ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾರತೀಯರೇ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬವಾದ 2024ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿವೆ. ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣ ಮುಗಿಸಿ ಈಗಷ್ಟೇ ದೆಹಲಿಗೆ ವಿಮಾನವೇರಿದೆ. ದಿನವಿಡೀ ಕಾಶಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮತದಾನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹಲವಾರು ಅನುಭವಗಳು ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ನನ್ನೊಳಗೆ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯ ಹರಿವಿನ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸಲದ್ದು ಅಮೃತಕಾಲದ ಮೊದಲ ಚುನಾವಣೆ. ನಾನು ಮೀರತ್ನಿಂದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಅಭಿಯಾನ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಂತಿಮ ಸಮಾವೇಶ ಪಂಜಾಬಿನ ಹೋಶಿಯಾರಪುರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಅದು ಮಹಾನ್ ಗುರುಗಳ ನಾಡು. ಅಲ್ಲಿಂದ ನಾನು ಭಾರತಮಾತೆಯ ಪಾದಗಳಾದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದೆ.
ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾವು ನನ್ನ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮಾವೇಶ, ರೋಡ್ಶೋಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಅಪಾರಸಂಖ್ಯೆಯ ಮುಖಗಳು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದವು. ನಮ್ಮ ನಾರಿಶಕ್ತಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದ, ನಂಬಿಕೆ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಹಳ ವಿನಮ್ರವಾದ ಅನುಭವ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೇವವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನಾನು ಸಾಧನ(ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಸ್ಥಿತಿ)ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ತದನಂತರ, ಬಿಸಿಬಿಸಿ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಗಳು, ದಾಳಿ-ಪ್ರತಿದಾಳಿ, ವಿಶಿಷ್ಟ ಆರೋಪಗಳ ಧ್ವನಿ-ಮಾತುಗಳು… ಅವೆಲ್ಲವೂ ಶೂನ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದವು. ನನ್ನೊಳಗೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ ಭಾವ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ಧ್ಯಾನ ಸವಾಲಿನದಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯ ನೆಲ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಅದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿಸಿತು. ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಈ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ದೇವರಿಗೆ ನಾನು ಕೃತಜ್ಞ. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಏನನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ! ನನ್ನ ಧ್ಯಾನದ ಒಂದು ಭಾಗವು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯಿತು.
ಈ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯ ನಡುವೆ, ಶಾಂತಿ-ಮೌನದ ನಡುವೆ, ಭಾರತದ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದವು. ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದ ಸೂರ್ಯ ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಎತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದ, ಸಾಗರದ ವೈಶಾಲ್ಯ ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು, ದಿಗಂತದ ವಿಸ್ತಾರವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ಏಕತೆಯ ನಿರಂತರ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಹಿಮಾಲಯದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದೆ.
ಮಿತ್ರರೇ, ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ ಯಾವತ್ತೂ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದುದು. ಇಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಶಿಲಾ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನು ಏಕನಾಥ್ ರಾನಡೆ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಿುಸಲಾಯಿತು. ಏಕನಾಥ್ಜೀ ಜತೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನನಗೆ ದೊರೆಯಿತು. ಈ ಸ್ಮಾರಕ ನಿರ್ವಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯವರೆಗೆ… ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ದೇಶವಾಸಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಗುರುತು, ಇದು ತಾಯಿ ಶಕ್ತಿಯು ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಪೀಠ. ಈ ದಕ್ಷಿಣದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ತಾಯಿ ಶಕ್ತಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು, ಭಾರತದ ಉತ್ತರತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಶಿವನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ ಸಂಗಮಗಳ ನಾಡು. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು ವಿವಿಧ ಸಮುದ್ರಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತವೆ, ಇಲ್ಲಿ ಆ ಸಮುದ್ರಗಳು ಸಂಗಮಿಸುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮಹಾಸಂಗಮಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ- ಭಾರತದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಂಗಮ! ಇಲ್ಲಿ, ವಿವೇಕಾನಂದ ರಾಕ್ ಸ್ಮಾರಕ, ಸಂತ ತಿರುವಳ್ಳುವರ್ ಪ್ರತಿಮೆ, ಗಾಂಧಿಮಂಟಪ ಮತ್ತು ಕಾಮರಾಜರ್ ಮಣಿಮಂಟಪವಿದೆ. ಈ ದಿಗ್ಗಜರ ಚಿಂತನಾಧಾರೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಗಮಗೊಂಡಿವೆ. ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ವಣಕ್ಕೆ ಮಹತ್ತರ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ತಿರುವಳ್ಳುವರ್ ಪ್ರತಿಮೆ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಭಾರತಮಾತೆಯ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಅವರ ಕೃತಿ ತಿರುಕ್ಕುರಳ್ ಸುಂದರ ತಮಿಳು ಭಾಷೆಯ ಮುಕುಟಮಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇದು ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದದ್ದನ್ನು ನೀಡಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ವಿವೇಕಾನಂದರು ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು, ‘ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ ತಲುಪಿಸಲು ಒಂದು ಸಂದೇಶವಿದೆ, ಪೂರೈಸಲು ಒಂದು ಧ್ಯೇಯವಿದೆ, ತಲುಪಲು ಒಂದು ಗಮ್ಯವಿದೆ’.
ಭಾರತ ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಉದ್ದೇಶ, ಚೈತನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇದು ಚಿಂತನೆಗಳ ತೊಟ್ಟಿಲು. ನಾವು ಗಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬಂಡವಾಳವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಆರ್ಥಿಕ ಅಥವಾ ವಸ್ತುನಿಯತಾಂಕಗಳಿಂದ ಅಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದುದರಿಂದಲೇ, ‘ಇದಂ-ನಾ-ಮಮ’ (ಇದು ನನ್ನದಲ್ಲ) ಭಾರತದ ಅಂತರ್ಗತ, ಸಹಜ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.
ಭಾರತದ ಪ್ರಗತಿಯು ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿ ಇದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆ. ಭಾರತ 1947ರ ಆಗಸ್ಟ್ 15ರಂದು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಯಿತು. ಆಗ ಪ್ರಪಂಚದ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳು ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಆ ದೇಶಗಳೂ ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಪಡೆದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸಿದವು. ಕರೊನಾ ಅವಧಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯೂ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿದೆ. ಬಡ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭಾರತದ ಯಶಸ್ವಿ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಪೋ›ತ್ಸಾಹ, ಸಹಕಾರ ನೀಡಿದವು.
ಇಂದು ಭಾರತದ ಆಡಳಿತವು ವಿಶ್ವದ ಹಲವು ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ 10 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ 25 ಕೋಟಿ ಜನರನ್ನು ಬಡತನದಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತಿರುವುದು ಅಭೂತಪೂರ್ವ. ಜನಪರ ಆಡಳಿತ, ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಜಿಲ್ಲೆ, ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಂತಹ ವಿನೂತನ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಇಂದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಬಡವರ ಸಬಲೀಕರಣದಿಂದ ಕೊನೆಯ ಮೈಲಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವವರೆಗೆ, ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನೀಡಿವೆ. ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ತರಲು, ಬಡವರ ಔನ್ನತ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಭಾರತದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಅಭಿಯಾನ ಇಂದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಉದಾಹರಣೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂದು, ಅಗ್ಗದ ಡೇಟಾವು ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳಿಗೆ ಬಡವರ ಪ್ರವೇಶವನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾನತೆಯ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವೀಕರಣವನ್ನು ಸಂಶೋಧನಾ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದೆ.
ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ಭಾರತದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಥ ನಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ, ವೈಭವ ತುಂಬುತ್ತದೆ, ಅದೇ ವೇಳೆ, ಇದು 140 ಕೋಟಿ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಅವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನೂ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗ, ಒಂದು ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡದೆ, ನಾವು ಕರ್ತವ್ಯ, ದೊಡ್ಡ ಗುರಿ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಬೇಕು. ಹೊಸ ಕನಸು ಕಾಣಬೇಕು, ಅವುಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಆ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬದುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು.
ಭಾರತದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಭಾರತದ ಅಂತರ್ಗತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ನಾವು ಭಾರತದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಪಂಚದ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಜಗತ್ತು ಹಲವು ಭರವಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾರತದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತವು ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಸುಧಾರಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಧಾರಣೆಯ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ನಾವು ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶದಲ್ಲೂ ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಸುಧಾರಣೆಗಳು 2047ರ ವೇಳೆಗೆ ‘ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ’ದ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರಬೇಕು.
ಸ್ನೇಹಿತರೇ, ದೇವರು ನಮಗೆ ಭರತಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಹೆಮ್ಮೆಪಡಬೇಕು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದರ ಉನ್ನತಿಯ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಪುರಾತನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಆಧುನಿಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಆಧುನಿಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮರುವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಕಳೆದ 10 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದ ಈ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
20ನೇ ಶತಮಾನದ 4 ಮತ್ತು 5ನೇ ದಶಕಗಳನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಗೆ ಹೊಸ ವೇಗ ನೀಡಲು ಬಳಸಿಕೊಂಡಂತೆ, 21ನೇ ಶತಮಾನದ ಈ 25 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ವಿಕಸಿತ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಬೇಕು. 1897ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮುಂದಿನ 50 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಿಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಈ ಕರೆ ನೀಡಿದ 50 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಭಾರತವು 1947ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸಿತು. ಇಂದು ನಮಗೆ ಅದೇ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶವಿದೆ. ಮುಂದಿನ 25 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಮುಡಿಪಾಗಿಡೋಣ.
(ಈ ಚಿಂತನಾ ಬರಹವನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಅವರು ಜೂನ್ 1ರ ಸಂಜೆ 4.15ರಿಂದ 7ರವರೆಗೆ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯಿಂದ ದೆಹಲಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ)
