱহৃত কাগজৰ পৰা পেকেজিং বৰ্ড তৈয়াৰ কৰিছে, আন কোনোৱে ডিজিটেল পদ্ধতিৰে নিউজ পেপাৰ পুনঃব্যৱহাৰ সহজ কৰি তুলিছে। জালনাৰ দৰে চহৰত কিছুমান ষ্টাৰ্ট-আপে ১০০% পুনঃব্যৱহৃত সামগ্ৰীৰ পৰা পেকেজিং ৰোল আৰু কাগজৰ কোৰ নিৰ্মাণ কৰি আছে।
আপুনি জানি উৎসাহিত হ’ব যে এক টন কাগজ পুনঃব্যৱহাৰ কৰিলে সোতৰটা গছ কাটি পেলোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পৰে, আৰু কেইবা হাজাৰ লিটাৰ পানীৰ অপচয় হ্ৰাস পায়। এতিয়া ভাবি চাওকচোন, যদি এনে কঠিন পৰিস্থিতিত পৰ্বতাৰোহীয়ে আৱৰ্জনা ঘূৰাই আনিব পাৰে, তেন্তে আমিও আমাৰ ঘৰ আৰু কাৰ্যালয়ত কাগজ পৃথক কৰি পুনঃব্যৱহাৰত অংশগ্ৰহণ কৰা উচিত। দেশৰ প্ৰতিজন নাগৰিকে যেতিয়া চিন্তা কৰে যে তেওঁলোকে দেশৰ বাবে কি ভাল কাম কৰিব পাৰে, তেতিয়া আমি একেলগে এটা ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন আনিব পাৰিম।
বন্ধুসকল, খেল ইণ্ডিয়াৰ খেলবোৰ যোৱা কিছুদিনত অতি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। খেলো ইণ্ডিয়া গেমছৰ সময়ত বিহাৰৰ পাঁচখন চহৰে আয়োজন কৰিছিল এই অনুষ্ঠান। বিভিন্ন শিতানৰ মেচ অনুষ্ঠিত হৈছিল। সমগ্ৰ ভাৰতৰ পৰা বিহাৰলৈ অহা খেলুৱৈৰ সংখ্যা আছিল ৫ হাজাৰৰো অধিক। এইসকল খেলুৱৈয়ে বিহাৰৰ ক্ৰীড়া মনোভাৱ আৰু বিহাৰৰ জনসাধাৰণৰ আত্মীয়তাক অতিশয় প্ৰশংসা কৰিছে।
বন্ধুসকল, বিহাৰৰ ভূমি অতি বিশেষ। এই অনুষ্ঠানত বহুতো উদ্ভাৱনীমূলক কামৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। খেলো ইণ্ডিয়া য়ুথ গেমছৰ এইটোৱেই আছিল অলিম্পিক চেনেলৰ জৰিয়তে সমগ্ৰ বিশ্বৰ মাজলৈ যোৱা প্ৰথমটো ইভেণ্ট। সমগ্ৰ বিশ্বৰ মানুহে আমাৰ যুৱ খেলুৱৈসকলৰ প্ৰতিভা দেখি প্ৰশংসা কৰিছে। পদক বিজয়ী সকলোকে বিশেষকৈ শীৰ্ষ তিনিটা বিজয়ী মহাৰাষ্ট্ৰ, হাৰিয়ানা আৰু ৰাজস্থানক অভিনন্দন জনাইছো।
বন্ধুসকল, এইবাৰ খেলো ইণ্ডিয়াত মুঠ ২৬টা অভিলেখ গঢ়িছে। ভাৰোত্তোলন প্ৰতিযোগিতাত মহাৰাষ্ট্ৰৰ অস্মিতা ধোনে, ওড়িশাৰ হৰ্ষবৰ্ধন শ্বাহু, উত্তৰ প্ৰদেশৰ তুষাৰ চৌধুৰীৰ অসাধাৰণ প্ৰদৰ্শনে সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ইতিমধ্যে মহাৰাষ্ট্ৰৰ ছাইৰাজ পাৰ্দেশীয়ে তাত তিনিটা অভিলেখ গঢ়িবলৈ সক্ষম হৈছে। এথলেটিকছত উত্তৰ প্ৰদেশৰ কাদিৰ খান, শ্বেখ জীছান, আৰু ৰাজস্থানৰ হন্সৰাজে অতি সুন্দৰ প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায়।
এইবাৰ বিহাৰেও ৩৬টা পদক লাভ কৰে। বন্ধুসকল, খেলুৱৈ সকলৰ বিকাশ হয়। যুৱ ক্ৰীড়া প্ৰতিভাৰ বাবে প্ৰতিযোগিতা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। এনে খেলৰ আয়োজন কৰিলে ভাৰতৰ ক্ৰীড়াৰ ভৱিষ্যত আৰু অধিক আগুৱাই নিব।
মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী, ২০ মে’ত বিশ্ব মৌ দিৱস পালন কৰা হয়। যিটো দিনে আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে মৌ কেৱল মিঠাৰ প্ৰতীক নহয়, সুস্বাস্থ্য, আৰ্থিক স্বাৱলম্বীতা, আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ প্ৰতীক। যোৱা ১১ বছৰত ভাৰতত মৌপালনৰ ক্ষেত্ৰত এক মধু বিপ্লৱ ঘটিছে। ১০-১১ বছৰ আগতে ভাৰতত বছৰি প্ৰায় ৭০-৭৫ হাজাৰ মেট্ৰিক টন মৌ উৎপাদন হৈছিল। আজি ই বছৰি প্ৰায় ডেৰ লাখ মেট্ৰিক টনলৈ বৃদ্ধি পাইছে। অৰ্থাৎ মৌ উৎপাদন প্ৰায় ৬০% বৃদ্ধি পাইছে। মৌ উৎপাদন আৰু ৰপ্তানিৰ ক্ষেত্ৰত আমি বিশ্বৰ অন্যতম আগশাৰীৰ দেশ হৈ পৰিছো। বন্ধুসকল, ‘ৰাষ্ট্ৰীয় মৌপালন’ আৰু ‘মধু মিছন’ৰ এই ইতিবাচক প্ৰভাৱত ডাঙৰ ভূমিকা আছে। এই প্ৰকল্পৰ অধীনত মৌপালনৰ লগত জড়িত মৌপালকসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছে, সঁজুলি যোগান ধৰা হৈছে, আৰু তেওঁলোকক পোনপটীয়াকৈ বজাৰত উপস্থিত হোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।
বন্ধুসকল, এই পৰিৱর্তন কেৱল সংখ্যাতেই প্রতিফলিত হোৱা নাই, এই পৰিৱর্তন গাঁৱে-ভূঞে স্পষ্টকৈ দেখা গৈছে৷ ছত্তীশগড়ৰ কোৰা জিলাৰ এটা উদাহৰণ আছে, য’ত জনজাতীয় মৌলিসকলে ‘সোন মৌ’ নামৰ এটা বিশুদ্ধ, জৈৱিক মৌ ব্ৰেণ্ড সৃষ্টি কৰিছে। আজি এই মৌ জিইএমকে ধৰি বহুতো অনলাইন পৰ্টেলত বিক্ৰী হৈছে, অৰ্থাৎ গাঁওখনৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম এতিয়া বিশ্বজুৰি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰিছে। এইদৰে উত্তৰ প্ৰদেশ, গুজৰাট, জম্মু-কাশ্মীৰ, পশ্চিমবংগ, অৰুণাচল প্ৰদেশৰ হাজাৰ হাজাৰ মহিলা আৰু যুৱক-যুৱতী এতিয়া মৌ ব্যৱসায়ৰ প্ৰতি উৎসাহী হৈ পৰিছে। বন্ধুসকল, এতিয়া কেৱল মৌৰ পৰিমাণৰ ওপৰত নহয়, ইয়াৰ বিশুদ্ধতাৰ ওপৰতো কাম কৰা হৈছে। একাংশ ষ্টাৰ্ট-আপে এতিয়া মৌৰ গুণগত মান প্ৰমাণ কৰিবলৈ এআই আৰু ডিজিটেল প্ৰযুক্তি ব্যৱহাৰ কৰিছে। পিছৰবাৰ মৌ কিনিলে এই মৌ ব্যৱসায়ীসকলে বনোৱা মৌ নিশ্চয়কৈ চেষ্টা কৰিব লাগে। স্থানীয় কৃষক বা মহিলা ব্যৱসায়ীৰ পৰা মৌ কিনিবলৈ চেষ্টা কৰক। কাৰণ প্ৰতিটো টোপালতে কেৱল সোৱাদেই নহয়, ভাৰতৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু আকাংক্ষাও থাকে। মৌৰ এই মিঠাত আচলতে আত্মনিৰ্ভৰ ভাৰতৰ সোৱাদ থাকে।
বন্ধুসকল, আমি মৌ উৎপাদনৰ লগত জড়িত দেশসমূহৰ প্ৰচেষ্টাৰ কথা কওঁতে আৰু এটা প্ৰচেষ্টাৰ বিষয়ে ক’ব বিচাৰিছো। ই আমাক সোঁৱৰাই দিয়ে যে মৌমাখি ৰক্ষা কৰাটো কেৱল পৰিৱেশৰ বাবেই নহয়, আমাৰ কৃষি আৰু ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰো দায়িত্ব। এই উদাহৰণ পুনে চহৰৰ, য’ত এখন গৃহ নিৰ্মাণ সমাজত মৌমাখিৰ মৌচাক কাটি পেলোৱা হৈছে - হয়তো নিৰাপত্তাৰ বাবে বা ভয়ৰ বাবে। কিন্তু এই ঘটনাই কাৰোবাক চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য কৰালে। অমিত নামৰ এজন যুৱকে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে মৌমাখি খেদিব নালাগে, বচাব লাগে। তেওঁ নিজকে শিকাইছিল। মৌমাখিৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল আৰু আনকো কামত জড়িত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। লাহে লাহে তেওঁ এটা দল গঠন কৰিলে যাৰ নাম ৰাখিলে "মৌমাখি বন্ধু"। এতিয়া এই "মৌমাখি বন্ধু" সকলে বিশেষ সাৱধানতা অৱলম্বন কৰি মৌমাখিৰ মৌচাক এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ লৈ গৈছে, যাতে মানুহৰ কোনো বিপদ নহয় আৰু মৌমাখিবোৰো জীয়াই থাকে। অমিত জীৰ এই প্ৰচেষ্টাৰ ফলাফলো অতি আচৰিত কৰি তুলিছে। মৌমাখিৰ কলনীটো জীয়াই আছে। মৌ উৎপাদন বৃদ্ধি পাইছে আৰু তাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল মানুহৰ মাজত সজাগতা বৃদ্ধি পাইছে। এই প্ৰচেষ্টাই আমাক শিকাইছে যে যেতিয়া আমি প্ৰকৃতিৰ লগত মিলাপ্ৰীতিৰে কাম কৰোঁ তেতিয়া সকলোৱে উপকৃত হয়।
মোৰ প্ৰিয় দেশবাসী, ‘মন কি বাত’ৰ এই খণ্ডটো আজিলৈ ইমানেই। এইদৰে আপোনালোকে মোক দেশৰ জনসাধাৰণৰ অভিজ্ঞতা আৰু সমাজৰ বাবে কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বিষয়ে অৱগত কৰি যাওক। 'মন কী বাত'ৰ পৰৱৰ্তী খণ্ডত আমি পুনৰ লগ হ'ম। দেশবাসীৰ অন্যান্য নতুন বিষয় আৰু নতুন অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিম। মই আপোনালোকৰ বাৰ্তাৰ বাবে অপেক্ষা কৰিলোঁ।
সকলোকে বহুত বহুত ধন্যবাদ জনালোঁ। নমস্কাৰ।
The entire nation stands united against terrorism. #MannKiBaat pic.twitter.com/VkJTNqqdVt
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Where Maoism once prevailed, today progress and education are taking the lead. #MannKiBaat pic.twitter.com/p3LZAbSDpS
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Maoist strongholds are now hubs of progress. #MannKiBaat pic.twitter.com/0e0KsFwCTs
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Lion numbers soar in Gir! #MannKiBaat pic.twitter.com/ANUKiCvH9Q
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
A great example of how tradition and innovation can come together!
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Dr. Chewang Norbu Bhutia is empowering communities by blending Sikkim's rich weaving heritage with modern fashion. #MannKiBaat pic.twitter.com/plABXQy6NH
Uttarakhand's Jeevan Joshi Ji turns dry pine tree bark into beautiful art. Despite polio, he never gave up. #MannKiBaat pic.twitter.com/6JbWaFinK8
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Drone Didis are ushering in a new revolution in agriculture. #MannKiBaat pic.twitter.com/xdIXMJTg1x
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
International Yoga Day is less than a month away!
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Since its start on 21st June 2015, more and more people across the world have joined in with great excitement. #MannKiBaat pic.twitter.com/daFtTj7hFz
Good news from the world of Ayurveda. #MannKiBaat pic.twitter.com/wlMiSYd9dp
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Sugar boards in schools are shaping healthy habits. #MannKiBaat pic.twitter.com/QyhW24tV1K
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
The @ITBP_official team recently demonstrated extraordinary commitment to cleanliness by taking on a unique mission while climbing one of the world's toughest peaks. #MannKiBaat pic.twitter.com/rzrY3lzbjP
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Start-ups are leading India's paper recycling revolution. #MannKiBaat pic.twitter.com/MDHoZZxEji
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Khelo India highlighted the spirit of sportsmanship and will boost the future of Indian sports. #MannKiBaat pic.twitter.com/Xlod3zRcwO
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
Sweet revolution!
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
India has become one of the leading countries in the world in honey production and export. Initiatives like the National Beekeeping and Honey Mission have a big role in this positive impact. #MannKiBaat pic.twitter.com/dYDQEIXYsd
A commendable effort in Pune, where beehives are safely relocated. Thanks to this effort, honeybee colonies are saved, honey production is growing and awareness about bees is increasing. #MannKiBaat pic.twitter.com/hrRtJZ1K4Q
— PMO India (@PMOIndia) May 25, 2025
